Archive for the ‘Κονάνος_Ανδρέας’ Category

Της Χριστούφαντου
=====

Ὁ π. Ἀνδρέας Κονᾶνος στήν ἐκπομπή: »Οἱ παρθένοι πού δέν θά σωθοῦν»http://www.romfea.gr/diafora-ekklisiastika/31710-oi-parthenoi-pou-den-tha-sothooun λέγει στόν τυχόντα ἀκροατή τῆς ἐκπομπῆς του: »…Ἐσύ κι ἐγώ θά πᾶμε στόν Παράδεισο. Εἶναι καλό, νά πιστεύουμε ὅτι θά πᾶμε στόν Παράδεισο…».
Νά εὐχόμαστε, π. Ἀνδρέα, νά ἔχουμε μετάνοια καί νά πᾶμε ὅλοι στόν Παράδεισο. Τό ποιός θά πάει στόν Παράδεισο ὅμως, τό γνωρίζει μόνο ὁ Θεός. Ἄς μήν ξεχνοῦμε ὅτι ἕνας Μέγας Ἀντώνιος, ὅταν ἡ ψυχή του πήγαινε στόν Παράδεισο, ἔλεγε στούς δαίμονες: «Ἀκόμη δέν σᾶς νίκησα».

Ὁ Παράδεισος, ἐπιτυγχάνεται καί βιώνεται μόνο μέ μετάνοια, μέ ἀσκητικό ἀγῶνα, ἀπαλλαγή ἀπό τά πάθη, μέ ὑπακοή σέ διακριτικό πνευματικό. Τότε θά ἐνοικήσει μέσα μας ἡ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δέν βιώνεται ὁ Παράδεισος συναισθηματικά, ρομαντικά, κουλτουριάρικα, κλπ.,

Ἀναφέρεις π. Ἀνδρέα τόν Χριστό, πού ρωτοῦσε τούς ἀσθενεῖς πρίν τούς θεραπεύσει: «Θέλεις ὑγιής γενέσθαι;». Καί καταλήγεις: »Ἔ, κι ἐμεῖς ἄν ποῦμε ὅτι θέλουμε νά πᾶμε στόν Παράδεισο, θά πᾶμε»! Δηλαδή π. Ἀνδρέα, ἁπλᾶ, ἐπειδή τό θέλουμε, θά πᾶμε! Ἔτσι μιλοῦν οἱ Προτεστάντες, πού δημιουργοῦν μία εἰκονική πραγματικότητα γιά τόν Παράδεισο. Δέν μιλᾶς π. Ἀνδρέα, γιά τήν μετάνοια πού μόνο αὐτή ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στόν Παράδεισο.

Λές ἐπίσης: »Στόν Παράδεισο δέν μποροῦν νά πᾶνε ἄνθρωποι πού εἶναι καταπιεστικοί». Ἄν μετανοήσουν, ὅλοι μποροῦν νά πᾶνε. Ἐδῶ ἕνας ληστής, πού μετανόησε τήν τελευταία στιγμή, πῆγε.

Μᾶς λές ὅτι: «Τό πέρασμα τοῦ Χριστοῦ ἀπό τήν γῆ ἦταν ἀθόρυβο, ἀθέατο δέν ἐντυπωσίασε, δέν ἐνόχλησε, δέν ἔφερε σεισμό, δέν ἔφερε ἀναστάτωση… «.
Κάθε ἄλλο. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός εἶπε: «Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπί τήν γῆν καί τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη».

Μᾶς λές ὅτι ὁ «Χριστός δέν καταπίεσε κανέναν, σεβάσθηκε τό αὐτεξούσιο, δέν ὑποχρέωσε κανέναν νά Τόν ἀκολουθήσει, οὔτε τούς ἴδιους τούς Μαθητές Του».
Ναί, ἔφερε ὅμως σέ πολύ δύσκολη θέση τούς Γραμματεῖς καί τούς Φαρισαίους, πού ἤλεγχε τήν ἁμαρτία, τήν ὑποκρισία καί τίς ἀδικίες τους. Γι᾽αὐτό καί Τόν ἐσταύρωσαν.

Μᾶς λέγεις ὅτι: «Στόν Παράδεισο δέν πᾶνε ἄνθρωποι πού εἶναι ἐγκρατεῖς, ἀσκητικοί, νηστευτές, παρθένοι ἀλλά ἄσπλαγχνοι…». Καί ἀναφέρεις γιά «μία σύζυγο πού εἶχε ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τόν σύζυγό της ἐπειδή πότε νήστευε, πότε ζύμωνε πρόσφορα, πότε ἦταν Σαρακοστή, πότε ἤθελε νά κοινωνήσει στήν ἐκκλησία, κλπ…» Σχολιάζεις, ὅτι: «Αὐτή εἶναι μέν ἀσκήτρια, ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ἀλλά δέν ἀγαπάει, ἐπειδή εἶναι ἀνέραστη καί στόν Παράδεισο δέν θά πάει. Τήν Ἐκκλησία τήν χρησιμοποιεῖ ὡς κρυψώνα γιά νά κρύψει τήν ψυχοπάθειά της καί τά κάνει ὅλα αὐτά δῆθεν ἐπειδή ἀγαπάει τόν Θεό». Μέ τά λεγομενά σου αὐτά π. Ἀνδρέα, στήν οὐσία καταπολεμεῖς τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καί θεωρεῖς ὅτι τά ἐντάλματα τῆς Ἐκκλησίας γίνονται αὐτά καθέ αὐτά αἰτία τῆς μή ἐν Ἁγίω Πνεύματι ψυχοσωματικῆς ἑνότητος τῶν συζύγων.

