Archive for the ‘Επιτάφιος της Παναγίας’ Category

Έχουμε γίνει μάρτυρες τις τελευταίες δεκαετίες, του να γίνονται διάφορες αλλαγές στο Τυπικό της Εκκλησίας μας. Δηλαδή να αλλάζουν πράγματα ή να εμφανίζονται καινούργια πράγματα, στις ακολουθίες της Εκκλησίας.

Έτσι όπως καταντήσαμε να είμαστε αδιάφοροι, ψυχροί, ακατήχητοι, υποκριτές έναντι της Εκκλησιαστικής μας παράδοσης, αρνητές των κανόνων που θέσπισαν οι Οικουμενικές Σύνοδοι, γεμάτοι από ψευτοαγάπη, αφήνουμε να γίνονται πράγματα ανεπίτρεπτα.

Παράδειγμα α’ : Από ένα λάθος που ξεκίνησε στο Άγιον Όρος, ψάλλει ο Ψάλτης (σε συγκεκριμένες στιγμές κατά την διάρκεια του Ορθρου και της Θείας Λειτουργίας), «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς».

Αυτό δεν υπάρχει γραμμένο σε κανένα βιβλίο της Εκκλησίας.

Βέβαια, αύριο ίσως εκδόσει κάποιος κι ένα τέτοιο βιβλίο, οπότε θα λέμε «νά το!».

Άλλωστε δεν είναι και κακό. Μακάρι αυτές να είναι οι αμαρτίες μας.

Βεβαίως, διάφορα «χριστιανικά» αλλά όχι ορθόδοξα σάϊτ, (ιστοσελίδες), θέτουν έναν ψεύτικο προβληματισμό. Αν δηλαδή σώζει η Παναγία. Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι έχει γίνει αλλαγή του Τυπικού της Εκκλησίας. Παράνομη, παράτυπη, απαράδεκτη.

Τιμωρείται μάλιστα από τις Οικουμενικές Συνόδους.

(περισσότερα…)

Advertisements

** * *** ***** ****

Από τα τέλη περασμένου (20ου αι), τα Εγκώμια της Παναγίας και ο Επιτάφιος άρχισαν δειλά-δειλά να εισέρχονται στη λατρεία, και να «εξαπλώνονται», συν τω χρόνω, σ’ Ενορίες της Ελλαδικής Εκκλησίας, ακόμα και σ’ Ελληνορθόδοξες Ενορίες της Διασποράς, ακόμα και σε Μοναστήρια, (εκτός από τα Αγιορείτικα Μοναστήρια).

Το αυτό έθιμο κατακτά έδαφος στην εποχή των καινοτομιών και της φολκλορικής «ορθοδοξίας»!

Στην Εκκλησία, λοιπόν, στην οποία ο Οικουμενισμός επιτρέπει ανεξέλεκτα στον καθένα να αυτοσχεδιάζει, ο Επιτάφιος και τα Εγκώμια της Θεοτόκου είναι μια ακολουθία που αρέσει, γιατί προσφέρει …θέαμα.

Μια μεταλλαγμένη Μαριολατρεία κάνει προσπάθεια να προστεθεί στα ήδη «διεμβολήσαντα» τον ορθόδοξο χώρο!
Τα εγκώμια της Παναγίας.
Ξεκίνησαν από τις Κυκλάδες, κατά το μέσα του 19ου αι. προκαλώντας σύγχυση στην Εκκλησία.

Το θέμα έφθασε στην Ιερά Σύνοδο (Απρίλιος 1865). Και υπό την Προεδρία του αοιδίμου Μητροπολίτου Αθηνών Θεοφίλου, συζήτησε το θέμα. Και οι Συνοδικοί Αρχιερείς, «επόμενοι τοις αγίοις Πατράσιν», δεν επέτρεψαν την εισαγωγή τους στη λατρεία, έστω και αν ήταν ύμνοι που εξυμνούσαν την Μητέρα του Χριστού.

Το σκεπτικό τους ήταν, πως τιμούμε δέοντως την Παρθένο, όταν σεβόμαστε την τάξη της Εκκλησίας, και όχι όταν την καταφρονούμε.

(περισσότερα…)

Ή Πάσχα έχουμε ή επιτάφιο θρήνο και επιτάφιο κουβούκλιο. Από τη μια μεριά αποκαλούν πολλοί (και εκκλησιαστικοί) την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου «Πάσχα του Καλοκαιριού», και από την άλλη ψάλλουν (αυθαίρετα) εγκώμια επιταφίου θρήνου στην Παναγία.

——————-
Από την μια μεριά ο ιερός υμνογράφος αποκαλεί «ἒνδοξον»την Κοίμηση και βεβαιώνει την αναστάσιμη χαρά αγγέλων και ανθρώπων: «Τῇ ἐνδόξῳ Κοιμήσει σου οὐρανοί ἐπαγάλλονται καί ἀγγέλων γέγηθε τά στρατεύματα»(αίνος εορτής). Και από την άλλη (πάλι αυθαίρετα) στήνουν στο κέντρο των Ναών ξύλινους μεγαλοπρεπείς (πανάκριβους) επιταφίους, και εκεί τοποθετούν μια ξύλινη Παναγία («κοιμωμένη») ή κάποιον πολυτελέστατο βελούδινο επιτάφιο με τη μορφή της, κατ’ απομίμηση του επιταφίου της Μεγ. Παρασκευής.

Από τη μια μεριά μερικοί (αυθαίρετα και πάλι) λένε, ότι, αφού είναι Πάσχα η γιορτή της Κοιμήσεως, καταλύουμε και κρέας (αν πέσει Τετάρτη ή Παρασκευή), και από την άλλη σε τέτοια πασχαλινή πανήγυρη ψάλλουν (αυθαίρετα) ύμνους γεμάτους γλυκανάλατους συναισθηματισμούς και θρησκευτικούς λυρισμούς!

(περισσότερα…)