Γράφει ο Ελευθέριος Κρητικός, Θεολόγος

  Στά ἀρχαῖα τυπικά ἡ ὥρα τελέσεως τῆς ἀκολουθίας ποικίλει, αλλά ἀλλά συμφωνοῦν στό γεγονός ὅτι ἡ ἀκολουθία τοῦ Πάσχα γίνεται μετά τά μεσάνυκτα καί πρίν ἀκόμη ἀρχίσει νά ὑποχωρεῖ ἡ νύκτα. Τυπικό τῆς Μονῆς Φιλοθέου τοῦ Ἁγίου Ὄρους σημειώνει: «ὅταν γίνῃ ἡ Ἀνάστασις πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἕκτη ὥρα τῆς νυκτὸς ἀπερασμένη, διότι ὁ Κύριός μας μετά τό μεσονύκτιον ἀνεστήθη» (βλ. Ἰω. Φουντούλη, Ἀπαντήσεις εἰς λειτουργικὰς ἀπορίας, τ. Α΄, ἐκδ. Ἀποστολική Διακονία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἀθήνα 20066, σελ. 167 κ.ἑ.).


Σήμερα ἡ ἀκολουθία γίνεται τό μεσονύκτιο, διότι ἀκολουθεῖται παράλληλη παράδοση κατά τήν ὁποία ὁ Κύριος ἀνεστήθη τό μεσονύκτιο, σύμφωνα μέ τό συναξάριο τοῦ Νικηφόρου Ξανθόπουλου, πού περιέχεται στό Πεντηκοστάριο. Πάντως κανένα τυπικό δέν σημειώνει ὅτι ἡ Ἀνάσταση γίνεται πρό τοῦ μεσονυκτίου, ἔτσι ὥστε νά μήν κατακρεουργεῖται ἡ πραγματική ὥρα τοῦ γεγονότος ἀπό τόν λειτουργικό χρόνο.

*******************************


Παρατηρεῖται, δυστυχῶς, διαστροφή τῆς ἀληθείας, τῆς τάξης καί λατρευτικῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας.

Οἱ πτώσεις τῆς ἱεραρχίας σέ δογματικά καί κανονικά λάθη ἔρχονται ἡ μία μετά τήν ἄλλη. Ἡ θεολογική σκέψη καί ὁ θεολογικός λόγος ἐκλείπουν ἀπό τούς ποιμένες, πλήν ἐλαχίστων ἐπαινετῶν περιπτώσεων, καί οἱ δυνάμεις τοῦ σκότους πράττουν ἀνενόχλητες τό ἔργο τους. Παράδοση αἰώνων, παράδοση πού ἀναβιβάζεται στίς Οἰκουμενικές Συνόδους, στούς ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀποδομεῖται συστηματικά.

Κατάργηση τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου μέ τήν ἀναβίωση τῆς εἰκονομαχίας, κατάργηση τῆς παλαμικῆς θεολογίας περί ἀκτίστων θείων ἐνεργειῶν μέ τήν ἐπικράτηση τοῦ βαρλααμισμοῦ καί τώρα κατάργηση τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πού καθόρισε τόν χρόνο ἑορτῆς τοῦ Πάσχα καί ἀπετέλεσε μία ἀπό τίς βασικές αἰτίες σύγκλησής της. Παραπειστικά σοφίσματα ἐφευρίσκονται ἀπό ἱεράρχες καί κατώτερους κληρικούς, προκειμένου νά ὑπνωτίσουν τόν ἀκατήχητο λαό καί νά τόν παρασύρουν στούς δρόμους πού αὐτοί θέλουν.


Εἶναι ἀξιοσημείωτο ὅτι σύμφωνα μέ τήν ἀνακοίνωση τῆς ΔΙΣ δέν θά τελεστεῖ ἡ ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου τῆς Ἀναστάσεως.

