Archive for the ‘Μοναχική ζωή’ Category

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΙΣ ΑΡΧΑΡΙΟΝ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥΝΤΑ Ή ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ Ο ΕΧΩΝ ΥΠΟΣΤΗ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΝ ΕΙΣ ΑΡΧΑΡΙΟΝ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥΝΤΑ ΜΕΤΕΧΕΙ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΟΣ

Όπως όλες οι ακολουθίες και τα τυπικά δεν αποτελούν δημιουργήματα μιας συγκεκριμένης στιγμής αλλά καταστάλαγμα και κατάληξη πολλών και ποικίλων διεργασιών εντός της μακραιώνος Εκκλησιαστικής ζωής και Παραδόσεως, επιστατούσης της Θείας Χάριτος, έτσι και η «Ακολουθία εις Αρχάριον Ρασοφορούντα» αποτελεί κατάληξιν μακράς εξελίξεως αρχομένης από τον 8ο αιώνα και εξής[1].

Κατά τον 12ον αιώνα εγένετο, ως φαίνεται εκ της επιστολής του Αγιωτάτου Πατριάρχου Αντιοχείας Θεοδώρου Βαλσαμώνος[2], ευρεία συζήτησις περί της αξίας της εν τω ρασοφώρω υπαρχούσης Μοναχικής ιδιότητος[3]. Ο Βαλσαμών αφού εκθέσει τας διαφόρους περί του θέματος απόψεις δέχεται τας κανονικάς συνεπείας της Μοναχικής ιδιότητος διά τον ρασοφόρον, όστις «ου δυνήσεται μετασχηματισθήναι και εις γάμον ελθείν»[4].

++++++++++++

Σαφεστέραν και πλέον απηρτισμένην αναφοράν-διδασκαλίαν περί του θέματος περιλαμβάνει ο Άγιος Ευστάθιος Θεσσαλονίκης εις το έργον του Επίσκεψις Βίου Μοναχικού, PG 135, 729Α-909Α, όπου αναφέρει ότι η μοναχική πολιτεία διακρίνεται εις τρεις τάξεις, εις την των μεγαλοσχήμων, την των μέσων μανδυωτών και την των εισαγωγικών[5].

(περισσότερα…)

Advertisements

Η μοναχική ζωή, στην ορθή της εφαρμογή, είναι τρόπος ζωής που εξομοιώνει τον άνθρωπο με τους αγγέλους.

Επιπλέον, είναι παράδειγμα, ερέθισμα καί για την κοσμική ζωή.

Βοηθάει όμως και τους κοσμικούς να κατανοήσουν και να συγκρίνουν

Αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει αυτή η στήλη.

………………………………………………..

Η ξενιτεία που ασκούσαν ήταν απόλυτη, (εννοεί τους μοναχούς στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου, στο Άγιον Όρος, πριν πέσουν στην παγίδα του ημερολογίου), Δέν είχαν επικοινωνία με τους συγγενείς τους, «ούτε έβρισκε τόπο σε αυτούς άκαιρη και ανώφελη συναναστροφή και συνομιλία, αργολογία ή παρρησία.

Κανένας δεν πλησίαζε έναν δόκιμο, για να τον ρωτήσει σχετικά με την κατά κόσμον ζωή του. Ασκούσαν την Αγία σιωπή, που είναι μητέρα της προσευχής, σύζυγος της ησυχίας, μυστική πνευματική ανάβαση.

«Όταν πήγα ως δόκιμος στο κοινόβιο, έλεγε ο όσιος Παΐσιος αργότερα, δεν ήξερα κανέναν. Ήταν εξήντα πατέρες στο μοναστήρι, και ήμουν τελείως άγνωστος. Δεν υπήρχε ανθρώπινη παρηγοριά, και αυτό με βοήθησε να ζητώ την θεία παρηγοριά».

……………………..

Από το βιβλίο

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ.

1η Έκδοση Ιούνιος 2015

Ιερόν Ησυχαστήριον

» Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος»