Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Φαντάζει ίσως εύτελές και άκαιρο τό έρώτημα πού διατυπώνεται στον τίτλο τού άρθρου τούτου. Όλοι γνω­ρίζουν ότι τό βδελυρό άνοσιούργημα τών κατοίκων τών Σοδόμων, της Γομόρρας και τών γύρω άπό αύτές πόλεων ήταν τό διαστροφικό πάθος της ομοφυλοφιλί­ας. Πάθος τόσο βδελυκτό στά μάτια τού Θεού, ώστε οί πόλεις αύτές νά παραμέ­νουν ύπόδειγμα αιώνιο της φρικτής άποδοκιμασίας τού Θεού μέ τή βαριά τιμωρία πού ύπέστησαν, άφανιζόμενες άπό προ­σώπου γης μέ θειάφι και φωτιά (βλ. Γεν. ιθ’ 24-25).

Ωστόσο, μέσα στήν Αγία Γραφή έχου­με μία άναφορά στό άμάρτημα τών Σοδομιτών άπό τό στόμα τού ίδιου τοΰ Θεού, πού μας συγκλονίζει άκόμα περισσότε­ρο. Γύρω στό 600 π.Χ. ό Θεός μέσω τού προφήτη ‘Ιεζεκιήλ προειδοποιεί τούς άμετανόητους ‘Ιουδαίους γιά τήν τιμωρία πού πρόκειται νά έπέλθει κατά της Ιερου­σαλήμ λόγω τής τραγικής άποστασίας της άπό τό νόμο Του και τής γενικής δι­αφθοράς της. ‘Ονομάζει ό παντοκράτωρ Κύριος τά Σόδομα άδελφή τής Ιερουσα­λήμ, έξαιτίας τής παρόμοιας διαφθοράς, και κατονομάζει τό άμάρτημα τής πόλε­ως τών Σοδόμων, έξηγώντας παράλληλα γιατί τήν κατέστρεψε ό Ίδιος και ταυ­τόχρονα άπειλώντας τήν Ιερουσαλήμ ότι τήν ‘ίδια τύχη θά έχει κι αύτή.

Αύτό πού μάς έκπλήσσει στά λόγια τού Θεού είναι ότι τό άμάρτημα τών Σοδόμων δέν ονομάζεται άπό τόν καρδιογνώστη Κύριο όπως έμείς τό ξέρουμε, άλλά δια­φορετικά.

Διαβάζουμε: «Πλήν τούτο τό άνόμημα Σοδόμων τής άδελφής σου». πό ήταν τό άμάρτημα τών Σοδόμων, τής πόλε­ως αύτής πού άποδείχθηκε άδελφή σου. Ποιό;

«Ύπερηφανία» (Ιεζ. ις’ 49)!

Ή ύπερηφάνεια, ή καύχηση, τό θράσος, ή άλαζονεία! Και έξηγεί ό άγιος Θεός: «Εμεγαλαύχουν και έποίησαν άνομήματα ένώπιον έμού» (στίχ. 50). Ήταν αλαζόνες, λέγει, και καυχώνταν, κόμπαζαν γι΄ αύτά πού έκαναν, και τις αμαρτίες τους δέν τις έκαναν κρυφά, άλλά φανερό, μπροστά μου, στό φώς της ήμέρας, μέ αύθάδεια και άναισχυντία, χωρίς συστολή και φόβο. «Τήν αμαρτίαν… ούχί λάθρα έπαισχυνόμενοι πεποιήκασιν, άλλ’ οιονεί έπαγαλλόμενοι τί έργασία των πονηρών άνήγγειλαν πάσι και ένεφάνισαν», σχο­λιάζει σέ άνάλογο άγιογραφικό χωρίο (Ησ. γ’ 9) και ό Μ. Βασίλειος. Τήν άμαρτία τή διέπρατταν όχι κρυφά και μέ ντρο­πή, άλλά τή διέδιδαν παντού και τή δια­φήμιζαν, σάν νά άγάλλονταν μέ τά βρώ­μικα έργα πού έκαναν.

Γι’ αύτό κι ‘Εγώ, συνεχίζει στό λόγο Του ό δικαιοκρίτης Κύριος, τούς άφάνισα άπό προσώπου γης, έτσι πού τούς είδα νά φέ­ρονται. «Και έξήρα αύτάς καθώς είδον» (στίχ. 50).

Συγκλονιστικός ό θεϊκός λόγος: «Τούτο τό άνόμημα Σοδόμων»: όχι αύτό πού θά περιμέναμε νά άκούσουμε, άλλά «ύπερηφανία».

Έχει βάθος ή θεϊκή έτυμηγορία. Παρου­σιάζει τή ρίζα και αίτία της έκφυλιστικής, διαστροφικής άμαρτίας τών Σοδομιτών, πού δέν ήταν άλλη άπό τήν άλαζονεία, τήν αύθάδεια, τόν κομπασμό, τήν ύβρι ένώπιον τού Θεού. Δέν ήταν μόνο ότι άμάρταναν, άλλά και καυχώνταν γιά τήν άμαρτία τους. Αύτό ήταν τό έξοργιστικό στά μάτια του Θεού. Και γι’ αύτό τούς έξήλειψε.

Γιατί τά γράφουμε αύτά;…

Φρίκη! Φρίκη, καθώς παρατηρεί κανείς τήν ταυτότητα στις διαθέσεις τών Σοδο­μιτών μέ τούς νεοσοδομίτες. Λές κι έχουν γραφεί τά λόγια αύτά του 600 π.Χ. γιά όσα σήμερα λαμβάνουν χώρα σέ όλο τόν κόσμο, και στήν πατρίδα μας.

«Gay pride»! Παρέλαση ομοφυλοφίλων σέ πρωτεύουσα και συμπρωτεύουσα, μέ κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα και διαφήμισή τους: «Pride»! Καύχηση! ‘Υπερη­φάνεια!

