Επίκαιρο Απόσπασμα από τον 62ο Λόγο εκ των Ασκητικών του Αγ. Ισαάκ του Σύρου (7ος αι. μ.Χ)

Ερ. Αυτός που αξιώθηκε να γευθεί τη γλυκύτητα της πίστεως και έπειτα στράφηκε στην ανθρώπινη γνώση με τι μοιάζει;

Απ. Αυτός μοιάζει με άνθρωπο που βρήκε πολύτιμο μαργαρίτη και τον αντάλλαξε με χάλκινο οβολό ή με άνθρωπο που άφησε το αυτεξούσιο και την ελευθερία του και στράφηκε στη πτωχεία που είναι πλήρης φόβου και δουλείας. Δεν κατηγορούμε την ανθρώπινη γνώση αλλά λέμε πως η πίστη είναι υψηλότερη της. Αναφέρουμε όλα αυτά για να διακρίνουμε τους τρόπους διά των οποίων η γνώση οδηγεί τον άνθρωπο να συγγενεύει με τα τάγματα των δαιμόνων.

Η γνώση διά της πίστεως τελειοποιείται και αποκτά δύναμη και υψώνεται και αισθάνεται αυτά που υπερβαίνουν των αισθήσεων, και βλέπει την ακατάληπτη αυγή. Η γνώση αποτελεί μια εκ των βαθμίδων της πίστεως και όταν φτάσει πλησίον αυτής δεν τη χρειάζεται πια καθώς κατά τον Θείο Παύλο, ήδη από μέρους γνωρίζουμε και από μέρους νοούμε, όταν όμως έρθει το τέλειο, τότε το μερικό καταργείται.

Η πίστη λοιπόν μας δείχνει την αλήθεια της τελειότητας και μόνο διά αυτής μαθαίνουμε τα ακατάληπτα και όχι διά της δύναμης της ανθρώπινης γνώσης.