Όταν θέλουμε να τιμήσουμε τους κεκοιμημένους μας, κάνουμε κόλλυβα. Με στάρι.

Όχι τυρόπιτες, φρούτα, σοκολάτες, κουλουράκια, χυμούς, γλυκά κλπ.

Φυσικά υπάρχει λόγος.

Αυτό αποφάσισαν οι άγιοι Πατέρες της Ορθοδοξίας. Και το αποφάσισαν στηριζόμενοι στις Γραφές.

(σημείωση:ο όρος «Αγία Γραφή», είναι των αιρετικών).



Ας προσέξουμε μιά σχετική αναφορά του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

: – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Το νέο σώμα, που θα προέλθει από την ανάσταση, δεν είναι νέα δημιουργία, και άσχετο με αυτό που έζησε στη γη μαζί με την ψυχή και μετά πέθανε και διαλύθηκε.

Μεταξύ του σώματος εκείνου που πέθανε και εκείνου που θα αναστηθεί υπάρχει ταυτότητα.

Υπάρχει βέβαια και διαφορά.

Κατά την σπορά δεν σπείρουμε όλο το στάχυ, αλλά ένα κόκκο. Ο κόκκος που σιταριού, που φυτεύεται στο χώμα, πεθαίνει, και φυτρώνει ολόκληρο στάχυ. Και τα δύο μοιράζονται όμως την ίδια ουσία.

Ερμηνεύοντας δε τον λόγο του αποστόλου Παύλου: »καὶ ὃ σπείρεις, οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις, ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον, εἰ τύχοι σίτου ἤ τινος τῶν λοιπῶν· ὁ δὲ Θεὸς αὐτῷ δίδωσι σῶμα καθὼς ἠθέλησε, καὶ ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων τὸ ἴδιον σῶμα’‘. (Α΄Κορ. ιε΄. 35-38), εξηγεί: ‘‘Αυτό λέχθηκε σε απάντηση στην απορία, με ποιο σώμα επανέρχονται στη ζωή. Τι σημαίνει λοιπόν το, »εκείνο που σπείρεις, δεν είναι αυτό που θα φυτρώσει». Δεν σπείρεις όλόκληρο στάχυ, ούτε νέο σιτάρι.

Γιατί εδώ, δεν γίνεται λόγος για την Ανάσταση, αλλά για τον τρόπο της Ανάστασης, ποιο είναι το σώμα που πρόκειται να αναστηθεί.

Εάν δηλαδή θα είναι το ίδιο ή καλύτερο ή λαμπρότερο. Και λαμβάνει και τις δύο απαντήσεις από το ίδιο παράδειγμα, ότι θα είναι πολύ καλύτερο.



Οι αιρετικοί όμως, επειδή δεν καταλαβαίνουν τίποτε από αυτά, επιτίθενται και λένε, ότι άλλο σώμα πεθαίνει και άλλο σώμα ανασταίνεται… Δηλαδή όχι το στάχυ, γιατί αυτό και είναι το ίδιο και δεν είναι.

Είναι μεν το ίδιο γιατί είναι ίδια η ουσία, αλλά και δεν είναι το ίδιο γιατί είναι καλύτερο αυτό, η μεν ουσία μένει ίδια, η ωραιότητα όμως γίνεται μεγαλύτερη… Ώστε όταν λέει, »εκείνο που σπείρεις, δεν είναι αυτό που θα φυτρώσει», δεν εννοεί ότι ανίσταται άλλη ουσία αντί άλλης, αλλά ότι είναι καλύτερη αυτή, λαμπρότερη». Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Εις την Α΄προς Κορινθίους Ομιλία 41, 2. PG 61, 356. ΕΠΕ 18Α, 674.


Αυτά. Εμείς συνεχίζουμε να κρατούμε την παράδοση της Εκκλησίας μας.