Είναι νά μή φρικιά κανείς διαπιστώνον­τας τήν ομοιότητα; «Και έξήρα αύτάς κα­θώς είδον». Γι΄ αύτό τούς κατέστρεψα, δηλώνει ό Θεός…

Όσοι σ’ αύτόν έδώ τόν τόπο θέλουμε άκόμα νά στεκόμαστε έπάνω στό φόβο του Θεού- όσοι άγωνιούμε νά μήν καταντήσει ή πατρίδα μας «εις βάθος κακών», ώστε νά «καταφρονεί», νά μήν ύπολογίζει τί­ποτε (Παρ. ιη’ 3)· όσοι δέν άντέχουμε νά βλέπουμε τήν πατρίδα μας νά μεταβάλ­λεται σέ Σόδομα και Γόμορρα…, άς έννοήσουμε τό βάθος τών θείων λόγων. ‘Άς λεπτύνουμε τά πνευματικά μας αισθητή­ρια, γιά νά μπορέσουμε νά διαπιστώσου­με τό εύρος της «ύπερηφανίας», δηλαδή της προκλητικής και αύθάδους άναισχυντίας πού έχει κατακλύσει τόν κόσμο μας, τήν έποχή μας, τούς δρόμους τών πόλεών μας, τις άφίσες και γιγαντοοθόνες τού ύλόφρονος πολιτισμού μας, τό «στύλ» της ζωής μας, τις ίδιες τις καρδιές μας, γι’ αύτό και τις αισθητικές έπιλογές και προ­τιμήσεις μας- όλο αύτό τό κλίμα, τήν άτμόσφαιρα μέσα στήν όποια κινούμαστε και ή όποια εύνοεί τήν έμφάνιση διαρκώς νέ­ων παρόμοιων έκτρωμάτων…

Άς καταλάβουμε τή σοβαρότητα τών περιστάσεων, τό χείλος τοϋ γκρεμού στό όποιο βρισκόμαστε, κι άς φορέσουμε έπά­νω μας «σάκκο και σποδό». Νά πέσου­με στά γόνατα, νά ύψώσουμε τά χέρια, νά κλαύσουμε ένώπιον του Θεού παρα­δεχόμενοι ότι «ήμάρτομεν, ήνομήσαμεν, ήδικήσαμεν» ένώπιον Του (πρβλ. Δαν. γ’, Προσ. 5) κι ότι μετανοούμε- έπιστρέφουμε άπό τόν μάταιο όγκο, τήν κενοδο­ξία, τή ματαιοδοξία μας, τόν τύφο και τήν άλαζονεία μας, στόν άγνότατο φόβο Του. Αύτόν τόν φόβο, τόν φόβο του Θεού, τό δέος, τήν εύλάβεια, τή συναίσθηση της άπανταχού παρουσίας Του άς καλλιερ­γήσουμε στούς εαυτούς μας και στά παι­διά μας.

Άλλος δρόμος δέν ύπάρχει. Ή προει­δοποίηση τού νόμου του Θεού είναι σαφής: Τήν ύβρι τήν άκολουθεί ή συντριβή, και «Κύριος ύπερηφάνοις άντιτάσσεται» (Παρ. ις’ 18, γ’ 34).

Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”, Σεπτ. 2016

Advertisements

Λέει ο 31ψαλμος στον 6ο στίχο , ότι ο ευλαβής και ευσεβής δεν αφήνει να παλαιώσει μέσα του ή αμαρτία. (Οπωσδήποτε όλοι οι άνθρωποι πέφτον αλλά ο ορθόδοξος, τρέχει γρήγορα για να μην αφήσει το μικρό να γίνει μεγάλο ) εν καιρώ ευθέτω λέει ο Δαυίδ τρέχει για εξομολόγηση.

Συνεπώς ο κατακλύσμος των υδάτων (δη.λ να φτάσει να πνιγή πνευματικά) δεν θα τον αγγίξει τον άνθρωπο που τρέχει και εξομολόγηται γρήγορα και συχνά.

Επειδή προλαβαίνει την αμαρτία να μην ριζώσει μέσα του και συνεπώς διατηρεί και ακμαιότητα υγείας ψυχοσωματικης μας λέει ο πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος που επεξηγει τον ψαλμό και στο τέλος σημειώνει ότι αυτό είναι το μυστικό η γρήγορη και συχνή εξομολόγηση.μας λέει επίσης ότι ο ίδιος χαίρεται ιδιαίτερα όταν άνθρωποι τρέχουν για εξομολόγηση όχι επειδή κάναν φόνο η έγκλημα αλλά επειδή τσακωθηκαν η θυμωσαν κ.α και έτσι δεν αφήνουν την αμαρτία να χρονισει με αποτέλεσμα να χάνουν τον ύπνο τους ή να γίνονται μελαγχολικοί με ψυχώσεις καταθλίψεις κ.α

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

           «Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ  ΗΛΙΑΣ»

ΕΔΕΣΣΗΣ 43    ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ    12137                            Περιστέρι    23-12-2016

ΑΡΙΘ.  ΕΓΚΡ. ΠΡΩΤ. 613/1998

ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 538

Προς τα Ιστολόγια‘‘ΑΚΤΙΝΕΣ’’, ‘‘Αποτείχιση και Πατερική Παράδοση’’, ‘‘ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ’’,και ο ‘‘Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ’’ .

Η Σύνοδος του Κολυμπαρίου Κρήτης, Αγία και Μεγάλη, ή «σύνοδος» οικουμενιστική, Αιρετική και Ληστρική;

Ποια είναι η στάση μας έναντι των συμμετασχόντων επισκόπων στην ανωτέρω «σύνοδο».

Πράξ.20: 28. Προσέχετε ουν εαυτοίς και παντί τω ποιμνίω εν ω υμάς το Πνεύμα το ΄Αγιον έθετο επισκόπους ποιμαίνειν την Εκκλησίαν…Στίχ. 29. Εγώ γαρ οίδα τούτο, ότι εισελεύσονται μετά την αφιξίν μου λύκοι βαρείς εις υμάς μη φειδόμενοι του ποιμνίου. Στίχ. 30. Και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα του αποσπάν τους μαθητάς οπίσω αυτών.

Εφεσ. 4: 4. Εν σώμα και εν Πνεύμα…Στίχ. 5. εις Κύριος, μία πίστις, εν βάπτισμα.

2 Πέτρ. 2: 1, 3. Εγένοντο δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείαςεπάγοντες εαυτοίς ταχινήν απώλειαν. Στίχ. 3 Και εν πλεονεξία πλαστοίς λόγοις υμάς εμπορεύσονται…και η απώλεια αυτών ου νυστάξει.

Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και οι ασεβέστεροι των όλων.(ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ «ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΧΕΣ», Προφητεία αριθ. 57, σελ. 342, «Αυγουστίνου Καντιώτου, πρ. Μητρ. Φλωρίνης»).

Συμπληρώθηκαν έξι(6) μήνες  από τη  λήξη  της χαρακτηρισθείσας  από τους  διοργανωτές της, ως Αγίας και Μεγάλης  Συνόδου που έγινε στο Κολυμπάρι της Κρήτης. Πολλά εγράφησαν υπέρ ή κατά της συνόδου. Μελετήσαμε τα εγκριθέντα και υπογραφέντα κείμενα της «συνόδου», ιδίως το κείμενο«ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ».Φειδόμενοι του χώρου των φιλόξενων ιστολογίων, αλλά και του χρόνου των αναγνωστών, συνοπτικά σας γνωρίζουμε τα κατωτέρω.

