Archive for the ‘Επιστήμη’ Category

 

Διαφορετικές είναι οι θέσεις των Επισκόπων της πατρίδας μας, σχετικά με το Μποζώνιο.

Λέει ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος: Δεν υπάρχει ανησυχία εκ μέρους της Εκκλησίας, μάλιστα όταν υπάρχει ένας επιστημονικός διάλογος. κανένας όμως δεν έχει το δικαίωμα να δαιμονοποιεί το αποτέλεσμα μιας επιστημονικής έρευνας. Πρέπει όλοι να σεβαστούμε αυτά που ανακαλύφθηκαν από τα πειράματα του Σέρν και του Άτλας, διότι προσωπικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει καμμία αλλοίωση της διδασκαλίας περί δημιουργίας του κόσμου.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, έχει άλλη άποψη.

» …Στην Γενεύη της Ελβετίας, έξοχα μυαλά θέλουν να μας πείσουνότι το υποατομικό σωματίδιο μποζώνιο Χίγκς, που είναι μια ασυνείδητη μονάδα ενέργειας, αν υπάρχει, δημιουργεί, συντονίζει, σχεδιάζει και καταστρώνει τα τρισεκατομμύρια των γαλαξιακών σχηματισμών, τους σε αυτά υφισταμένους φυσικούς νόμους ώστε να μην συγκρούονται μεταξύ τους, την αέναη κίνηση της συμπαντικής ύλης-μάζας, την οργανική διάπλαση και τη ζωή των ενοργάνων όντων και φυσικά την αρμονία του υλικού σύμπαντος…».

 

Να μην ανησυχούμε σεβασμιώτατε Μεσσηνίας από την επιστήμη που αρνείται την αλήθεια και ψάχνει να βρεί κάτι που δεν ξέρει αν υπάρχει, αλλά είναι σίγουρη ότι αυτό το «κάτι» κάνει τα πάντα; Δεν αλλοιώνει την διδασκαλία περί δημιουργίας; Μάλιστα ονόμασαν «σωματίδιο του Θεού» αυτό που ακόμη δεν γνωρίζουν! Αυτό δεν είναι ασέβεια, όταν γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι άϋλος; Δεν είναι ασέβεια αλλά και ψέμα που ςω τέτοιο, περιορίζει και την ελευθερία των ανθρώπων και την γνώση;

Μήπως γνωρίζετε ποιοί χρηματοδοτούν αυτή την απίστευτα αστεία «έρευνα»;

Να σας χαίρονται οι Μεσσήνιοι και όσοι σας ψήφισαν.

Εμείς πάντως είμαστε στις επάλξεις.

Advertisements

 

 

Οι πανάρχαιες τελετουργίες έγιναν έθιμα της αποκριάς

γράφει ο κ. Νίκος Παπουτσόπουλος στην εφημερίδα «Δημοκρατία» την Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012. Στον υπότιτλο σημειώνει: «από ις Μπούλες, τους γενίτσαρους, και τους φανούς της Κοζάνης ως τους γέρους της Σκύρου και τους φαλλούς του Τυρνάβου, οι παραδόσεις του καρναβαλιού ανακαλούν στα βάθη των αιώνων πρωτόγονες δεισιδαιμονίες και φόβους.

 

Ας ρίξουμε και μια ματιά στο κείμενο.

 

Λευκό προσωπείο, ο «πρόσωπος», από πανί κερωμένο, με χαρακτηριστικά ασάλευτα και αινιγματικά, όπως τα νεκρικά μυκηναϊκά προσωπεία ή όπως οι νεκρικές αιγυπτιακές προσωπογραφίες (φαγιούμ), ολοκληρώνει τη στολή που φορούν οι «Μπούλες» κι οι «Γενίτσαροι» σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.

Εκεί όπου το έθιμο αιώνων, προσαρμοσμένο γραφικά, έστω, στις απαιτήσεις των καιρών, ανακαλεί αρχαίες δεισιδαιμονίες και φόβους, αναπόσπαστα στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης (1). Οι Τιτάνες, οι υπόγειοι πρόγονοι του ανθρώπινου γένους, όπως υποστήριζαν οι οπαδοί του Ορφέα, είχαν αλείψει με γύψο το πρόσωπό τους και εμφανίστηκαν σαν νεκροί, κάτοικοι του κάτω κόσμου, εκεί που ο Δίας τους είχε καταδικάσει.

Φόνευσαν τον μικρό θεό, τον κερασφόρο Διόνυσο που έπαιζε αμέριμνος, τον τεμάχισαν σε επτά μέρη, τα οποία έριξαν σε λέβητα που είχαν τοποθετήσει σε τρίποδο. Στο σημείο όπου ακριβώς το αίμα του μικρού Διονύσου πότισε τη γή φύτρωσε η ροδιά, ο ώριμος καρπός της οποίας ανοίγει σαν πληγή απ’ όπου εμφανίζονται οι κόκκινοι σπόροι, που συχνά προστίθενται σε προσφορές προς τις ψυχές (2).

Στα χέρια της Ήρας ή της Περσεφόνης το ρόδι συμβολίζει τον θάνατο, ταυτόχρονα με την ελπίδα επαναφοράς, της επιστροφής στη ζωή.

 

Το κερασφόρο παιδί

Ο Διόνυσος περιγράφεται αόριστα ως κερασφόρο ( με κέρατα ) παιδί (3), ώστε η αναφορά να μην περιορίζεται σε ένα μόνον ζώο, αλλά ανάλογα με τον τόπο λατρείας του τα κέρατα ήταν τράγου, ελαφιού, ταύρου ή κριαριού. Στην Θράκη, αίφνης, ήταν ταύρος λευκός, ενώ στην Αρκαδία ο Ερμής τον είχε μεταμορφώσει σε κριάρι, επειδή οι Αρκάδες ήταν ποιμένες κι επειδή ο Ήλιος προχωρούσε θριαμβευτής στον Κριό κατά την Εορτή του Έαρος (4).

Όταν έβρασε το κρέας, οι Τιτάνες το πέρασαν σε ισάριθμους οβελούς (σούβλες) και το έψησαν στη φωτιά. Η κνίσα οδήγησε τον οργιμένο Δία στο μέρος της θυσίας, έστειλε με κεραυνό ξανά τους θύτες στον Τάρταρο και απέδωσε στον Απόλλωνα τα μέλη του Διονύσου, ο οποίος τα έφερε στους Δελφούς και τα έθαψε κοντά στον δικό του τρίποδα.

