Archive for the ‘ανθρώπινες ιστορίες’ Category

Ως πού φτάνει ο ανθρώπινος παραλογισμός;

Πού αρχίζει και πού τελειώνει η ελευθερία;

Πόσο κοστίζει η ζωή των ανθρώπων;

Το ντοκιμαντέρ ‘Three Identical Strangers’ διηγείται τη συγκλονιστική ιστορία τριών αδερφών που χωρίστηκαν στην γέννα, μεγάλωσαν σε τρεις διαφορετικές οικογένειες, έχοντας πλήρη άγνοια για την ύπαρξη ο ένας του άλλου και συναντήθηκαν εντελώς τυχαία στη Νέα Υόρκη το 1980. Όπως διαπιστώθηκε, τα παιδιά υιοθετήθηκαν από τρεις οικογένειες στο πλαίσιο πειράματος για το ρόλο των γονιδίων και του περιβάλλοντος στη διαμόρφωση του παιδιού. Ήταν μία από τις πολλές περιπτώσεις αδερφών που χρησιμοποιήθηκαν εν αγνοία τους, στον βωμό της έρευνας για,..επιστημονικούς λόγους.

______________

Γεννήθηκαν στις 12 Ιουλίου του 1961 στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης. Δεν γνώριζαν ότι ήταν τρίδυμα μέχρι να φτάσουν στο Πανεπιστήμιο. Ούτε γνώριζαν ότι ήταν μέρος ενός παράλογου πειράματος.

Ο Robert Sharfran, ο Eddy Galland και ο David Kellman δόθηκαν για υιοθεσία αμέσως μετά την γέννα. Οι γονείς τους δεν έμαθαν ποτέ ότι ήταν τρίδυμα και τα μεγάλωσαν σε τρία διαφορετικά μέρη των ΗΠΑ άλλες οικογένειες.

Όλα αυτά ήταν μέρος πειράματος του ψυχιάτρου Peter Neubauer, ο οποίος ερευνούσε κατά πόσο επηρεάζει η φύση και η ανατροφή τη ζωή ενός ατόμου.

Το τραγικό είναι ότι εκτός από αυτά τα τρίδυμα, χώρισε δεκάδες ακόμα δίδυμα και τρίδυμα νεογέννητα και τα διασκόρπισε σε οικογένειες ώστε να μελετήσει ποιος είναι ο αντίκτυπος της ανατροφής.

_____________

Τα τρία παιδιά γνωρίστηκαν για πρώτη φορά στο Πανεπιστήμιο.

Ο Robert Sharfran πήγε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει, όταν μετά έκπληξης του έμαθε από τον συγκάτοικο του στην φοιτητική εστία ότι υπάρχει κάπου ένας άνθρωπος ίδιος με αυτόν. Ο εν λόγω συγκάτοικος γνώριζε τον αδελφό του Robert, τον Eddy.
Οι δύο άντρες συναντήθηκαν από κοντά και μετά από μία μικρή έρευνα ανακάλυψαν πως είναι αδέλφια. Η υπόθεση φυσικά τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας, όμως τα πράγματα δεν έληξαν εκεί. Μετά από λίγο διάστημα ακόμη ένας νεαρός, από το Κουίνς αυτή τη φορά, εμφανίστηκε στη ζωή των δύο αδελφιών και συνειδητοποίησαν πως είναι τρίδυμα και όχι δίδυμα.
…………………..

Η ζωή επανένωσε τους δρόμους τους, όμως υπήρχε έκδηλη οργή για το απίστευτο πείραμα στο οποίο συμμετείχαν χωρίς να το γνωρίζουν. Κάθε σημαντική στιγμή της ζωής του κινηματογραφούνταν.

Η πρώτη τους λέξη, τα πρώτα τους βήματα, η πρώτη φορά που έκαναν ποδήλατο, όλα αποτυπώνονταν σε βίντεο και εξετάζονταν εξονυχιστικά. Μάλιστα μία φορά τον χρόνο επισκέπτονταν έναν κέντρο όπου περνούσαν συγκεκριμένα τεστ που βοηθούσαν τον επικεφαλής του πειράματος να συλλέξει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την έρευνά του.
Όταν αποκαλύφθηκε η ιστορία οι οικογένειες τους επιχείρησαν να ζητήσουν νομικές ευθύνες, όμως αποδείχθηκε ότι το πείραμα του Peter Neubauer ήταν καθόλα νόμιμο και δεν μπορούσε να καταδικαστεί για κανένα αδίκημα.
Τα τρία αδέλφια συνειδητοποίησαν πως παρότι μεγάλωσαν από διαφορετικές οικογένειες είχαν πολλά κοινά στοιχεία. Κάπνιζαν την ίδια μάρκα τσιγάρων, τους άρεσε το ιταλικό φαγητό και πολλά άλλα.