Εκφράζουμε την άποψη ότι η ανωτέρω «σύνοδος»,ούτε αγία, ούτε μεγάλη είναι, αλλά είναι μία μικρή,μία πεπλανημένη«σύνοδος», με πολλές κακόδοξες-αιρετικές αποφάσεις!Στους επισκόπους πούενέκριναν και υπέγραψαν τις πεπλανημένες δοξασίες, το ΄Αγιο Πνεύμαδεν καταύγασε το πνεύμα τους1, αλλά το πνεύμα τους συσκοτίστηκε από τους κοσμοκράτορες του σκότους του αιώνος τούτου, και πλανήθηκε από τονΔιάβολο που πλανά την οικουμένη όλη2!

Οδηγηθήκαμε στην ανωτέρω άποψη, αφού κατά την μελέτη του κειμένου είχαμε ως αλάθητους οδηγούς1)Την Αγία Γραφή, ορθόδοξα και Αγιοπατερικά ερμηνευθείσα 2)Τους Ιερούς Κανόνες της Ορθοδοξίας, που είναι  η Μία και Μ Ο Ν Α Δ Ι Κ Η, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία που ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως 3)Toν τρόπο συγκροτήσεως και λήψεως των αποφάσεων των 7 αγίων και Οικουμενικών Συνόδων, της Συνόδου του 879-880 επί Μ. Φωτίου και της Συνόδου του 1341 επί αγ. Γρηγορίου του Παλαμά, ισόκυρων με τις 7 άγιες Οικουμενικές Συνόδους και 5)Την διδασκαλία και πράξη των αγίων Πατέρων έναντι των αιρετικών ή αιρετιζόντων κληρικών.

Επίσης λάβαμε υπόψη  α) Την απόφαση του Πατριαρχείου της Βουλγαρίας που αποφάνθηκε πως η «σύνοδος» του Κολυμπαρίου δεν ήταν ‘‘ούτε Αγία, ούτε Μεγάλη, ούτε Σύνοδος’’ β) Την κριτική που ασκήθηκε από κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς για την ανωτέρω «σύνοδο».

Οι κακοδοξίες που περιέχονται στην ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΉ αιρετική εγκύκλιο του Οικ. Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, την οποία το έτος 1920 η τότε Σύνοδος του Οικ. Πατριαρχείου απηύθυνε «ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» (τις διάφορες Αιρετικές χριστιανικές ομολογίες), έλαβαν σάρκα και οστά, αφού η «σύνοδος» του Κολυμπαρίουαποδέχθηκε τις διάφορες χριστιανικές αιρέσεις «ως  ά λ λ ε ς   ε τ ε ρ ό δ ο ξ ε ς  χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ έ ς   Ε κ κ λ η σ ί ε ς  κ α ι  Ο μ ο λ ο γ ί ε ς»!

Η Αγία Γραφή σαφέστατα κηρύττει ότι μία είναι η Εκκλησία που ο Κύριος Ιησούς απέκτησε με το αίμα Του3. Ένα είναι το μυστικό, το πνευματικό «σώμα» Του, του οποίου είναι η κεφαλή4. Μία είναι η Πίστη, η άπαξπαραδοθείσα στους αγίους (πιστούς)5. Στη Μία Εκκλησία, το ΄Αγιο Πνεύμα μένει αιώνια και την οδηγεί σε ολόκληρη την αλήθεια6. Η Εκκλησία είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας7. Κατά την Αγία Γραφή και τους αγίους Πατέρες, δεν υπάρχουν «ετερόδοξες Εκκλησίες». Οι υπάρχουσες διάφορες χριστιανικές ομολογίες χαρακτηρίζονται από τον αιώνιο λόγο του Κυρίου8,  ως  α ι ρ έ σ ε ι ς   α π ω λ ε ί α ς!

΄Οσοι ανήκουν στις αιρέσεις αυτές οδηγούνται στην αιώνια απώλειά τους, στον αιώνιο χωρισμό τους από τον Τριαδικό Θεό, την πηγή της Ζωής9.

Οι επίσκοποι(επί=σκοποί) του Κολυμπαρίου, αντί να διαφυλάξουν ως κόρη οφθαλμού την Ορθόδοξη Πίστη και με αγάπη και αλήθεια10 να πουν στους ετεροδόξους χριστιανούς11 ότι είναι  α ι ρ ε τ ι κ ο ί και εκτός σωτηρίας, με την απόφασή τους να αποδεχθούν την ιστορική ονομασία «ά λ     λ ω ν   ε τ ε ρ ο δ ό ξ ω ν   χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ ώ ν   Ε κ κ λ η σ ι ώ ν  κ α ι  Ο μ ο λ ο γ ι ώ ν», πλανήθηκαν, υπέπεσαν στην παναίρεση του Οικουμενισμού,συμμετέχουν στις κακοδοξίες των ποικιλώνυμων αιρετικών και οδηγούνται και οι ίδιοι στην αιώνια κόλαση! Σημ. Η  υ π ο γ ρ ά μ μ ι    σ η είναι δική μας.

Τον αιρετικό χαρακτήρα της «συνόδου» αποδεικνύει και το γεγονός ότι  η «σύνοδος» δεν καταδίκασε τις 100άδες ποικιλώνυμες χριστιανικές αιρέσεις, και δη την παναίρεση του Οικουμενισμού. ΄Ολες οι προηγούμενες Οικουμενικές και Τοπικές Ορθόδοξες Σύνοδοι καταδίκασαν διάφορες αιρέσεις. Αξιοπρόσεκτο επίσης, ότι οι λέξεις  α ι ρ έ σ ε ι ς   και  α ι ρ ε τ ι κ ο ί δεν υπάρχουν στο κείμενο! Το αποκορύφωμα της πλάνης; Αποδέχθηκε η «σύνοδος» τις διάφορες χριστιανικές αιρέσεις, «ως  ά λ λ ε ς   ε τ ε ρ ό δ ο ξ ε ς  χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ έ ς   Ε κ κ λ η σ ί ε ς  κ α ι  Ο μ ο λ ο γ ί ε ς»! Από τα ανωτέρω καταδεικνύεται ότι η «σύνοδος» του Κολυμπαρίου έχει τα χαρακτηριστικά Ληστρικής συνόδου!

Στο μέλλον, εάν συγκληθεί αληθινή Πανορθόδοξη  Σύνοδος, θα την χαρακτηρίσει ως Ληστρική, θα καθαιρέσει και θα αναθεματίσει όσους υπέγραψαν τις κακόδοξες αποφάσεις.