Ἡ γυναῖκα αὐτή ἄν ὄντως κάτι δέν ἐφήρμοζε σωστά, αὐτό πρέπει νά τό διορθώνουμε, νά τό θεραπεύουμε καί ὄχι νά τήν κρίνουμε καί νά ἀποφαινόμεθα ὅτι δέν θά πάει στόν Παράδεισο. Εἰδικά, σέ θέματα κρίσης τοῦ Θεοῦ, δέν ἐκφράζομε γνῶμες, διότι, ὅπως λένε οἱ Πατέρες, πολλές ἐκπλήξεις θά δοῦμε ἐκεῖ ὅσοι πᾶμε τελικά στόν Παράδεισο.

Δέν μᾶς εἶπες π. Ἀνδρέα, μιᾶς καί μᾶς ἀνέφερες ποιές, κατηγορίες ἀνθρώπων δέν θά πᾶνε στόν Παράδεισο, γιά τό ἑξῆς: Αὐτοί πού ἀνατρέπουν τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση, τούς Ἱερούς Κανόνες, καί εἰσάγουν καινά δαιμόνια μέ Βαπτισματικές, Εὐχαριστιακές, Μεταπατερικές καί ἄλλες «Θεολογίες» καί «Ἐκκλησιολογίες», αὐτοί πού προωθοῦν καί ἐνστερνίζονται τόν Παπισμό, τόν Οἰκουμενισμό ἕως καί τήν Πανθρησκεία, αὐτοί πού βάζουν μέσα στήν Ἐκκλησία τούς αἱρετικούς, πού βλασφημοῦν τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, ὅσοι καλλιεργοῦν καί προωθοῦν τόν Νεονικολαϊτισμό, ὅλοι αὐτοί, θά πᾶνε στόν Παράδεισο, ἄν δέν μετανοήσουν καί δέν ἀλλάξουν τακτική;

_________

Πηγή : http://panayiotistelevantos.blogspot.com/2015/04/blog-post_898.html?m=1

Advertisements

(Της Χριστοΰφαντου)

Δυστυχῶς, λίγα καλά πράγματα μποροῦμε νά ἀποκομίσουμε ἀπό τήν ἐκπομπή «Προσωπική σχέση μέ τόν Χριστό» http://www.romfea.gr/20-lepta-arkoun/199-20-lepta-prosopiki-sxesi-me-ton-xristo

Τί νά πρωτοαναφέρομε… Γιά τόν »Γέροντα» ἐκεῖνον πού προβάλει ὡς ὑπόδειγμα ἐπειδή σκανδαλίσθηκε – φυσιολογικά, κατά τόν π. Ἀνδρέα Κονάνο-, ὅταν εἶδε μπροστά του μία προκλητικ΄ή γυναῖκα; Δέν ξέρει ὅτι ὑπῆρξαν ἄλλοι Γέροντες, πού σέ ἄλλες πιό προκλητικές περιπτώσεις δέν ἐπηρεάσθηκαν καθόλου;

Τό δέ πνευματικοπαίδι τοῦ ἐμπαθοῦς Γέροντος, πού μετά ἔγινε μάλιστα καί ἡγούμενος εἶπε »γι᾽ αὐτό τόν ἀγαπῶ τόν Γέροντα μου»! Ἐπειδή ἦταν σάν τούς ἄλλους δηλαδή, τούς πολλούς… Καί ὅταν, αὐτοῦ τοῦ πρώην ὑποτακτικοῦ, μία κυρία τοῦ ἐξεθείασε τήν ἁγιότητα τοῦ δικοῦ της πνευματικοῦ ἐκεῖνος εἶπε »ὄχι, ὄχι, δέν θέλω ἐγώ τέτοιον Γέροντα»! Ἤθελε δηλαδή ἕναν Γέροντα ἐμπαθῆ;

Ἐπίσης κατά τόν π. Ἀνδρέα, οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ ἱερεῖς, καί αὐτοί τά ἴδια πέρασαν καί περνοῦν, ὅπως ἐμεῖς…! Εἶναι δηλαδή κι αὐτοί ἐμπαθεῖς, σάν τόν περισσότερο κόσμο καί γι᾽ αὐτό μᾶς καταλαβαίνουν…! Μιλᾶς ὅμως μόνο γιά τούς »ἐμπαθεῖς», π. Ἀνδρέα. Γιατί δέν ἀνέφερες, σάν ὑπόδειγμα τούς τόσους ἁγιασμένους πνευματικούς πού ἔχει ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία; Γιατί δέν προτρέπεις τούς Χριστιανούς σέ τέτοιους πνευματικούς;

