Posts Tagged ‘Παράδοση’

Έχουμε γίνει μάρτυρες τις τελευταίες δεκαετίες, του να γίνονται διάφορες αλλαγές στο Τυπικό της Εκκλησίας μας. Δηλαδή να αλλάζουν πράγματα ή να εμφανίζονται καινούργια πράγματα, στις ακολουθίες της Εκκλησίας.

Έτσι όπως καταντήσαμε να είμαστε αδιάφοροι, ψυχροί, ακατήχητοι, υποκριτές έναντι της Εκκλησιαστικής μας παράδοσης, αρνητές των κανόνων που θέσπισαν οι Οικουμενικές Σύνοδοι, γεμάτοι από ψευτοαγάπη, αφήνουμε να γίνονται πράγματα ανεπίτρεπτα.

Παράδειγμα α’ : Από ένα λάθος που ξεκίνησε στο Άγιον Όρος, ψάλλει ο Ψάλτης (σε συγκεκριμένες στιγμές κατά την διάρκεια του Ορθρου και της Θείας Λειτουργίας), «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς».

Αυτό δεν υπάρχει γραμμένο σε κανένα βιβλίο της Εκκλησίας.

Βέβαια, αύριο ίσως εκδόσει κάποιος κι ένα τέτοιο βιβλίο, οπότε θα λέμε «νά το!».

Άλλωστε δεν είναι και κακό. Μακάρι αυτές να είναι οι αμαρτίες μας.

Βεβαίως, διάφορα «χριστιανικά» αλλά όχι ορθόδοξα σάϊτ, (ιστοσελίδες), θέτουν έναν ψεύτικο προβληματισμό. Αν δηλαδή σώζει η Παναγία. Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι έχει γίνει αλλαγή του Τυπικού της Εκκλησίας. Παράνομη, παράτυπη, απαράδεκτη.

Τιμωρείται μάλιστα από τις Οικουμενικές Συνόδους.

(περισσότερα…)

Advertisements

Το Σάββατο πρό της Πεντηκοστής είναι ψυχοσάββατο, δηλαδή «μνεία πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβών και Ορθοδόξων Χριστιανών».

Το εσπέρας της Παρασκευής και το πρωΐ του Σαββάτου, πλήθος λαού, προσέρχεται εις τους κοιμητηριακούς ή ενοριακούς ναούς. Εκεί ψάλλεται ο νεκρώσιμος κανόνας και το μνημόσυνο «ο οι θειότατοι πατέρες εθέσπισαν» υπερ πάντων των» επ’, ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου κεκοιμημένων ευσεβών και Ορθοδόξων Χριστιανών».

Μάλιστα προς τιμήν τους προσκομίσουν οι πιστοί κόλλυβα. Το έθιμο των κολλύβων είναι πάρα πολύ παλαιό. Οι ρίζες του χάνονται στις πρό Χριστού εποχές.

Τα κόλλυβα είναι σιτάρι βρασμένο. Έχουν μορφή στολισμένου δίσκου ή πιάτου με ξηρούς καρπούς, καρύδια, σταφίδα, ρόδι και κυρίως ζάχαρη. Συμβολίζουν την κοινή μας Ανάσταση. Όπως ο σπόρος του σιταριού πέφτει στην γή, θάβεται, χωνεύεται, σαπίζει και στην συνέχεια φυτρώνει

(περισσότερα…)

Ἐκεῖνο τόν καιρό κυβερνοῦσεὁ Καίσαρας Αὔγουστος. Ἡ παντοκρατορία του σ᾿ ὁλόκληρη τή γῆ εἶναι μιά εἰκόνα τῆς παντοκρατορίας τοῦ Θεοῦ στούς δύο κόσμους: τόν ὑλικό καί τόν πνευματικό. Ὁ πολυκέφαλος δράκοντας τῆς ἐξουσίας πού εἶχε προξενήσει ἀπό τήν ἀρχή τῆς πτώσης μεγάλη παρακμή στούς ἀνθρώπους, τώρα εἶχε μείνει μ᾿ ἕνα κεφάλι. Ὅλα τά γνωστά ἔθνη κι οἱ λαοί τῆς γῆς βρίσκονταν ἄμεσα ἤ ἔμμεσα στήν ἐξουσία τοῦ Καίσαρα Αὐγούστου, εἴτε ἀναγνωρίζοντας τούς ρωμαϊκούς ἀξιωματούχους καί τούς ρωμαϊκούς θεούς. Ὁ πόλεμος γιά ἐξουσία εἶχε σταματήσει. Ἡ μοναδική ἐξουσία πού κυβερνοῦσε τόν κόσμο ὁλόκληρο βρισκόταν στά χέρια τοῦ Καίσαρα Αὐγούστου. Πάνω ἀπ᾿ αὐτόν δέν ὑπῆρχε οὔτε ἄνθρωπος οὔτε καί Θεός αὐτοανακηρύχτηκε θεός κι οἱ ἄνθρωποι ἔκαναν θυσίες στήν εἰκόνα του, σφάζοντας ζῶα. Ἀπό τότε πού δημιουργήθηκε ὁ κόσμος κανένας ἄλλος ἄνθρωπος στή γῆ δέν εἶχε συγκεντρώσει τόση ἐξουσία καί δύναμη ὅση ὁ Αὔγουστος. Κυβερνοῦσε τόν κόσμο χωρίς ἀντίπαλο.

(περισσότερα…)