Εκείνος(και όχι μόνο αυτός) που επί 10ετίες επιδίωκε διακαώς τη σύγκληση της «συνόδου» αυτής, είναι ο Αρχιοικουμενιστής Οικ. Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Δικαιώνεται απόλυτα και μετά το θάνατό του, ο μακαριστός και εν ζωή επίτιμο μέλος του Συλλόγου μας Νικόλαος Σωτηρόπουλος, ο οποίος σε κείμενό του που αναρτήθηκε σε ιστολόγια  2 μήνες πριν την εκδημία του προς τον Κύριον12, την 22 και 23-6-2014, με τον τίτλο «Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ», έγραψε μεταξύ άλλων, «Διαβάζουμε την Εκκλησιαστική Ιστορία. Και διαπιστώνουμε, ότι μεγαλύτερος εχθρός της Πίστεως απ’ όλους τους αιώνες δεν ενεφανίσθη άλλος, εκτός του φέροντος το αποστολικόν όνομα Βαρθολομαίος.

Αυτός ο εκκλησιαστικός ηγέτης δεν πιστεύει «εις την μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν», που ίδρυσεν ο Χριστός επί «της πέτρας» της πίστεως και ομολογίας του Πέτρου και όχι βεβαίως επί του Πέτρου. Άλλο πέτρα και άλλο Πέτρος. Η «μία εκκλησία» ονομάζεται και «μία ποίμνη» (Ιωάν. 10: 16). Δεν πιστεύει ο Βαρθολομαίος εις την «μίαν ποίμνην» (ή εις το εν πνευματικόν «σώμα» του Χριστού, όπου κατοικεί το Πνεύμα το ΄Αγιο(Εφ. 4: 4), αλλά πιστεύει στις Αιρέσεις, αποκαλώντας αυτές Εκκλησίες. Η Εκκλησία κατ’ αυτόν δεν είνε μία, αλλά πολλές…

Ο Παύλος κήρυξε «εν βάπτισμα» (Εφ. 4:5), το βάπτισμα της Εκκλησίας, όπου υπάρχει η αληθινή Πίστις, η εξ αποκαλύψεως από τον Θεό, που περιλαμβάνει τις αναγκαίες για τη σωτηρία μας ουράνιες αλήθειες. «Εν βάπτισμα», λέγει ο θεόπνευστος Παύλος, πολλά βαπτίσματα λέγει ο Διαβολόπνευστος Βαρθολομαίος. Και τα βαπτίσματα των αιρετικών είνε έγκυρα κατά τον δεσπότη του Φαναρίου. Ο Οικουμενισμός είνε παναίρεσι».

Θα μπορούσε κανείς χωρίς υπερβολή να χαρακτηρίσει προφητικά τα λόγια του κορυφαίου αντιαιρετικού Ορθοδόξου Θεολόγου μακαριστού Νικολάου Σωτηρόπουλου. Επίσης παραθέτουμε αποσπάσματα από άρθρο του,που δημοσιεύτηκε στον ‘‘ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ’’, της 9-3-2007, αριθ. Φύλ. 1680, με τον τίτλο  «ΣΑΘΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ», που είναι πολύ επίκαιρο.

«ΤΟ ΚΑΚΟ με τους οικουμενιστές εκκλησιαστικούς ηγέτες παράγινε. Και από τις διαμαρτυρίες των ευσεβών δεν ιδρώνουν τα αυτιά τους… Γι’ αυτό οι ευσεβείς ζητούν να γίνη κατά των οικουμενιστών εκκλησιαστικών ηγετών κάτι ισχυρότερο από τις διαμαρτυρίες. Και ισχυρότερο από τις διαμαρτυρίες είνε το να παύσουν οι κληρικοί το μνημόσυνο προϊσταμένων, ιδίως δε του αρχιοικουμενιστού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου! Η παύση του μνημοσύνου θα στοιχίση στους ενόχους. Αλλ’ εκτός της Ι. Μονής Εσφιγμένου του Αγίου ΄Ορους, του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά και ενός ή δύο ακόμη κληρικών, θα ευρεθούν άλλοι ήρωες κληρικοί, για να παύσουν και αυτοί το μνημόσυνο ενόχων στο ύψιστο ζήτημα της Πίστεως; Η παύσι του μνημοσύνου δεν στοιχίζει μόνο στους ενόχους· στοιχίζει και σ’ αυτούς που παύουν το μνημόσυνο, στοιχίζει απηνείς διωγμούς. Γι’ αυτό και κληρικού, οι οποίοι προηγουμένως ήταν υπέρ της παύσεως του μνημοσύνου, τώρα, κατόπιν, όπως φαίνεται, καταθληπτικών πιέσεων, και υπολογισμού συνεπειών, κόστους δηλαδή σ’ αυτούς, λέγουν, ότι δεν πρέπει να παυθή το μνημόσυνο του Πατριάρχου και άλλων…

Ας παυθή λοιπόν το μνημόσυνο των προδοτών της Πίστεως, μήπως μετανοήσουν και σωθούν. Αυτό επιβάλλει η αγάπη προς την Ορθοδοξία, αλλά και προς αυτούς».

Με το παραπάνω άρθρο, ο μακαριστός Νικόλαος Σωτηρόπουλος σαφέστατα προτρέπει τους ευσεβείς κληρικούς σε ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ από οικουμενιστές επισκόπους!

Συμφωνούμε με την απόφαση των Αγιορειτών που ανακοίνωσαν την διακοπή του μνημοσύνου του Οικ. Πατριάρχη Βαρθολομαίου, καθώς και με τη στάση του π.ΠαϊσίουΠαπαδόπουλου να διακόψει το μνημόσυνο του Μητρ. Φλωρίνης κ. Θεόκλητου. Δυστυχώς, ο Μητρ. κ. Θεόκλητος για να είναι αρεστός στον Βαρθολομαίο και όχι στον Θεό, άσκησε δίωξη κατά του π. Παϊσίου.

Ο κ. Θεόκλητος είναι διάδοχος στην Ι. Μητρ. Φλωρίνης του μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτη, αλλά δεν έχει το ομολογιακό φρόνημα  του Αυγουστίνου! Μιμητής του μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτη αποδεικνύεται ο π. Παΐσιος. Προσευχόμαστε και άλλοι κληρικοί της Ι. Μ. Φλωρίνης να ακολουθήσουν το παράδειγμα του π. Παϊσίου, γιατί στις περιπτώσεις αυτές, σύμφωνα με την Αγία Γραφή και τους αγίους Πατέρες, η διακοπή του μνημοσύνου του επισκόπου, είναι ο δρόμος που οδηγεί στην αιώνια ζωή!

Η εκδίωξη αντιοικουμενιστών μοναχών από τις Ι. Μ. Χιλανδαρίου και Μεγ. Λαύρας είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα από κάθε άποψη.

Επίσης, προσευχόμαστε στον ΄Αγιο Τριαδικό Θεό για τον π. Θεόδωρο Ζήση και τον π. Νικόλαο Μανώλη, οι οποίοι απειλούνται με διώξεις για τον συνεπή αγώνα τους κατά της συνοδικής αναγνώρισης του Οικουμενισμού13, απτόητοι να φθάσουν στην κατά Θεόν ευλογημένη διακοπή μνημόνευσης του ονόματος του επισκόπου τους.