 

Οι «Φανοί» της Κοζάνης, οι «φωτιές της κάθαρσης», ανάβουν συμβολικά τις ημέρες της αποκριάς επάνω σε τρίποδα, με συνοδεία ασμάτων και χορού.

Ο κεραυνός που έστειλε ο Ζευς στους Τιτάνες έκαψε τα χόρτα κι άφησε στάχτες επάνω στο χώμα. Από τη στάχτη αυτή δημιουργήθηκε το νέο γένος των ανθρώπων, που τελετουργικά αναπαριστά τη θυσία ως εκδήλωση ικεσίας κι ευγνωμοσύνης.

 

Οι στάχτες, υπόλειμμα της πυράς του εξαγνισμού, διασκορπίζονται σαν τις ψυχές στον αέρα, σε μια τελετή ανάληψης παρόμοια με την ανοδική πορεία των χαρταετών που γεμίζουν ευχές και προσδοκίες τους ουρανούς της Καθαράς Δευτέρας, που πέρασε στη συνείδηση του λαού σαν ημέρα καθαρμού, ή ημέρα Απόθεσης – Απόδοσης, κατά τους Βυζαντινούς.

Τις ημέρες λατρείας του Διονύσου ακολουθούσε περίοδος περισυλλογής και προσευχής: «Στον Κιθαιρώνα έβγαιναν οι ιερείς του Διονύσου, κάτασπρα ντυμένοι, μάζευαν τους ξεφαντωμένους και τους κατηχούσαν (5).

Εκεί που πριν το καρναβάλι εμαίνετο τώρα ακούονταν βαριές μελωδίες, εκεί που πριν το λογικό είχε τόσο περιφρονηθεί τώρα ερχόταν η αντίδρασις, ο θρησκευτικός εξιλασμός.

Τώρα περνούσαν πομπές από μαινάδες, μισόγυμνες ίσως ακόμα, αλλά γεμάτες ταπεινοφροσύνη, από μετανιωμένες παρθένες που κλαίγαν, περνούσαν σεβάσμιοι γέροντες με πρησμένες τις φλέβες από το πιοτό, αλλά που ττραγουδούσαν ύμνους στον θεό, πρόθυμον να δεχθεί στους φωτεινούς κόλπους του όσους τον νοσταλγούσαν.

Την τελευταία ημέρα των οργίων περνούσε τέλος κι ο ίδιος ο μεγάλος θεός (6), ακολουθούμενος από Σειληνούς και χαριτωμένες Θυϊάδες και πήγαινε στους Δελφούς όπου εθάβετο για ν’ αναστηθεί πάλι την ερχόμενη άνοιξη» (Χ. Ζαλοκώστας, «Γύρω από την Ελλάδα»).

 

 

Ζωόμορφες στολές

Ο θάνατος του κερασφόρου θεού συμβολίζει την προσφορά του νέου ζώου, υπέρτατη παραχώρηση στη νέα εποχή που έρχεται να εκπληρώσει ελπίδες και προσδοκίες.

Ο χορός των τράγων και οι ζωόμορφες μεταμφιέσεις των «Γέρων» της Σκύρου στην περίοδο της Αποκριάς συνεχίζουν την επίκληση μιας αόριστης δαιμονικής δύναμης.

Οι τρομακτικοί πρωταγωνιστές της μυστηριακής και απόκοσμης εορτής της Φύσης, καλύπτουν ολόκληρο το πρόσωπο με δέρμα αίγας, βροντούν ρυθμικά τα κυπροκούδουνα που κρέμονται από τη μέση τους και προσπαθούν να μιμηθούν τα ζώα.

Τα ζώα εμιμούντο οι άνθρωποι και στην περίοδο ακμής της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στην διάρκεια της Εορτής των Καλενδών, την τελευταία εορτή του χειμώνα που είχαν κληρονομήσει από τους Ρωμαίους.

Ο λαός ως υπέρτατος άρχοντας και θριαμβευτής, κατέκλυζε τους δρόμους και τους κρατούσε σην κατοχή του τις ημέρες της εορτής. Θορυβώδεις ομάδες μεταμφιεσμένων διέτρεχαν την πόλη και σταματούσαν στα σπίτια των αρχόντων και των ευπόρων για να απαιτήσουν με φωνές δώρα και χρήματα, από εκείνα που – όπως ισχυρίζονταν – τους χρωστούσαν.

 

Οι μεταμφιέσεις συχνά υπερέβαιναν τα όρια κι όπως επισημαίνει σχετικός κανόνας της εν Τρούλλω Συνόδου, καυτηριάζοντας γεγονότα και τακτικές, εταίρες φορούσαν στολές καλογραιών και μοναχοί ελάμβαναν μέρος σε ανίερες διασκεδάσεις και όργια με προσωπεία σατύρων, ή περπατώντας στα τέσσερα μιμούμενοι τα ζώα.

 

Η «κράδη»

Η τελευταία δωρεά του Διονύσου στον άνθρωπο ήταν το κρασί και συχνά αποκαλούσαν και τον ίδιο «Οίνο». Πολλές αρχαίες διηγήσεις αναφέρουν ότι όλα τα μέλη του σώματος του θεού κάηκαν, εκτός από ένα που δεν καταστράφηκε ούτε από τους Τιτάνες, ούτε από τη φωτιά μα ούτε κι από τη γή.

Στην άγρια ευωχία των Τιτάνων παρίστατο και μία θεά, ίσως η Παλλάς Αθηνά, η οποία έκρυψε το μέλος σε ένα καλάθι που ο Δίας ανέλαβε υπό την προστασία του. Επρόκειτο για την καρδιά του μικρού κερασφόρου θεού, που χάρισε απλόχερα τη χαρά και την ευτυχία στους ανθρώπους (7).

Ο Ζεύς εμπιστεύθηκε το καλάθι με «την κράδη», τον «κραδιαίο Διόνυσο» στην Ίπτα (όπως αποκαλούσαν την Ρέα στην Μικρά Ασία). Το καλάθι επάνω στο κεφάλι της Ίπτας ήταν έν λίκνο μέσα στο οποίο βρισκόταν ένας φαλλός καλά κρυμμένος στα φρούτα και περιφερόταν σε πανηγυρικές λιτανείες.

Τον φαλλό είχε κατασκευάσει ο ίδιος ο Διόνυσος από ξύλο συκιάς (κράδη) και τον ξυπνούσαν πολλές φορές οι Θεϊάδες, οι γυναίκες που υπηρετούσαν τον θεό στον Παρνασσό.

