«Μεγάλο πράγμα εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Μά πιό μεγάλο καί πολύτιμο πράγμα εἶναι ὁ ἐλεήμων ἄνθρωπος», φωνάζει ὁ Σολομών (Παροιμ. 20:6).

Μεγάλα εἶναι τά φτερά τῆς ἐλεημοσύνης. Σκίζει τόν ἀέρα, περνάει τή σελήνη, ἀφήνει πίσω της τόν ἥλιο καί φτάνει στά οὐράνια. Μά μήτ’ ἐκεῖ στέκεται. Περνάει καί τόν οὐρανό, παραμερίζει καί τίς ἀγγελικές δυνάμεις καί ἔρχεται μπροστά στό θρόνο τοῦ Κυρίου. Μάθε το ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, ὅπου ὁ ἄγγελος ἐκεῖνος, πού παρουσιάστηκε στόν εὐσεβή καί ἐλεήμονα ἑκατόνταρχο Κορνήλιο, τοῦ εἶπε : «Οἱ προσευχές σου καί οἱ ἐλεημοσύνες σου ἀνέβηκαν ὥς τό Θεό» (Πραξ. 10:4). Τί σημαίνει αὐτό ; Ὅτι, κι’ ἄν ἔχεις πολλές ἁμαρτίες, συνηγορεῖ γιά σένα στό Θεό ἡ ἐλεημοσύνη.

Μήν φοβᾶσαι, γιατί καμία δύναμη δέν μπορεῖ νά τῆς ἐναντιωθεῖ.


Ἔχει γραμμάτιο στά χέρια της καί ἀπαιτεῖ ἐξόφληση τοῦ χρέους. Γιατί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός εἶπε : «Ὅποιος κάνει μιά καλοσύνη σ’ ἔναν ἀπό τούς ἄσημους ἀδελφούς μου, σ’ ἐμένα τήν ἔκανε» (πρβλ. Ματθ. 25:40). Ὅσες ἁμαρτίες κι’ ἄν ἔχεις, ἑπομένως, ἡ ἐλεημοσύνη σου εἶναι πιό βαρειά καί τίς ἀντισταθμίζει ὅλες.

(Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Θέματα Ζωής Α΄)