Η I. Σ. της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις συνεδρίες της 23ης  και 24ης Νοεμβρίου τρ. έτους, δεν καταδίκασε, ούτε απέρριψε ρητά και κατηγορηματικά τις αποφάσεις(κακοδοξίες) της Συνόδου του Κολυμπαρίου. Σε δογματικά ζητήματα οι αποφάσεις των Ιεραρχών πρέπει να είναι σαφέστατες, κρυστάλλινης διαυγείας, μη επιδεχόμενες παρερμηνείες ή διαστρεβλώσεις. Στα δόγματα της Πίστεως δεν ισχύουν αμφισημίες. Ο λόγος των Ιεραρχών πρέπει να είναι σύμφωνος με τον λόγο του Κυρίου «΄Εστω δε ο λόγος υμών ναι ναι, ου ου·το δε περισσόν τούτων εκ του πονηρού εστιν». Ματθ. 5: 37.

Για όσα συνέβησαν στις δύο συνεδρίες της Ι. Σ. της Ιεραρχίας αναφέρεται σε εκτενές άρθρο του ο Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος, που αναρτήθηκε σε Ιστολόγια και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ‘‘ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ’’ της 23-12-2016, με τον τίτλο «Ριπαί-Εξηγήσεις-Επεξηγήσεις-Απορίαι!».

Λέγει στο τέλος του άρθρου του «Γράφουμε όλα αυτά για την ιστορία! Η Σύνοδος της Ιεραρχίας μας απλώς «κουκούλωσε» το ζήτημα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Η Απόφαση της Κρήτης, δια της οποίας αναγνωρίσθησαν ως «Εκκλησίες» οι Ρωμαιοκαθολικοί και οι Διαμαρτυρόμενοι, άνοιξε διάπλατα το δρόμο για την παγκοσμιοποίηση! Ο Οικουμενισμός θριαμβεύει! Οι δογματικές μας διαφορές κουκουλώθηκαν! Η Ορθοδοξία μας πληγώθηκε!

Το πλήρωμα της Εκκλησίας, κατά την Ορθόδοξο Παράδοση, κρίνει, επικροτεί ή και απορρίπτει τις Αποφάσεις των Συνόδων, δηλ. αναγνωρίζει και κατατάσσει κάθε Σύνοδο στην ιστορία της Εκκλησίας είτε ως Οικουμενική, είτε ως Ληστρική! Οι Ιεράρχες συσκέπτονται και αποφασίζουν, αλλά ο πιστός Λαός επικυρώνει ή απορρίπτει τα Αποφασισθέντα!

΄Εχουμε την διαίσθηση, ότι η Σύνοδος της Κρήτης με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί την Ορθοδοξία μας σε νέο Σχίσμα!…». Το κείμενο είναι εύγλωττο! Δεν χρειάζονται σχόλια.

Υπενθυμίζουμε ότι από 4 έως 7-10-2016, έγινε η τακτική σύγκληση της Ι. Σ. της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Στις 4 συνεδρίες δεν έγινε συζήτηση για τις αποφάσεις της «συνόδου» του Κολυμπαρίου. Ασχολήθηκαν οι Μητροπολίτες της Διοικούσας Εκκλησίας κυρίως με το μάθημα των Θρησκευτικών. Το αποτέλεσμα;Μηδέν(0)!Το πρόγραμμα της πανθρησκειακής «σούπας» δεν αποσύρθηκε, ούτε ανεστάλη, αλλά διδάσκεται στους Ορθοδόξους Χριστιανούς  μαθητές στη Δημόσια Εκπαίδευση!

Συμπληρώθηκαν 6 μήνες από τη λήξη της «συνόδου» της Κρήτης και οι Ι. Μ. του Αγίου Ορους σιωπούν! Ουκ εστιν φωνή και ουκ εστιν ακρόασις14! Η σιωπή στην περίπτωση αυτή δεν είναι «χρυσός»! Οι μοναχοί τους δεν άκουσαν, δεν διάβασαν για τις Αιρετικές αποφάσεις της «συνόδου» του Κολυμπαρίου; Οι αιρετικές αποφάσεις της «συνόδου» του Κολυμπαρίου συμφωνούν με όσα πρότεινε με την από 29-5-2016 επιστολή της στον Οικουμενικό Πατριάρχη, η Ιερά Κοινότητα του Αγίου ΄Ορους; Δεν συμφωνούν! Σιωπηλή αποδοχή των κακοδοξιών, ή έστω ανοχή, σημαίνει συνενοχή με τους επισκόπους που υπέγραψαν τα αιρετικά κείμενα.

Όταν στη Θεία Λειτουργία χωρίς φόβο απευθύνονται στον Κύριο15, να μνησθεί τον Πατριάρχη Κων/λεως Βαρθολομαίο, ως «ορθοτομούντα τον λόγο της αληθείας Του», δεν συνειδητοποιούν ότι κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν από τον Κύριο ως Θεομπαίχτες16;

Η μνημόνευση του επισκόπου στη Θεία Λειτουργία, ενώπιον της αγίας Τράπεζας, εκκλησιαστικά σημαίνει εκτός άλλων, ότι έχουν την ίδια Πίστη με τον μνημονευόμενο επίσκοπο!Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος διασώζει αγνή, ανόθευτη και απαραχάρακτη την δογματική διδασκαλία-ομολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας; OΥΔΟΛΩΣ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΖΕΙ!

Ο Βαρθολομαίος ηγείται από 10ετιών στο χώρο της Ορθοδοξίας, έργω και λόγω, του Διαχριστιανικού και του Πανθρησκειακού Οικουμενισμού! Δεν συνειδητοποιούν ότι με τη μνημόνευση του ονόματος του Βαρθολομαίου  μολύνονται με την θανατηφόρο πνευματική νόσο της παναίρεσης του Οικουμενισμού, και εάν δεν παύσουν τη μνημόνευσηθα οδηγηθούν στο δεύτερο θάνατο17; Πνευματική τύφλωση18;

Δεν ομολογούν την αλήθεια λόγω των απειλών του Βαρθολομαίου; Δεν γνωρίζουμε. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ο ερευνών νεφρούς και καρδίας το γνωρίζει και θα αποδώσει στον καθένα κατά τα έργα του19.