Οι «Φαλλοί του Τυρνάβου» επαναφέρουν μια πρωτόγονη τελετουργία για την ευφορία των καρπών της γης.

Ο Διόνυσος περιπλανήθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο με το πλοίο του, που είχε σχήμα νέας σελήνης, σύμβολο της νέας εποχής (8). Το κλήμα που τύλιξε το κατάρτι, ο κισσός που περιέζωσε τα σχοινιά, τα ζώα και τα πλάσματα της εύθυμης συνοδείας του, Σάτυροι και Μαινάδες, υποδηλώνουν την κιβωτό των μυστηρίων της Φύσης.

 

 

==============================================

Σημείωση: οι υπογραμμίσεις και τα έντονα γράμματα είναι δικές μας.

 

(1) Από πότε οι αρχαίες δεισιδαιμονίες και ο φόβος έγιναν αναπόσπαστα στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης; Αυτά μας άφησε παρακαταθήκη ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός; Φόβος και δεισιδαιμονίες μετά την ενανθρώπισή Του; Φόβος και δεισιδαιμονίες μετά την προσευχή Του στο μυστικό δείπνο; Φόβος και δεισιδαιμονίες μετά την ανάστασή Του; Φόβος και δεισιδαιμονίες μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος; Φόβος και δεισιδαιμονίες μετά την υιοθέτησή μας από τον Θεό;

 

(2) Όπως στα κόλλυβα.

 

(3) Σαφέστατα πρόκειται για δαιμόνιο. Ποιό παιδί είχε ποτέ κέρατα στην παγκόσμια ανθρώπινη ιστορία;

 

(4) Πανάρχαια τα «ζώδια» και ο συσχετισμός τους με την καθημερινότητα και τις προβλέψεις του μέλλοντος.

 

(5) «Προσευχές» με γυμνές μαινάδες και όργια και «κατήχηση» από «ιερείς» του δαίμονα!

 

(6) Ποιός είναι ο μεγάλος θεός; Και τι αξία και δύναμη έχει ένας θεός που θάβεται και μάλιστα από μόνος του;

 

(7) Ο δαίμονας χάριζε απλόχερα την χαρά και την ευτυχία στους ανθρώπους. Όχι ο Χριστός.

 

(8) Σύμβολο της νέας εποχής και, μέγα και τρομακτικό, σύμβολο μαγείας η νέα σελήνη, η ημισέληνος που υπάρχει και στην σημαία της Τουρκίας και πολλών ισλαμικών κρατών.

Ουτοπία : Αν και είναι όρος σαφέστατα ελληνικός, η λέξη αυτή δεν απαντάται στην αρχαία ελληνική γραμματεία. Είναι δημιούργημα του Τόμας Μορ (1480 – 1553) καγκελάριου της Αγγλίας αλλά και λόγιου της εποχής ο οποίος το 1515 συνέγραψε μονογραφία με τίτλο «ουτοπία» για να την αφιερώσει στον Έρασμο. Η λέξη απαρτίζεται από άλλες δύο λέξεις «ου» και «τόπος». Σημαίνει την απουσία εδάφους. Δηλαδή κάτι που είναι ανεδαφικό.

 

Άλιος / Ήλιος : Άλιος είναι ο δωρικός τύπος της λέξης ήλιος. Στην δωρική διάλλεκτο διατηρείται το πρωτογενές «α», π.χ. γυνά αντί γυνή. Ας σημειωθεί ότι στα σλοβακικά η γυναίκα λέγεται Ζήνα (gyna)! Άλιος είναι ο θαλάσσιος, ο προερχόμενος από την θάλασα.

Η κατάληξη -ιος σημαίνει προέλευση και κάποιες φορές και ιδιότητα. Προφανώς έβλεπαν οι νησιώτες τον ήλιο να ανατέλει από την θάλασσα και τον ονόμασαν θαλασσινό. Το άλιος ετυμολογείται από το ουσιαστικό (θυλ. γένους) άλς (με δασεία και οξεία) που δήλωνε την αβαθή θάλασσα. Το αρσενικό άλς ήταν το αλάτι. Το συνώνυμο της αλός, πέλαγος (από την ρίζα πελα- = ευρύς, πλατύς) αναφερόταν στην ανοιχτή θάλασσα, το επίσης συνώνυμο Πόντος (από το θέμα Ποντ- = περνώ) δήλωνε το θαλάσσιο πέρασμα (δες Ελλήσ – ποντος), η δε θάλασσα είχε γενική σημασία και αντικατέστησε βαθμιαία την λέξη αλς εξ΄αιτίας της ομωνυμικής σύμπτωσης των σημασιών «αλάτι» και «θάλασσα». Έτσι έμεινε μόνο ο άλς, το αλάτι που μας πρόσφερε την πανευρωπαϊκή λέξη σαλάτα και το σαλάμι.(Από το λεξικό του καθηγητή κ. Γ. Μπαμπινιώτη).

 

Αμάρυγμα : Σημαίνει την λάμψη ενώ συνώνυμό του είναι η λέξη μαρμαρυγή.

 

Αμεθεξία : το μη συμμετέχειν, η μή συμμετοχή. Αντίθετό του, η μέθεξις.

 

Έως – Έω (θυλ.) : Η έως είναι ο Αττικός τύπος αντί του ηώς ( Ιωνικός τύπος, με ψιλή) και σημαίνει την αυγή την ανατολή. Εξ’ ου και εωσφόρος ( ο φέρων την έως).

 

Αμαρτία : α (στερητικό) + μείρομαι. Αμαρτέω, αμαρτώ. Σημαίνει την αποτυχία, την αστοχία, το σφάλμα. «Η του αγαθού αποτυχία» (Δημητράκου, Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης). Για παράδειγμα ο Θουκιδίδης αναφέρει: δόξης αμαρτία = από εφαλμένη κρίση.

Στο Μέγα Λεξικόν Γραμματικής του Ν. Σηφάκη, εκδ. «βίβλος» αναφέρεται ότι αμαρτάνω σημαίνει αποτυγχάνω του σκοπού. Αμαρτάνω τινός = αποτυγχάνω, αστοχώ, στερούμαι. Ημάρτανον, ήμαρτον (αόρ. β’), ήμβροτον (ποιητ. αορ. β’). Αμαρτάνω = αποτυγχάνω του σκοπού.

 

Ακηδία : ( ακηδέω-ακηδώ ) δεν φροντίζω, αδιαφορώ.