Κατά τόν π. Ἀνδρέα, ἕνας ἔγγαμος ἱερέας εἶναι πιό »στρωμένος» δηλαδή »ἰσοπεδωμένος» ἀπό ἕναν ἱερομόναχο, καί τόν »πάει» πιό πολύ, ἐπειδή τόν ἔχουν κάνει τά πάμπερς τῶν παιδιῶν του πιό προσγειωμένο…

Συνιστᾶ ὁ π. Ἀνδρέας σέ ἕνα Χριστιανό νά ψάξει νά βρεῖ ἕνα πνευματικό μέ ὅλα τά πάθη πού ἔχουν καί οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, γιά νά τόν νοιώθει καί νά τόν καταλαβαίνει, ἀφοῦ θά εἶναι ὁμοιοπαθής… Στούς ἐμπαθεῖς λοιπόν προτρέπεις τόν κόσμο νά πηγαίνει, π. Ἀνδρέα, ἐπειδή δῆθεν »θά τούς καταλαβαίνουν καλύτερα»; Ὁ Ὅσιος Παΐσιος, πού ζοῦσε σέ καλύβι πῶς κατάφερε καί ἦταν προσγειωμένος καί καταλάβαινε καί ἀνέπαυε τόν κόσμο;

Μή ψάξεις δηλαδή, ἐσύ Χριστιανέ, προτείνει ἐμμέσως πλήν σαφῶς ὁ π. Ἀνδρέας, γιά ἕναν ἔμπειρο ἱερομόναχο, πού μπορεῖ νά σέ ὁδηγήσει σέ πνευματική πρόοδο, διότι αὐτός δέν θά σέ καταλάβει.

Περιττόν νά ἀναφέρουμε ὅτι δέν ἔχει σημασία ἄν ὁ πνευματικός εἶναι ἔγγαμος ἤ ἱερομόναχος ἀλλά κατά πόσον ἐμφορεῖται ἀπό τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ.

Τό νά μάθει ὁ Χριστιανός νά περπατᾶ μόνος του, μέσα ἀπό μία προσωπική του σχέση μέ τόν Χριστό, χωρίς τήν βοήθεια ἑνός διακριτικοῦ πνευματικοῦ, ὅπως προτείνει ὁ π. Ἀνδρέας, αὐτό εἶναι ἐντελῶς ξένο μέ τήν ὀρθόδοξη πνευματικότητα. Ἡ πνευματική πατρότης εἶναι πάντα ἀπαραίτητη καί ὁδηγεῖ ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς στήν βελτίωση τῆς προσωπικῆς μας σχέσης μέ τόν Θεό.

Ἐπίσης ὁ π. Ἀνδρέας λέγοντας »…νά ἔχεις ἐμπιστοσύνη στήν Χάρη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία κατοικεῖ μέσα σου καί ὄχι νά ἔχεις συνέχεια ἁπλωμένα χέρια ζητιανιᾶς στόν πνευματικό… νά ἀγαπᾶς τόν Θεό μέ ἕνα δικό σου τρόπο», προφανῶς μᾶς εἰσάγει ἕνα «ὀρθόδοξο» Προτεσταντισμό.

Μᾶς λέγει ὅτι ὁ Ὅσιος Παΐσιος τοῦ συνέστησε νά μήν ἀγγίζει ἐκεῖνα πού δέν γνωρίζει. Ἀλλά ὁ Ὅσιος προφανῶς δέν ἐννοοῦσε νά ἀγγίζουμε καί νά προβάλλουμε ἀδιάκριτα ἐκεῖνα τά ὁποῖα δέν βοηθοῦν στήν ἀπέκδυση τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου.

Ὁ π. Ἀνδρέας, θέλοντας ὀρθά μέν νά χτυπήσει καί νά ξεσκεπάσει τήν ὑποκρισία καί τό πλασματικό κάλυμμα κάποιας ψευτοευλάβειας πού ὄντως ἔχουν κάποιοι Χριστιανοί, μέ ὅσα εἶπε, στήν οὐσία ἀνατρέπει τήν Ὀρθόδοξη πνευματικότητα, ἀνάγοντάς μας σέ σύγχρονες νικολαΐτικες ἀντιλήψεις.

Μέ ὅσα λέγει ἁπλᾶ χαϊδεύει τά αὐτιά τῶν ἀκροατῶν του καθηλώνοντάς τους στήν οὐσία σέ ἕνα συμβιβασμό μέ τά πάθη τους.

Δέν μιλάει σαφῶς γιά μετάνοια πού μόνο αὐτή μέσω τῆς κάθαρσης, μέ τήν καθοδήγηση διακριτικοῦ πνευματικοῦ, ὁδηγεῖ τόν Χριστιανό σέ μία γνήσια προσωπική σχέση μέ τόν Χριστό καί στήν σωτηρία του.

————————————————–
πηγή: panayiotistelevantos