Aπλά υπενθυμίζουμε ότι το ΄Αγιο Πνεύμα δίνει στους αληθινούς χριστιανούς πνεύμα δυνάμεως και δεν δίνει πνεύμα δειλίας20. Εάν σιωπούν, επειδή πτοούνται για τις  συνέπειες που θα υποστούν από τον Αρχιοικουμενιστή του εσβεσμένου Φαναρίου Βαρθολομαίο, τους υπενθυμίζουμε ότι οι δειλοί σε θέματα πίστεως θα ριχτούν την εσχάτη ημέρα πρώτοι στην πνευματική λίμνη με το άσβεστο πυρ της αιώνιας κόλασης21. Αυτά ισχύουν και για τους μοναχούς και τις μοναχές όλων των Ι.Μ. της Ελλάδος που δεν καταδικάζουν  τις αιρετικές αποφάσεις της «συνόδου» του Κολυμπαρίου.

Μάλιστα, ισχύουν σε μεγαλύτερο βαθμό για τους Μητροπολίτες των λεγομένων νέων χωρών που μνημονεύουν τον Αρχιοικουμενιστή Βαρθολομαίο. Συνιστούμε ενθέρμως στους αναγνώστες να διαβάσουν τα τρία (3) άρθρα του μοναχού Αβερκίου που δημοσιεύθηκαν στην εκκλησιαστική εφημερίδα ‘‘ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ  ΤΥΠΟΣ’’, την 2α , 9η και 16η12-2016, με τον τίτλο «Με ποιες «ευκαιρίες» και διατί οι Μασόνοι αναφέρουν εις τα έντυπά τους το όνομα του σημερινού Οικ. Πατριάρχου μας». Θα πληροφορηθούν για σημαντικά γεγονότα που πιθανότατα αγνοούν, και θα εξάγουν χρήσιμα συμπεράσματα.

Κατόπιν των ανωτέρω, απορρίπτουμε και καταδικάζουμε ως πεπλανημένες, αντορθόδοξες και αιρετικές τις αποφάσεις της «συνόδου» της Κρήτης, για τις «ετερόδοξες Εκκλησίες», το «Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών»(Αιρέσεων), τους μικτούς γάμους(αναγνώριση του βαπτίσματος των αιρετικών ως εγκύρου) κ.λπ, καθώς και τη στάση και απόφαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος της 23ης και 24ηςΝοεμβρίου τρ. έτους, για τη «σύνοδο» του Κολυμπαρίου.

Εμείς, επειδή δεν είμαστε επίσκοποι να αγαπήσουμε την μάταιη δόξα του επισκοπικού θρόνου22, ούτε ιερείς να σκεπτόμαστε μήπως στερηθούμε του μισθού και των «τυχερών», και επειδή πιστεύουμε στην αιώνια ζωή και θέλουμε να την κληρονομήσουμε 23, διαχωρίζουμε την θέση μας από τους αιρετικούς και αιρετίζοντες επισκόπους και πρεσβυτέρους, σύμφωνα με αγιογραφικές εντολές24, τον ΛΑ’(31) Αποστολικό Κανόνα, τον 15ο κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου(861), και την διδασκαλία και πράξη των αγίων Πατέρων μας.

Η απόφαση η δική μας είναι ότι επαφίεται στη συνείδηση του κάθε μέλους του Συλλόγου, εάν θα ευρίσκεται ή όχι σε εκκλησιαστική κοινωνία με τους επισκόπους που υπέγραψαν τα αιρετικά κείμενα της «συνόδου» της Κρήτης,με τους Επισκόπους της Διοικούσας Εκκλησίας που δεν καταδίκασαν και δεν απέρριψαν τις κακοδοξίες της «συνόδου» του Κολυμπαρίου της Κρήτης, καθώς και με τους πρεσβυτέρους που μνημονεύουν τους προηγουμένους επισκόπους!

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα

Ο  ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                      Η  ΓΕΝ.   ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΖΙΩΓΑΣ   ΘΕΟΔΩΡΟΣ                               ΧΟΡΤΑΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ

Παραπομπές

1)Πράξ. 15: 28

2)2 Θεσ. 2: 3,9-12,Εφεs. 6:12, Αποκ. 12: 9

3)Ματθ. 16: 18, Ιωάν.10: 16, Πράξ. 20: 28

4) 1 Koρ. 12: 13, Εφεσ.1: 22-23, 4: 4, Κολ.1: 18, 24

5) Εφεσ. 4: 5, Ιούδ. 3.

6) Ιωάν. 14: 16-17, 16: 13

7) 1 Τιμ. 3: 15.

8) 1 Πέτρ. 1: 25

9) 2 Πέτρ. 2: 1-3.

10)1Τιμ. 6: 20-21, Ιούδ. 3, 2 Κορ. 6: 6-7, Εφεσ. 4: 15, 24, 1 Πέτρ.1: 22, 1 Ιωάν. 3: 18, 2 Ιωάν.1-4, 3 Ιωάν. 1,3-4

11) 1 Τιμ. 6: 3-5

12) 2 Κορ. 5: 8-9

13) Λουκ. 6:22-23,  2 Τιμ. 3:11-12

14)  Γ’ Βασιλειών (Ο’)1 Βασιλέων (Εβρ.)18: 26

15) Δευτ. 6: 2, 10: 12, 20, Ιώβ 28: 28, Ψαλμ.110(Εβρ.)111(Ο’): 10, Παροιμ. 1: 7, 9: 10, Εκκλ. 12: 13

16) Γαλ. 6: 15

17)Aποκ. 21: 8

18) Ησ. 6: 9-10

19) Αποκ. 2: 23

20) 2 Τιμ. 1:7

21) Αποκ. 21: 8

22) Ιωάν.5: 44, 12: 42-43

23) Ματθ. 25: 46

24) Ησ. 48: 22(Ο’), 52: 10-12, Ιωάν. 14: 21, Γαλ. 1: 8-9, 1 Tιμ. 6: 3-5,2 Ιωάν. 10-11, Αποκ.18: 4-5

 

Επικοινωνία

Posted: 24/04/2015 in Uncategorized


komvos@mail.com

για προτάσεις και επικοινωνία.