 

Ακηρασία : αγνότης, καθαρότητα. Ακέραιος, απείρακτος.

 

Ακήνιον : ήσυχο ( το )

 

Αίθων : Ο καίων

 

Αρητήριον : τόπος προσευχής.

Απο εδώ και στο εξής  για να ελαχιστοποιήσετε τον ορατό  πλέον κίνδυνο να μετατραπείτε  σε  αποθήκη  ανθρωπίνων ανταλλακτικών  πρέπει  να το  δηλώσετε  εγγράφως !!! ( βλέπε  αρκετές σχετικές αναρτήσεις μας με την    ετικέτα ΔΩΡΗΤΕΣ ΣΩΜΑΤΟΣ – ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ, )
Ιδού λοιπόν  τι μας  λέει ο «Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων»:

Σε ένα κατατοπιστικότατο άρθρο και σε επικοινωνία που υπήρξε με την αρμόδια (από το νόμο) αρχή του ΕΟΜ (Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων), μπορέσαμε να διαπιστώσουμε τι ισχύει σήμερα και τι θα ισχύει από την 1/7/2013 σχετικά με την μετά θάνατον δωρεά οργάνων. Σύμφωνα με το νόμο 3984/27-62011, καθιερώνεται το μέτρο της «εικαζόμενης συναίνεσης» στη δωρεά ζωτικών οργάνων από τον κάθε πολίτη.
Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για τον τρόπο άρνησης.
Ευχαριστώ.
Υ.Γ. Σας παραθέτω και τα άρθρα του νόμου.
Αρθρο 9
Παράγραφος 2
«Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεση του, σύμφωνα με την παράγραφο 3».
Παράγραφος 3
«Στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων τηρείται αρχείο, όπου καταχωρίζονται οι δηλώσεις πολιτών περί αντίθεσης τους στην αφαίρεση οργάνων τους μετά θάνατο».
Απάντηση του ΕΟΜ στις 20/07/11:
Αγαπητέ Κύριε, Αγαπητή Κυρία,
Σας ευχαριστούμε που επικοινωνήσατε με τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.).
Σχετικά με το αίτημά σας, σας ενημερώνουμε ότι ο νέος νόμος 3984/2011 (Α150) περί μεταμοσχεύσεων, ορίζει την έναρξη ισχύος της «εικαζόμενης» συναίνεσης» από 01/07/2013. Μέχρι τότε ισχύει το καθεστώς της «κάρτας δωρητή οργάνων», όπου …δότης μετά θάνατον μπορεί να γίνει μόνο όποιος είναι κάτοχος της σχετικής κάρτας, ή εφόσον συναινέσουν στη δωρεά των οργάνων του οι συγγενείς του.
Στο άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3984/11 προβλέπεται η έκδοση ειδικής Υπουργικής Απόφασης για τον τρόπο συλλογής των αρνητικών δηλώσεων, όμως αυτή δεν έχει ακόμη εκδοθεί, λόγω του πρόσφατου της ψήφισης του νέου νόμου.

Ο Ε.Ο.Μ. παρ όλα αυτά, προκειμένου να διευκολύνει τους πολίτες στη δήλωση της επιθυμίας τους, συγκεντρώνει τις δηλώσεις των πολιτών που εκφράζουν την άρνησή τους με τη διαδικασία του άρθρου 9 παρ. 3, που προβλέπει έγγραφη δήλωση της άρνησης με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής του πολίτη από αρμόδια αρχή (Κ.Ε.Π., Αστυνομία κ.ο.κ.).

Σε περίπτωση που η άρνηση αυτή έχει εκφραστεί με τον ως άνω τρόπο, ΔΕΝ θα ληφθούν τα όργανα σε περίπτωση θανάτου του προσώπου. Διευκρινίζουμε εδώ ότι η δωρεά και η λήψη Οργάνων είναι εφικτή μόνο από εκλιπόντες με πιστοποιημένο εγκεφαλικό θάνατο που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Σε θάνατο υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες η λήψη των οργάνων δεν είναι εφικτή.

Η «αρνητική δήλωση» αποστέλλεται στον Ε.Ο.Μ. ταχυδρομικά, πρωτοκολλείται και να καταχωρείται σε σχετικό αρχείο, η ισχύς του οποίου θα ξεκινήσει από 01/07/2013. Το πιστοποιητικό που θα εκδίδεται από το «αρνητικό μητρώο» θα σας αποσταλεί κατόπιν της έκδοσης της σχετικής Υπουργικής απόφασης και όχι νωρίτερα από την παραπάνω ημερομηνία.
Επισημαίνουμε ότι στη δήλωση θα πρέπει να πιστοποιείται το γνήσιο της υπογραφής, να αναφέρεται ρητά η άρνηση (π.χ. «σε περίπτωση θανάτου δεν επιθυμώ να ληφθούν τα όργανά μου προς μεταμόσχευση») ενώ θα πρέπει να αναγράφονται τα εξής προσωπικά στοιχεία:
Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, αρ. δελτίου ταυτότητας / διαβατηρίου, ημερομηνία γέννησης, διεύθυνση κατοικίας με Τ.Κ. και τηλέφωνο επικοινωνίας
Οι δηλώσεις θα πρέπει να αποστέλλονται στη διεύθυνση:
Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων
Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων
Αν. Τσόχα 5, 11521 Αθήνα
Παραμένουμε στη διάθεσή σας για κάθε διευκρίνιση.
Αθηνά Βαρτζιώτη
Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων
Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων
Αν. Τσόχα 5, Αθήνα 11521
τηλ. 213 2027021, 213 2027000
φαξ 213 2027032, 210 7255066

e-mail avartzioti@eom.gr, eom@eom.gr

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 23ῃ Σεπτεμβρίου 2010

Μέ ἀφορμή τόν συνεχιζόμενο θόρυβο πού ἔχει προκαλέσει διεθνῶς ἡ κυκλοφόρησις τοῦ τελευταίου βιβλίου τοῦ παραπληγικοῦ Βρετανοῦ ἀστροφυσικοῦ Stephen Hawking μέ τίτλο “The Grand Desing” («Ὁ μεγάλος σχεδιασμός») καί τῆς συνεχοῦς παρουσιάσεως τῶν ἀπόψεών του πού στοχεύουν στό νά ἀπομειώσουν τήν δρᾶσι τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ στήν ἐκδίπλωση τῶν θαυμασίων τῆς δημιουργίας Του καί ὅπως χαρακτηριστικά ἀνεφέρθη σέ γνωστά ἔντυπα πού «πατρωνάρουν» τέτοιες ἀπόψεις «νά σκοτώσει τόν Θεό» καί νά διαψεύση τήν παρουσία καί τήν ἀγαθοποιόν ἐνέργειαν Του ἐπιθυμοῦμε νά ἐνημερώσωμε τόν εὐαγῆ κλῆρο καί τόν φιλόθεο λαό τοῦ Θεοῦ:

1. Ὁ συγκεκριμένος παραπληγικός Βρετανός ἐπιστήμων εἶναι ἀπολύτως συμπαθής ἰδιαιτέρως διότι εὑρίσκεται εἰς μίαν δραματικήν κατάστασιν ὑγείας ἀπεικονιζομένην εἰς δημοσιευθέντα φωτογραφικά στιγμιότυπα, ἀπολύτως καθηλωμένος καί ἐπικοινωνῶν μέ ἠλεκτρονικήν φωνήν, πού ἐπιφέρει τήν κατανόησιν διά τήν συμπλεγματικότητα καί τραγικότητα τῶν ἀπόψεών του πού ἀδίκως βεβαίως  ἐνοχοποιοῦν οὐσίᾳ τόν Τρισάγιον Θεόν διά τήν δυσχερεστάτην θέσιν τῆς ὑγείας του διότι ἡ ἀσθένεια, ἡ φθορά καί ὁ θάνατος δέν προέρχονται ἀπό τόν Θεόν ἀλλά εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς σχάσεως τῶν ἀνθρώπων καί τοῦ κόσμου ἀπό Αὐτόν.

2. Πρίν ἀπό 22 ἔτη ὁ ἴδιος ἐπιστήμων στό βιβλίο του «Τό χρονικό τοῦ χρόνου» στό ὁποῖον ἐπεχείρησε νά κάνει εὐλογοφανεῖς εἰκασίες γιά τό τί πρέπει νά ἔχει συμβεῖ λίγο πρίν τήν μεγάλη Ἔκρηξη (Big Bang) ἔγραφε ἐπιλογικά: «… τότε θά ἔχομε γνωρίσει τόν νοῦν τοῦ Θεοῦ». Σήμερα μέ τό καινούριο του ἔργο ἀρνεῖται τόν ἑαυτόν του ἴσως συνεπείᾳ τῶν μεγάλων προβλημάτων τῆς ὑγείας του καί στήν θεμελιώδη ἐρώτηση πού εἶχε κάνει πρίν 300 χρόνια ὁ Λάιμπνιτς «γιατί ὑπάρχει κάτι, ἐνῶ θά μποροῦσε νά μήν ὑπάρχει τίποτα;» ὁ κ. Χώκινγκ ἀπαντᾶ: «ἐπειδή ὑπάρχουν οἱ νόμοι τῆς φυσικῆς καί ἰδιαίτερα ὁ νόμος τῆς βαρύτητας, χάρις σέ αὐτόν τό νόμο τό σύμπαν μπορεῖ θαυμάσια νά δημιουργήθηκε μόνο του χωρίς νά προϋπῆρχε τίποτα. Ἄν ἤθελε πράγματι ὁ Θεός νά δημιουργήσῃ τόν ἄνθρωπο γιατί νά δημιουργήσῃ καί τούς ἐξωπλανῆτες τήν ὕπαρξη τῶν ὁποίων ἔχει ἀποδείξει τά τελευταία χρόνια πέραν ἀπό κάθε ἀμφιβολία ἡ ἐπιστήμη».

3. Οἱ φυσικοί νόμοι τούς ὁποίους ἐπικαλεῖται ὁ Βρετανός κ. Χώκινγκ δέν ἀπομειώνουν τήν δημιουργία τοῦ κόσμου ἀπό τόν αἰώνιο καί ἀκατάλυτο καί ὑπερβατικό Δημιουργό ἀλλά ἀντιθέτως ἀποτελοῦν ὁμοῦ μετά τῶν ἄλλων ἐπιστημονικῶν καί φιλοσοφικῶν ἀποδείξεων ὅπως:

α. τό πεπερασμένον τοῦ ὑλικοῦ σύμπαντος,

β. ἡ ἀέναος κίνησις τῆς συμπαντικῆς ὕλης – μάζης,

γ. τό ἀγεφύρωτον χάσμα μεταξύ ἀνοργάνου καί ὀργανικῆς ὕλης,

δ. ἡ ὀργανική διάπλασις καί ἡ ζωή τῶν ἐνοργάνων ὄντων,

ε. αἱ ὀργανικαί καί ψυχικαί ἰδιότητες τῶν ἐνοργάνων ὄντων καί

ς. ἡ ἁρμονία τοῦ λοιποῦ σύμπαντος,  

μία ἀπόλυτη ἀπόδειξη τῆς ὑπάρξεως καί τῆς δράσεως τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ διότι οὐδείς ἐχέφρων καί ἀπροκατάληπτος ἀπό τό δαιμονικό μῖσος κατά τοῦ Θεοῦ, μπορεῖ νά ἀπαντήσῃ στό κεφαλαιῶδες ἐρώτημα πόθεν προῆλθαν οἱ φυσικοί λεγόμενοι νόμοι οἱ ἔννομες αὐτές δυνάμεις εἰς τάς ὁποίας εἶναι ὑποτεταγμένη καί δουλεύει ἡ συμπαντική ὕλη, ἀέναα μέν ἀλλά μετά φανεροῦ πάντοτε σκοποῦ κινεῖται, τρέπεται ἀλλοιώνεται, μετασχηματίζεται καί μεταμορφώνεται ὥστε διά τῶν ἀπαύστων κινήσεων, τροπῶν καί ἀλλοιώσεών της νά πραγματοποιοῦνται πάντοτε ὡρισμένοι τελολογικοί σκοποί; Ἡ διηνεκῶς κινουμένη, τρεπομένη, ἀλλοιουμένη ὕλη ἡ ἀπό ἄλογα σωμάτια μάζης ἠλεκτρικῆς ἀποτελούμενη εἶναι δυνατόν νά ἐκπορέυσῃ δυνάμει ἐννόμους, σταθερές καί ἀτρέπτους καί νά ὑποταγῆ συγγχρόνως σέ αὐτές; Ἀναντίρρητα ὄχι, διότι ἐκ πηγῆς-μάζης ἀλόγου στερουμένης νοήσεως, εἰδέναι καί συνοχῆς δέν εἶναι δυνατόν κατ’ ἀρχήν νά προέλθουν δυνάμεις διά τῶν ὁποίων νά ἐκδηλώνεται ἄπειρος σκοπιμότης, σοφία καί πρόνοια. Οὐδέποτε ἀποτέλεσμα, προϊόν ἤ παράγωγον προερχόμενον ἐξ οἱασδήποτε πηγῆς μπορεῖ νά εἶναι ἀνώτερο τῆς πηγῆς ἐκ τῆς ὁποίας πηγάζει ἤ προέρχεται. Ἡ ἐκδοχή ὅτι ἡ, ἐξ ἀλόγων καί πεπερασμένων μονάδων ἠλεκτρισμοῦ, ἀποτελουμένη συμπαντική ὕλη-ἐνέργεια ἔχουσα ἐκ τοῦ ἑαυτοῦ της τήν ἱκανότητα ἐκπορεύσεως ἐννόμων δυνάμεων ἐξεπόρευσε αὐτές μυστηριωδῶς καί ἀκολούθως ὑπετάγη σέ αὐτές εἶναι ἔκδηλα παράλογος, ἀβάσιμος καί ἀστήρικτος διότι ἡ συμπαντική ὕλη-ἐνέργεια εἶναι ἄλογος, στερεῖται δηλαδή νοήσεως καί συνειδέναι καί ἑπομένως δέν εἶναι δυνατόν νά παραγάγῃ δυνάμεις διά τῶν ὁποίων νά ἐκδηλώνεται ἄπειρος σοφία καί πρόνοια. Ὁ ἔλλογος καί σκόπιμος αὐτοπεριορισμός εἰς τόν ὁποῖον ἀπό ὅλα τά κτίσματα τῆς παρούσης δημιουργίας μόνον ὁ ἄνθρωπος συνειδητῶς ὑποβάλλεται τελεῖται δι’ἐλλόγου πνευματικῆς δυνάμεως ἡ ὁποία δέν προέρχεται ἀπό τό ὑλικό μας σῶμα ἀλλά εἶναι ἀπόρροια καί ἀποτέλεσμα ἐκδηλώσεως τῆς βουλήσεως τῆς ψυχῆς πού δύναται νά ἀντιπαλαίει τά ὀρμέμφυτα ἤ ἔνστικτα καί ἡ ὁποία ὡς πνευματική καί ἐνσυνείδητος ἔχει τήν ἱκανότητα τῆς τελείας κυριαρχίας ἐπί τοῦ σώματός μας καί τοῦ ἐκουσίου καί συνειδητοῦ μας αὐτοπεριορισμοῦ. Στερουμένη ὅμως ἡ συμπαντική-ὕλη ἐνέργεια στά βασικά της συστατικά, νοήσεως καί συνειδέναι δηλ. πνευματικῆς ὑποστάσεως ἤ ψυχῆς, δέν ἦτο δυνατόν οὔτε τούς φυσικούς νόμους διά τῶν ὁποίων ἐκδηλοῦται ἄπειρος σοφία, πρόνοια καί σκοπιμότης νά παραγάγῃ, οὔτε καί ἀκολούθως αὐτοπεριοριζομένη νά ὑποταγῇ σκοπίμως σ’αὐτούς.