Τά ἀναστάσιμα τροπάρια, τά πολλάκις ἐπαναλαμβανόμενα ‘‘Χριστός ἀνέστη’’ μετά ἀπό κάθε κανόνα, ὁ θεολογικότατος κανόνας τοῦ ὄρθρου, τόν ὁποῖο συνέγραψε ὁ μέγας δογματολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός, καί στόν ὁποῖο ἐμπεριέχεται τό θεολογικό νόημα τῆς ἑορτῆς, ἡ νίκη τῆς ζωῆς κατά τοῦ θανάτου, δέν θά ἀκουστοῦν.

*******. ******* *******

Ὁ λόγος προφανῶς εἶναι ὅτι πρέπει νά κυριαρχήσει τό θέλημα τοῦ διαβόλου καί νά ἀποσιωπηθεῖ ὅσο τό δυνατόν περισσότερο, μέχρι νά ἐξαλειφθεῖ τελείως, τό χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς καταπάτησης τοῦ διαβόλου καί κατάργησης τοῦ θανάτου. Ὁ φόβος τοῦ θανάτου κυριαρχεῖ καί πρέπει νά συνεχίσει νά δεσπόζει, ὥστε ἡ ψυχή τοῦ χριστιανοῦ νά γονατίσει ἐνώπιον τῆς σύγχρονης εἰδωλολατρείας.
Ἄραγε ὅμως τί μπορεῖ νά κάνει ὁ ἁπλός λαός ἐπί τοῦ προκειμένου καί γενικῶς ἐπί ὅλων τῶν συγχρόνων ἀνακυψάντων προβλημάτων;

==========================


Θά προσπαθήσουμε νά ἐκφράσουμε μερικές προσωπικές μας σκέψεις, οἱ ὁποῖες φρονοῦμε ὅτι συνάδουν μέ τήν ἱερά παράδοση.

– – – – – – – – – – – –
Πρῶτον, οἱ πιστοί νά ἐκφράσουν τήν ἔντονη διαφωνία τους καί ἱερά ἀγανάκτησή τους πρός τούς ποιμένες τους, ξεκινώντας ἀπό τούς ἱερεῖς τῶν ἐνοριῶν τους καί προχωρώντας πρός τούς ἐπισκόπους τους. Ἡ διαμαρτυρία καί ἡ ἀπαίτηση πιστῆς τήρησης τῆς παραδόσεως μπορεῖ νά γίνει εἴτε διά ζώσης εἴτε διά τηλεφωνημάτων ἤ ἀνοικτῶν ἐπιστολῶν.


Δεύτερον, νά ἐκφράσουν τή διαφωνία τους ἀποδοκιμάζοντας τούς μή παραδοσιακούς κληρικούς. Εἶναι καιρός πλέον νά διακόψουν τήν κοινωνία μέ τούς καινοτομοῦντες καί αἱρετίζοντες ποιμένες. Ὅσο ὁ λαός τούς ἀνέχεται καί τούς ἀκολουθεῖ τόσο αὐτοί ἀπροκάλυπτα βαίνουν πρός τήν πλήρη κατάργηση τῆς ἱερᾶς παραδόσεως.


Τρίτον, νά ἀκολουθήσουν τούς γνήσιους ποιμένες. Αὐτούς πού συνεχίζουν νά ὀρθοπραττοῦν καί νά ὀρθοτομοῦν τό λόγο τῆς ἀληθείας. Μπορεῖ νά κάνουν χιλιόμετρα γιά νά τούς βροῦν, ἀλλά σίγουρα θά παραμείνουν ἀσφαλεῖς μέσα στήν πνευματική μάντρα τοῦ Χριστοῦ.


Τέταρτο καί τελευταῖο, τήν νύκτα τῆς Ἀναστάσεως, παρά τό γεγονός ὅτι σέ πολλούς ναούς ἡ ἀκολουθία θά λήξει πρίν τό μεσονύκτιο, οἱ πιστοί ὀφείλουν νά μήν καταργήσουν τήν ἱερά παράδοση τῆς νηστείας τοῦ Μεγάλου Σαββάτου.
Ὀφείλουμε ὑπακοή στίς Οἰκουμενικές Συνόδους καί ὄχι σέ ἀποφάσεις αὐθαιρετούντων ἐπισκόπων