ΟΜΙΛΙΑ Θ΄
Περί εξομολογήσεως

Zoom in (real dimensions: 180 x 240)Εικόνα

Η εξομολόγηση είναι αναγκαία για τους εξής λόγους: α) διότι είναι εντολή του Θεού, β) διότι επαναφέρει και αποκαθιστά την ειρήνη μεταξύ Θεού και ανθρώπων, και γ) διότι ωφελεί τον άνθρωπο από ηθική και πνευματική άποψη.
Το ότι η εξομολόγηση είναι θεία εντολή φαίνεται από τις Άγιες Γραφές , την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Εξ ονόματος του Θεού ο Μωυσής λέει στους Ισραηλίτες : «Όποιος άνθρωπος, άνδρας ή γυναίκα υπέπεσε σε κάποια από τα αμαρτήματα των ανθρώπων και παραμελώντας αδιαφόρησε γι’ αυτό, πρέπει να εξομολογηθεί την αμαρτία την οποία διέπραξε» ( Αρ. ε΄6-7 ) . και πάλι: «Εάν η ψυχή αμαρτήσει… και εξαγορευτεί την αμαρτία, ανάλογα δε με το φταίξιμο να ορίσει τιμή και να αποδώσει το κεφάλαιο, δηλαδή το επιτίμιο , προσθέτοντας τον τόκο σε αυτό, να φέρει στον Κύριο ένα κριάρι» ( Λευιτ. ε΄ 26 ) . Στις Παροιμίες του Σολομώντος , αναφέρεται: «Αυτός που καλύπτει την ασέβεια του εαυτού του, δεν βρίσκεται σε καλό δρόμο. Αυτός όμως που έχει ως αρχή να ελέγχει τον εαυτό του, θα αγαπηθεί» ( κη΄13 ) . Όλοι οι προφήτες και ιδιαίτερα ο Δαβίδ, συστήνουν την εξομολόγηση , αφού τη μετάνοια ακολουθεί η εξομολόγηση. Έτσι , αυτοί που προσέρχονταν στον Ιορδάνη, στον Κήρυκα της Μετανοίας, τον βαπτιστή Ιωάννη, προηγουμένως εξομολογούνταν τις αμαρτίες τους. Ας δούμε τους λόγους του Ευαγγελιστή: «Τότε προσέρχονταν σ’ αυτόν από τα Ιεροσόλυμα, από όλη την Ιουδαία, καθώς και από όλα τα περίχωρα του Ιορδάνου, και βαπτίζονταν στον ποταμό Ιορδάνη από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, εξομολογούμενοι τις αμαρτίες τους» ( Ματθ. γ΄6 ) . Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι η εξομολόγηση είναι θεία εντολή και ως τέτοια πρέπει να τηρείται, για τη σωτηρία των μετανοουμένων. Αυτή η εντολή έλαβε πρόσθετο κύρος στην Καινή Διαθήκη. Η εξομολόγηση έγινε η θύρα της εισόδου στον Χριστιανισμό και αυτό φανερώνεται επαρκώς από την εξομολόγηση των βαπτιζομένων στον Ιορδάνη από τον Ιωάννη, του οποίου το βάπτισμα ήταν προεισαγωγή στον Χριστιανισμό, γιατί έλεγε: «Εγώ μεν σας βαπτίζω με νερό , σε βάπτισμα μετανοίας . Αυτός όμως; Που έρχεται μετά από μένα είναι ισχυρότερός μου και δεν είμαι ικανός ούτε τα υποδήματά Του να κρατήσω. Αυτός θα σας βαπτίσει με το πνεύμα το Άγιο και το πυρ της θείας Χάριτος» ( Μτ. γ΄ 11 ) .

 Περισσότερα και ολόκληρο το κείμενο, στην σχετική σελίδα ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ


                                                                                                                                                                                        

geronta_kai_i

Χρειάζεται ο άνθρωπος, μετάνοια που την δίνει ο Θεός και 

συχνή εξομολόγηση.

Χρειάζεται σιωπή, νηστεία, προσευχή, εκκλησιασμό

   και θεία κοινωνία.

Ι.Μ.Καρακάλλου

(Ιερομόναχος Φιλόθεος,

ηγούμενος Ιεράς Μονής Καρακάλλου, 

Άγιον Όρος)

Στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα οι παλαιοημερολογίτες της Μυρελαίου έστειλαν στον Ορθόδοξο Τύπο επιστολή-απάντηση στο άρθρο μας με τίτλο «ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΑΓΙΑΣΜΟ ΣΕ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΙΝΔΟΥΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΙΑΝΙΑ!» και το οποίο είχε αναδημοσιεύσει και ο Ορθ.Τύπος. Εμάς μας το κοινοποίησαν μέσω της ιστοσελίδας μας στο Facebook και το αναδημοσιεύουμε.
Kύριε Δ/ντά
… Διά της παρούσης επιστολής μου επιθυμώ να απαντήσω εις το άρθρον της εφημερίδας σας, της 21ης Οκτωβρίου 2011 με θέμα ‘’Παλαιοημερολογείται έκαναν αγιασμό εις εγκαίνια Ινδουιστικού Κοινοβίου.’’ Εις το ανωτέρω άρθρο αναφέρεται και το όνομά μου ότι: ετέλεσα αγιασμόν εις το εν λόγω κέντρο της Παιανίας συνοδευόμενος από τον Π.Γελάσιο.
Η αλήθεια έχει ως εξής:
Στο κοινόβιο το Ινδουιστικό υπάρχουν δυστυχώς και αρκετοί Ορθόδοξοι πού διαμένουν εκεί. Επειδή δίπλα στο εν λόγω κοινόβιο ευρίσκεται το Ησυχαστηριό μας Παναγίας Ευεργέτιδος και Αγίας Παρασκευής, με εκάλεσαν οι εν λόγω Ορθόδοξοι να τους κυρήττω τον λόγο του Θεού. Με τήν ελπίδα τής ορθής κατήχησης τους και τηςεπιστροφής τους είς την Ορθόδοξον θέσην της αληθείας, τους επισκέφθηκα μερικές φορές. Έτσι λοιπόν προσκληθείς στα εν λόγω εγκαίνια προσήλθα. Σημειωτέον ότι τα εγκαίνια δεν ετελέσθηκαν εις το Ινδουιστικό κοινόβιο αλλά σε γυμναστήριο γιόγκα πλησίον της κεντρικής πλατείας της περιοχής. Πρέπει δε να τονισθεί ότι στα εν λόγω εγκαίνια ουδέποτε ετέλεσα αγιασμόν. Προσκληθείς υπό των ‘’Ορθοδόξων’’ δια να τους ευλογήσω εδιάβασα μόνον την ευχήν ‘’ όταν μέλλη τις εισελθείν είς οίκον νέον.’’ Όπως ευρίσκεται εις το Μικρόν Ευχολόγιον σελ.280 της Αποστολικής Διακονίας της εκκλησίας της Ελλάδος Έκδοσις 1η 1988.
Ταύτα δια την αλήθειαν αναφέρω και παρακαλώ δια την αναδημοσίευση της παρούσης επιστολής μου είς την εν λόγω εφημερίδα σας.

Ο Καθηγούμενος
Αρχιμανδρίτης Π.Ποιμένας

Σύμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενα του ηγουμένου της Μυρελαίου, τον κάλεσαν χριστιανοί Ορθόδοξοι οι οποίοι είναι ινδουιστές (διαμένουν στο άσραμ) να τους κηρύξει το Λόγο Του Θεού… και αυτός διάβασε ευχή εγκαινίων… προσκληθείς υπό των ‘’Ορθοδόξων’’. Προφανώς οι χριστιανοί αυτοί θα ήταν και παλαιοημερολογίτες διότι εμείς οι «νεοημερολογίτες» θεωρούμαστε ετερόδοξοι για τους υπερορθοδόξους παλαιοημερολογίτες!