Εἶναι ἑπομένως πασίδηλον στούς μή διαμονιώντας καί μισούντας τόν Θεόν ὅτι οἱ  καθολικοί καί παγκρατεῖς φυσικοί νόμοι οἱ ἀπ’ ἀρχῆς τῆς ὀντοποιήσεως τῆς ὕλης ἐκδηλούμενοι, ὅπως ὁ νόμος τῆς ἀενάου καί μέ ὁρισμένας ταχύτητας κινήσεως τῶν θεμελιωδῶν συστατικῶν-σωματίων-μονάδων τῆς ὕλης (ἠλεκτρονίων, ποζιτρονίων, πρωτονίων κἄ) καί ὁ νόμος τῆς ἕλξεως ἤ βαρύτητος οἱ κατευθύνοντες τίς κινήσεις, τίς ἕλξεις, καί τίς ἑνώσεις πυκνώσεις-πήξεις, ἀλλοιώσεις καί μεταμορφώσεις τῆς συμπαντικῆς ὕλης σάν ἄτεγκτοι δυναμικαί νομοτέλειαι διά τήν ἐπιτέλεσιν πάντοτε ὡρισμένων τελολογικῶν σκοπῶν δέν ἐξεπορεύθηκαν ἀπό τήν ὕλη καί οὔτε προῆλθαν ἀπό αὐτήν διότι ἄλλως δέν θά ἦτο δυνατόν καί νά ὑποτάξουν τήν ὕλη καί νά δεσπόζουν σέ αὐτήν. Τό αὐτό ἰσχύει καί διά τούς μεταγενεστέρους φυσικούς νόμους, χημικούς, βιολογικούς κλπ, οἱ ὁποίοι ἀπό τῆς ἐκδηλώσεώς τους κυριαρχοῦν ὄχι μόνον στήν ὕλη ἀλλά καί στούς προηγουμένους παγκρατεῖς φυσικούς νόμους τῆς διηνεκοῦς κινήσεως καί τῆς ἕλξεως-βαρύτητος. Ἔχει ὑψίστη σημασία καί θά ἔπρεπε ἄν τά κίνητρα τοῦ κ. Χώκινγκ ἦταν ἀμιγῶς ἐπιστημονικά νά σκεφθῇ τό πασίδηλο γεγονός ὅτι οἱ νεώτεροι φυσικοί νόμοι, οἱ ἐμφανιζόμενοι καί ἐκδηλούμενοι μετά τήν πήξη-πύκνωση τῆς συμπαντικῆς ὕλης καί τήν περιέλευσή της διαδοχικά εἰς τάς καταστάσεις τῶν ἀερίων τῶν ὑγρῶν καί τῶν στερεῶν, δηλ. οἱ χημικοί καί βιολογικοί κλπ νόμοι ἐκ τῶν ὁποίων οἱ τελευταῖοι ἐκδηλώνονται μόνο μετά τήν ἐμφάνιση πάνω στή γῆ τού φαινομένου τῆς ζωῆς, κυριαρχοῦν ὄχι μόνον ἐπί τῆς ὕλης ἀλλά καί ἐπί τῶν παγκρατῶν προηγουμένων αὐτῶν φυσικῶν νόμων τῆς κινήσεως καί τῆς ἕλξεως καί ἀφαιροῦν τρόπον τινα μέρος τῆς ἐπί τῆς συμπαντικῆς ὕλης καθολικῆς κυριαρχίας τους. Διότι πῶς εἶναι δυνατόν νά δεχθοῦμε ὅτι καί οἱ νεώτεροι αὐτοί φυσικοί νόμοι προῆλθαν εἴτε ἀπό τήν ὕλη εἴτε ἀπό τούς πρωταρχικούς καί φυσικούς νόμους τῆς κινήσεως καί τῆς ἕλξεως τῆς βαρύτητος; Ἄν ἐξεπορεύοντο ἀπό τήν ὕλην δέν ἦτο δυνατόν νά κυριαρχοῦν σέ αὐτήν. Ἄν προήρχοντο ἐκ τῶν προηγουμένων πρωταρχικῶν νόμων τῆς κινήσεως καί τῆς ἕλξεως τῆς βαρύτητος ἔπρεπε νά εἶναι ὑποτεταγμένοι σέ αὐτούς. Μόνον παρανοϊκοί βυσοδομοῦντες κατά τῆς λογικῆς, μποροῦν νά προσδώσουν στήν ἄλογη ὕλη, ἀϊδιότητα, πρώταρχο καί πάμπρωτο διότι τό σύμπαν ἐμφανίζεται ὡς αἰτιατό, ὡς ἀποτέλεσμα καί ὡς γεγονός καί ἐδῶ ἀνακύπτει τό πανυπέρτιμο καί λεπτεπίλεπτο ζήτημα ὑπάρχει σκοπός μέσα στό σύμπαν ἤ ὑπάρχει ἕνας τυφλός μηχανισμός ἀσυνειδήτων δυνάμεων καθωριζομένων φαινομένων σέ τρεῖς ἀναβαθμούς, τόν χημικόν ἐξελιγμόν, τόν ἠλεκτρισμόν καί τῶν καθολικόν μαγνητισμόν; Ἀπό τούς φωσφορίζοντες ὅμως βυθούς τῶν ἀβύσσων μέχρι τίς ἀτέρμονες οὐράνιες ἐκτάσεις μία ἀκούγεται φωνή ὅτι «πανταχοῦ σελαγίζει τῆς σκοπιμότητος ἡ ὑπέροχος σφραγίς». Ὅλοι ἑπομένως οἱ φυσικοί νόμοι πού διέπουν καί ἰθύνουν τίς μεταμορφώσεις, τίς μεταβολές τῆς συμπαντικῆς ὕλης σέ ὅλες τίς πυκνώσεις καί μορφές αὐτῆς, εἶναι δυνάμεις θέσει καί ὄχι φύσει, δυνάμεις δηλαδή δοτές πού ἔχουν ταχθῇ στήν ὕλη ἐξωτερικά ὥστε μέ τήν ἐπιβολή τους νά ἐπιτελῇ ἡ ὕλη ὥρισμένους πάντοτε σκοπούς καί ἐπειδή ἡ στοιχειώδης λογική ἀλλά καί ἡ ὑγιής ἐπιστήμη καί φιλοσοφία ἀποκλείουν ἀπολύτως νά δεχθοῦμε ὅτι οἱ φυσικοί νόμοι πού δεσπόζουν στήν συμπαντική ὕλη διά τῶν ὁποίων ἐκδηλώνεται ἀσύλληπτος παντοδυναμία, πανσοφία, σκοπιμότης καί πρόνοια μή προερχόμενοι πρόδηλα ἀπό τήν ὕλη εἶναι δυνατόν νά ἔχουν προέλθῃ ἀπό τό μηδέν, εἶναι ἑπόμενον ὅτι οἱ φυσικοί νόμοι ἀποτελοῦν ὑπέροχες καί ἀμάχητες μαρτυρίες τῆς ὑπάρξεως τοῦ Παντοδυνάμου καί Πανσόφου  Νομοθέτου καί Δοτῆρος των, δηλ. τοῦ ἀπείρου Θεοῦ. Δέν ἀπατελοῦν ὅμως ἀμαχήτους μαρτυρίας τῆς ὑπάρξεως τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ οἱ φυσικοί νόμοι μόνον διά τῆς ἐπιβολῆς τους στήν συμπαντική ὕλη, ἀποτελοῦν ὡσαύτως καί διά  τῆς εἰς ὁρισμένας περιπτώσεις σκοπίμου παραβιάσεως των, πρός τελειωτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς Δημιουργίας.

Παράδειγμα σχετικόν παραβιάσεως τοῦ γενικοῦ φυσικοῦ νόμου κατά τό ὁποῖον «πᾶν σῶμα θερμαινόμενον διαστέλλεται, πηγνύμενον δέ συστέλλεται» παρατηρεῖται εἰς τήν διαστολήν τοῦ ὕδατος καί εἰς τήν συστολήν τῆς ἀργίλου.

Συμπερασματικῶς ὅτι οἱ φυσικοί νόμοι εἶναι δυνάμεις δοτές στήν ὕλη ἐξωτερικά καί ὄχι πηγαῖες ἀπό τήν ὕλη προερχόμενες διακηρύσσεται πανηγυρικά καί ἀπό τήν ἐπιτευχθεῖσα διάσπαση τοῦ ἀτομικοῦ πυρῆνα διότι ἄν αἱ δυνάμεις αἱ ἐκλυόμεναι ἀπό τήν διάσπαση τῶν ἀτόμων ἦταν πηγαῖες οὐδέποτε θά ἦταν δυνατόν νά διασπαστοῦν καί νά ἐκλυθοῦν. Μέ τήν διάσπασι ἀπεδείχθη δέ πανηγυρικά ὡσαύτως ὅτι εἶναι ὡρισμένη ἀπολύτως, ἡ ἑλκτική δύναμις πού συνέχει πρός ἄλληλα τά σωματίδια τῶν πρωτονίων καί τῶν νετρονίων, πού σχηματίζουν καθε ἀτομικό πυρῆνα καί ὅτι εἶναι ὡρισμένος ἀπολύτως ὁ ἀριθμός τους ἐκ τῶν ὁποίων κάθε ἀτομικός πυρῆνας σχηματίζεται καί ὅτι εἶναι ὡρισμένη ἀπολύτως ἡ δύναμις πού συγκρατεῖ τά ἠλεκτρόνια περί τόν πυρῆνα.