………….

«Άρχισε να μιλά πολύ νωρίς. Τον θυμάμαι να ξυπνάει και να λέει: έχω αδελφό», είπε η μητέρα του David Kellman, περιγράφοντας την παιδική ηλικία του ενός εκ των τριδύμων. Όπως ανακαλύφθηκε αργότερα και τα τρία παιδιά παρουσίασαν συμπτώματα άγχους από πολύ μικρά.

………………………
Η ιστορία τους έγινε ντοκιμαντέρ με τον τίτλο Three Identical Strangers, όμως το τέλος δεν είναι καθόλου ευχάριστο. Μπορεί οι τρεις τους να συνέχισαν μαζί τη ζωή τους, σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, προσπαθώντας να αναπληρώσουν τα χαμένα χρόνια, όμως ο Eddy, που υπέφερε από κατάθλιψη, έβαλε τέλος στη ζωή του σε ηλικία 33 ετών.

………….

Αυτή λοιπόν είναι η πορεία του ανθρώπου;

Νόμιμο το πείραμα, λέει ο νόμος των ανθρώπων. Κι όλα όσα εν αγνοία τους υφίσταντο οι άνθρωποι.

Νόμιμη και η απόφαση του γιατρού να πειραματιστεί χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Άρα μπορεί να το ξανακάνει. Κι οποιοσδήποτε άλλος «επιστήμονας» μπορεί κι αυτός να το ξανακάνει.

Τα δικαιώματα των ανθρώπων; η ζωή τους; τα συναισθήματά τους; η ψυχολογική τους υγεία; η ελευθερία τους; Πιθανότατα είναι παράνομα. Σίγουρα όμως, είναι αδιάφορα για τον νόμο κι ίσως για την συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας.

_________________

Πηγή: EPA/ARNE DEDERT/ΑΠΕ-ΜΠΕ

Advertisements

Πόσα πράγματα περνούν απαρατήρητα στην ζωή μας.

Καί, πολύ περισσότερο, στις ζωές των άλλων ανθρώπων.

Ιστορίες λίγων λέξεων. Μεγάλων συναισθημάτων όμως. Ατέλειωτες. Αν και οι λέξεις είναι ελάχιστες, αυτές οι ίδιες λέξεις, λένε τόσα πολλά. Τις ξαναδιαβάζεις, τις ξαναβλέπεις. Δεν θέλεις να τελειώσουν. Και δεν τελειώνουν.

Κανένας μυθιστόρημα δεν μπορεί να τις συναγωνιστεί. Επειδή, αυτές οι μικρές ιστορίες, κρύβουν ή φανερώνουν ή καί τα δύο παράλληλα, άλλες, χιλιάδες.

_______________

Ο ογδονταοκτάχρονος Ιταλός, Φράνκο Τζανφρέντι παλεύει εδώ και αρκετά χρόνια κατά των συνεπειών της νόσου του Αλτσχάιμερ. Μετά το τέλος των διακοπών αποφάσισε να εγκαταλείψει την περιοχή όπου γεννήθηκε, στην Τοσκάνη της κεντρικής Ιταλίας, και να μεταφερθεί στον Βορρά, κοντά στο Τορίνο, όπου ζει η κόρη του.

Κατά την μεταφορά του, όμως, με ασθενοφόρο, ο ηλικιωμένος εξέφρασε στους εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού μια έντονη επιθυμία του: «θα ήθελα να δω την θάλασσα για τελευταία φορά», τους είπε.

Οι εθελοντές δεν είχαν καμία αμφιβολία. Δεν το σκέφτηκαν καθόλου.

Αποφάσισαν να ικανοποιήσουν την επιθυμία του κι έτσι έφτασαν με το ασθενοφόρο μέχρι την παραλία της Μαρίνα Ντι Καρράρα, πολύ κοντά στην θάλασσα.

Άνοιξαν τις πίσω πόρτες και επέτρεψαν στον Φράνκο, μαζί με την κόρη του, να ατενίσει τον ορίζοντα και τη γαλήνια θάλασσα που ήταν ακριβώς μπροστά του.

Η φωτογραφία που απαθανατίζει τον ιταλό ηλικιωμένο ενώ κοιτάζει στην θάλασσα, έχει κάνει τον γύρο του κόσμου στο διαδίκτυο και ο γιός του, Αντρέα, θέλησε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του πατέρα του:«Θέλω να ευχαριστήσω τους αγγέλους αυτούς, τους εθελοντές, που επέτρεψαν στον πατέρα μου να δει την θάλασσα, ίσως για τελευταία φορά», έγραψε ο γιος του Φράνκο Τζανφρέντι.