Για το πόσο χριστιανός μπορεί να είναι ένας οπαδός γκουρού και πολύ περισσότερο ο έγκλειστος σε άσραμ οπαδός θα αφήσουμε τον μακαριστό π.Αντώνιο Αλεβιζόπουλο1 να μας το περιγράψει: Όμως στις γκουρουιστικές κινήσεις ο Χριστός αντικαθίσταται από τον Γκουρού. Στην καλλίτερη περίπτωση ο Χριστός λογίζεται ένας Γκουρού του παρελθόντος, όχι σαν «ζωντανός δάσκαλος» και επομένως δεν μπορεί να βοηθήσει σε τίποτα. Για τον γκουρουϊσμό, ο Γκουρού ενσαρκώνεται για τη σωτηρία των μαθητών του. Κατά τα άλλα αποτελεί θεία πραγματικότητα. Γι’ αυτό το Σατυαναντασράμ βγάζει το συμπέρασμα: «Επομένως, ο μόνος λόγος που ο Γκουρού διατηρεί την ατομικότητά του, αντί να συγχωνευθεί με το Απόλυτο, είναι επειδή τον χρειαζόμαστε» (Γιόγκα 7/80,σ. 4).

Ο Γκουρού είναι «η πύλη προς το άπειρο»: «Ο σκοπός στην πνευματική ζωή, αδιάφορο για πια θρησκεία ή φιλοσοφία πρόκειται, είναι να φθάσει σε μια προσωπική αντίληψη της άπειρης πραγματικότητας, γνωστής σαν Θεός. Ο Γκουρού είναι η πύλη προς το άπειρο, μέσω της οποίας ο μαθητής μπορεί να περάσει» (Γιόγκα 4/80, σ. 4). Το ότι οι γκουρουιστικές ομάδες ανέχονται τους χριστιανούς, είναι γιατί τους κατατάσσουν στο «νηπιαγωγείο». Σε ένα όμως προχωρημένο πνευματικό στάδιο, πρέπει να εγκαταλείψουν τον Χριστό ή τη λατρεία του μόνου αληθινού Θεού γιατί οποίος έχει «βαθειά επίγνωση», όπως ο αληθινός μαθητής του Γκουρού, δεν έχει ανάγκη από σύμβολα, όπως λογίζεται ο προσωπικός Θεός!

Για τους γκουρουιστές … «Ο Χριστός δεν είναι μοναδικός στην ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι ένας «Γκουρού, όπως… ο Βούδας, ο Κρίσνα, ο Ράμα, ο Μαχαβίρ», οι οποίοι «εγκατέστησαν δίκτυα πνευματικής δύναμης σ’ όλο τον κόσμο». Όμως τα «δίκτυα» αυτά «περιμένουν εκείνη τη στιγμή της εξέλιξης, όταν μια δύναμη θα ανυψώσει την ανθρωπότητα σε ένα ψηλότερο επίπεδο εξέλιξης», (Γιόγκα 4/80, σ. 4). Δεν είναι λοιπόν δυνατόν σε ένα χριστιανό, που θέλει να μείνει χριστιανός, να γίνει μαθητής ενός Γκουρού, γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο προδίδει τη χριστιανική του ελπίδα, το ευαγγέλιο τού Χριστού και αυτόν τον ίδιο τον Κύριο».

Από τα παραπάνω αντιλαμβανόμαστε ότι οι οπαδοί των γκουρού που αποφάσισαν να ενταχθούν σε ένα ινδουιστικό κοινόβιο (άσραμ) δεν έχουν αλλά ούτε και επιθυμούν να έχουν, καμμιά σχέση με τον χριστιανισμό και τον Κύριο Ιησού Χριστό παρά μόνο υποτακτική σχέση στην αυθεντία του γκουρού και των δαιμονίων. Το ότι οι χριστιανοί ινδουιστές (!) κάλεσαν τον κ.Ποιμένα να τους κηρύξει τον …Λόγο Του Θεού δεν το πιστεύουμε. Αυτό που πιστεύουμε ότι έγινε είναι ότι οι παλαιοημερολογίτες της Μυρελαίου έπεσαν θύματα του γκουρουιστικού μάρκετινγκ το οποίο θέλει να παρουσιάζει ΚΑΙ χριστιανικό προσωπείο ώστε να προσηλυτίζει τους ορθοδόξους χριστιανούς στην πλάνη των δαιμονίων. Σε αυτή την παγίδα δεν θα έπεφτε ποτέ ένας Ορθόδοξος ιερέας, ακόμη και ο λιγότερο ενημερωμένος επί των αιρέσεων γνωρίζει τι σημαίνει ινδουισμός και Νεοεποχίτικη διδασκαλία.

Αλλά και αν δεχτούμε τους ισχυρισμούς των παλαιοημερολογιτών της Μυρελαίου ότι πήγαν προσκεκλημένοι υπό των χριστιανών γκουρουιστών να διαβάσουν ευχή. Αναρωτιόμαστε. Επιτρέπεται ιερέας φορώντας μάλιστα πετραχείλι να διαβάζει ευχή σε σύναξη ινδουιστών παρουσία μάλιστα των γκουρού; Διότι ποιος αμφιβάλει ότι η πλειοψηφία των συγκεντρωμένων ήταν ινδουιστές και αντίχριστοι; Δείτε λοιπόν τι λέει η ευχή «όταν μέλλη τις εισελθείν είς οίκον νέον» την οποία διάβασε ο παλαιοημερολογίτης ηγούμενος της Μυρελαίου:

Είναι τραγική η διαπίστωσή μας περί της κατάπτωσης των παλαιοημερολογιτών οι οποίοι παρελαύνουν φορώντας ιερατική αμφίεση ευτελίζοντας την εικόνα της ιερωσύνης με κάθε τρόπο και σε κάθε τόπο αλλά και εξευτελίζοντας τους ιερούς Κανόνες για τους οποίους υπερασπίζοντάς τους υποτίθεται, έφτασαν έως σχίσματος στο νεώτερο παρελθόν. Δεν είναι δε τυχαίο το γεγονός ότι μετά από την εκούσια αποκοπή τους από την Εκκλησία Του Χριστού κατέληξαν μέχρι στιγμής σε 10-12 «εκκλησίες» αλληλοαναθεματιζόμενες οι περισσότερες μεταξύ τους.

1. http://www.egolpion.com/xristianoi_guru.el.aspx

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον http://www.egolpion.com

Read more: http://www.egolpion.com/efxi_asram.el.aspx#ixzz3M14SvcYj