Posts Tagged ‘Φώτης Κόντογλου’

Eίπαμε πως, εδώ στην Eλλάδα, όχι μοναχά δεν διαβάζουμε, αλλά καν δεν ξέρουμε αν υπάρχουνε οι μυστικοί Πατέρες που φωτίσανε την Oρθοδοξία.

Για τους θεολόγους η Oρθοδοξία κατάντησε μια κούφια λέξη, αφού η μυστική ουσία της τους είναι άγνωστη, όπως κι’ η παράδοσή τους.

* * * * * * * * *

Oι δικοί μας θεολόγοι παίρνουνε τα φώτα από τη Δύση, γιατί εκεί η θεολογία έχει γίνει επιστήμη, κ’ η ματαιοδοξία τους κολακεύεται απ’ αυτό το πράγμα. H πίστη, γι’ αυτούς, δεν έχει καμμιά σημασία.

Θα μου πήτε, «θεολογία χωρίς πίστη, γίνεται;» Mα κ’ εγώ σας ρωτώ, με την ίδια απορία, «γίνεται θεολογία χωρίς πίστη;»

(περισσότερα…)

Advertisements

Μας διδάσκουν οι Άγιοι ότι το απλούν είνε του Θεού, ενώ το πολύπλοκο είνε του διαβόλου, και μ’ αυτόν τον τρόπον μας ελευθερώσουν από τας παγίδας του. Διότι, σήμερον, την χριστιανικήν θρησκείαν την έχουν κάμει πολύπλοκον και μπερδεμένην οι λογής-λογής θεολόγοι, οπού σπουδάζουν εις τα σχολεία της πονηράς γνώσεως, πολύπλοκον και σκοτεινήν ωσάν την ψεύτικην γνώση, την λεγόμενην φιλοσοφία, όπου ο κάθε φιλόσοφος κατασκευάζει και έν ιδικόν του σύστημα. Και η τοιαύτη διδασκαλία της θρησκείας συντελεί, αλλοίμονο, εις την αμφιβολίαν, και καταντά εις την αθρησκείαν, και εκείνοι οπού την κάμνουν, αντί διδάσκαλοι της ευσεβείς, γίνονται διδάσκαλοι της ασεβείας.

Όθεν, ο Κύριος διά των Αγίων Του, μας φανερώνει την χάριν Του και την αλήθειαν, δείχνοντάς την σαφέστατα, ωσάν με τον δάκτυλό του, διά να μας βγάλει από τον σκοτεινόν λαβύρινθον οπού έχομεν περιπλανηθεί από τίς σκοτισμένες και πολύπλοκες και αποπνικτικές θεωρίες, με τας οποίας θολώνουν οι άπιστοι το καθαρόν νερόν οπού αναβλύζει από το Άγιον Ευαγγέλιον, και το οποίον πίνει από αιώνας ο ευλαβής λαός μας.
Διά τα διδάγματα τούτων των επιστημόνων, οπού ερευνούν τά τής θρησκείας μας με πονηρίαν και χωρίς φόβον Θεού, κατά το πνεύμα του κόσμου τούτου, ημπορεί να ειπεί κανένας τα ακόλουθα λόγια του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου «ουκ έστιν αύτη η Σοφία άνωθεν κατερχόμενη, αλλ’ επίγειος, ψυχική δαιμονιώδης».
Διά τους τοιούτους επιστήμονας «η γνώσις μείζων εστί της πίστεως, διά την εξέτασιν», ήγουν «η γνώσις τους φαίνεται σπουδαιοτέρα από την πίστιν, επειδή με αυτήν εξετάζουν και ερευνούν πονηρά τα της θρησκείας», όπως λέει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος.
……

ΦΩΤΗΣ ΚΌΝΤΟΓΛΟΥ

Ο άνθρωπος είναι σε όλα αχόρταγος.

Θέλει να απολαύσει πολλά, χωρίς να μπορεί να τα προφτάσει όλα.
Και γι’ αυτό βασανίζεται.

Οποίος, όμως, φτάσει σε μια κατάσταση, πού να ευχαριστιέται με τα λίγα, και να μη θέλει πολλά έστω και κι αν μπορεί να τα αποκτήσει , εκείνος λοιπόν εiναι ευτυχισμένος.

Οι άνθρωποί δεν βρίσκουν πουθενά ευτυχία, γιατί επιχειρούν να ζήσουν χωρίς τον εαυτό τους.

Αλλά όποιος χάσει τον εαυτό του, έχει χάσει την ευτυχία.

…….

Ευτυχία δεν είναι το ζάλισμα, πού δίνουν οι πολυμέριμνες ηδονές και απολαύσεις, αλλά η ειρήνη της ψυχής και η σιωπηλή αγαλλίαση της καρδιάς. Γι’ αυτό είπε ο Χριστός: «Ουκ έρχεται η βασιλεία του Θεού μετά παρατηρήσεως : ουδέ ερούσιν, ιδού ώδε, ή ιδού εκεί. Ιδού γαρ η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί».

………
Ξέρω καλά, τι είναι η ζωή που ζούνε οι λεγόμενοι κοσμικοί άνθρωποι. Οι άνθρωποι, δηλαδή, πού διασκεδάζουνε, που ταξιδεύουνε, που ξεγελιούνται με λογής- λογής θεάματα, με ασημαντολογίες, με σκάνδαλα, με τις διάφορες ματαιότητες.

Όλα αυτά, από μακριά φαντάζουνε για κάποιο πράγμα σπουδαίο και ζηλευτό! Από κοντά, όμως, απορείς για την φτώχεια που έχουνε, και το πόσο κούφιοι είναι οι άνθρωποι που ξεγελιούνται με αυτά τα γιατροσόφια της ευτυχίας.

………..
Βλέπεις δυστυχισμένους ανθρώπους, που κάνουνε τον ευτυχισμένο!
Κατάδικους, πού κάνουνε τον ελεύθερο!
Άδειοι από κάθε ουσία! Τρισδυστυχισμένοι!
Πεθαμένη η ψυχή τους!

Kαι γι’ αυτό, ανύπαρκτη και η «ευτυχία», τους!

Τελείως αποξενωμένοι από την Βασιλεία του Θεού!
Αλλά πώς να γίνει ψωμί, σαν δεν υπάρχει προζύμι; Και πώς να μην είναι όλα άνοστα, αφού δεν υπάρχει αλάτι;
Μη φοβάσαι, αδελφέ μου, να μείνεις μοναχός με τον εαυτό σου! Μη καταγίνεσαι ολοένα με χίλια πράγματα, για να τον ξεχάσεις!

Γιατί όποιος δεν ζεί ορθόδοξα, έχασε τον εαυτό του.
Γιατί όποιος ζεί χωρίς τον Χριστό και τα Μυστήριά της Αγίας Εκκλησίας μας, έχασε την αλήθεια.

Γιατί όποιος έχασε τον εαυτό του, κάθεται με ίσκιους και με φαντάσματα μέσα στην έρημο του θανάτου.

Λοιπόν, αγάπησε τον Χριστό και το Ευαγγέλιο, περισσότερο από τις πεθαμένες σοφίες των ανθρώπων. Περισσότερο από κάθε τιμή και δόξα ετούτου του κόσμου.
Και μοναχά ΄τότε, θα χαίρεσαι σε κάθε ώρα της ζωής σου. Κανένας δρόμος δεν βγάζει στην ειρήνη της καρδιάς, παρά μόνο ο Χριστός, που σε καλεί πονετικά και που σου λέγει: «Εγώ ειμί η οδός».

Από το βιβλίο «ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΝΘΗ». Του Φώτη Κόντογλου.