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω διερωτᾶται κάθε ἐχέφρων ἄνθρωπος ἀπό ποῖον ἐτάχθησαν οἱ φυσικοί νόμοι ὥστε ὑπό τήν ἰσχύ τους καί τήν ἄτεγκτο ἐπιβολή τους κινουμένη ἡ συμπαντική ὕλη καί διαφόρους ἀλλά ὡρισμένας πάντοτε μορφάς προσλαμβάνουσα νά ἐμφανίζει τήν ὑπέροχη καί τόσο ἐναρμόνια ποικιλία τοῦ κόσμου τόσον εἰς τά ἐλάχιστα ὅσον καί εἰς τά μέγιστα; Ποῖος ἔταξε τούς πρωταρχικούς νόμους τῆς κινήσεως καί τῆς ἕλξεως τῆς συμπαντικῆς ὕλης; Ποῖος ἐχώρισε τριαδικῶς τά θεμελιώδη συστατικά της σωματίδια εἰς φορεῖς θετικοῦ καί ἀρνητικοῦ ἠλεκτρισμοῦ καί εἰς οὐδέτερα καί ποῖος διήρεσε τά σωματίδια μέ εἰδικήν καί ὡρισμένην δι’ ἕκαστον μάζαν; Ποῖος ἔταξε ἀκολούθως καί τούς νεωτέρους φυσικούς νόμους τούς χημικούς, βιολογικούς κλπ πού δεσπόζουν καί ἐπί τῶν πρωταρχικῶν καί παγκρατῶν νόμων τῆς κινήσεως καί τῆς ἕλξεως; Καί ποῖος τέλος ἐνηρμόνισε τούς φυσικούς νόμους γιά νά πραγματοποιῆται ἡ ἀσύλληπτος τάξις καί ἁρμονία στήν ὑλική αὐτή δημιουργία;

Καί ὅμως τήν ἄπειρη αὐτή δύναμη, σοφία καί πρόνοια ἀποδίδουν κατά καιρούς οἱ ἄφρονες ὑλιστές καί σήμερον ὁ κ. Χώκινγκ πού ἔχει τό ἐλαφρυντικό τῆς συγχύσεως τοῦ νοός του, ἀπό τήν ἀφόρητο σωματική δυστυχία του, στά ἄβουλα καί ἄψυχα σωματίδια τοῦ ἠλεκτρισμοῦ πού σχηματίζουν ἐν τῷ συνόλῳ τήν συμπαντικήν ὕλην καί πού δέν ἔχουν πρός ἄλληλα μήτε συνοχήν.

 

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Νέες μετρήσεις, που έκαναν οι Ευρωπαίοι επιστήμονες του πειράματος OPERA, επιβεβαίωσαν το αρχικό ανατρεπτικό πόρισμά τους, που είχε ανακοινωθεί στις 23 Σεπτεμβρίου, αναστατώνοντας τη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Έτσι, επιμένουν ότι τελικά βρέθηκε στη φύση κάτι που κινείται ταχύτερα από το φως και αυτό είναι το εξωτικό υποατομικό σωματίδιο νετρίνο, που φαίνεται να ταξιδεύει περίπου 60 νανοδευτερόλεπτα (δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου) πιο γρήγορα από τις ακτίνες του φωτός.

Σε ανακοίνωσή του, το Ιταλικό Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικήςέκανε γνωστό ότι και τα νέα πειράματα «επιβεβαιώνουν μέχρι τώρα τα προηγούμενα αποτελέσματα». Οι νέες μετρήσεις, που έγιναν με νέα μέθοδο, θεωρούμενη πιο ακριβή από την προηγούμενη, κρίθηκαν αναγκαίες για να εξαλειφθεί η πιθανότητα του στατιστικού λάθους.

Με τη νέα μέθοδο οι φυσικοί κατέγραψαν τον χρόνο ταξιδιού όχι μίας ολόκληρης δέσμης, αλλά επιμέρους σωματιδίων, που στέλνονταν από το CERN και ανιχνεύονταν στο υπόγειο ερευνητικό κέντρο Γκραν Σάσο της Ιταλίας, σε μία απόσταση περίπου 732 χιλιομέτρων μέσω του εσωτερικού της Γης.

Απ’ ό,τι φαίνεται, όμως, και η νέα μέθοδος μέτρησης -που χρονομέτρησε 20 «αφίξεις» μεμονωμένων σωματιδίων-κατέληξε σε ανάλογο αποτέλεσμα, με περιθώριο σφάλματος της τάξης μόλις των δέκα νανοδευτερολέπτων. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του INFN Φερνάντο Φερόνι, «η θετική έκβαση του (νέου) τεστ μάς δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για το αποτέλεσμα, μολονότι η τελευταία λέξη μπορεί να ειπωθεί μόνο μετά από ανάλογες μετρήσεις που θα γίνουν σε άλλα μέρη του κόσμου».

Στη Γαλλία, ο επικεφαλής του Εθνικού Ινστιτούτου Πυρηνικής και Σωματιδιακής Φυσικής του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών Ζακ Μαρτινό δήλωσε ότι «η έρευνα δεν έχει τελειώσει ακόμα». Μεταξύ άλλων, όπως είπε, εξετάζεται ο καλύτερος συγχρονισμός των ρολογιών στο CERN και το Γκραν Σάσο, όχι πλέον μέσω GPS, αλλά μέσω καλωδίου οπτικής ίνας.

Εκτός από τους Ευρωπαίους επιστήμονες, που αναγνωρίζουν ότι το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό (καθώς θέτει σε αμφιβολία τη θεωρία της ειδικής σχετικότητας, ένα από τα θεμέλια της σύγχρονης φυσικής), οι αμερικανοί συνάδελφοί τους εμφανίζονται ακόμα πιο σκεπτικιστές. Το γνωστό εργαστήριο Fermilab ανακοίνωσε ότι το ευρωπαϊκό πείραμα δεν έχει δώσει οριστική απάντηση κατά πόσο το ταξίδι των νετρίνο χρονομετρήθηκε σωστά, καθώς το παραμικρό λάθος μπορεί να αλλοιώσει πλήρως το αποτέλεσμα.

Πολλοί επιστήμονες περιμένουν, πλέον, τις αντίστοιχες μετρήσεις της ταχύτητας των νετρίνο, τις οποίες ήδη διεξάγει κάνει το πείραμα MINOS του Fermilab. Παράλληλα, το ευρωπαϊκό πείραμα OPERA θα συνεχίσει και το 2012 την προσπάθειά του για όλο και πιο ακριβείς μετρήσεις.

Πηγές: ΑΠΕ, The Guardian, Fermilab, Opera, CERN
Επιμέλεια: Σ. Δαματόπουλος