Την κυρία Παγώνη την γνωρίζουν άπαντες. Είναι σαν ένα κομμάτι από τους χειρότερους εφιάλτες μας.

Αλλά για όλα υπάρχει και μια εξαίρεση. Συνέβη και στην περίπτωσή της. Δηλαδή, να συμφωνούμε μαζί της. Απολύτως μάλιστα. Αιτία μιά δήλωσή της που δείχνει μια σκληρή πραγματικότητα. Για την ίδια γίνεται φανερό ότι δεν είναι Ορθόδοξη. Ωστόσο, γίνεται η δήλωσή της, έλεγχος για τους υπόλοιπους.

Η συγκεκριμένη δήλωση της κας Παγώνη για Πάσχα στο χωριό: «Εδώ καίγεται ο κόσμος, εμείς θα σκεφτόμαστε αν θα πάμε στα εξοχικά;»

Λοιπόν;

Λέει την αλήθεια, έτσι δεν είναι; Τις τελευταίες δεκαετίες, όταν λέμε Πάσχα στο χωριό, εννοούμε κυρίως το φαγητό. Αν είναι δυνατόν, αρνάκι στην σούβλα, αυγά και, ίσως δημοτικά τραγούδια.

Πραγματικά ελάχιστες οικογένειες τιμούν την Ανάσταση του Ιησού Χριστού, όπως πρέπει. Οι περισσότεροι μετά τις δώδεκα, φεύγουν από τον Ναό. Άλλοι επιστρέφουν στο σπίτι για την μαγειρίτσα κι άλλοι τρέχουν στην νυχτερινή διασκέδαση. Ο Ναός που νωρίτερα ήταν ασφυκτικά γεμάτος, μετά τις δώδεκα τα μεσάνυχτα είναι σχεδόν άδειος.

Τρόμαξαν οι εχθροί του Ιησού μόλις είχαν την Ανάστασή Του. Άρχισαν να τρέχουν φοβισμένοι. Σκορπιστηκαν όπου σκέφθηκε ο καθένας.

Το ίδιο κάναμε επί δεκαετίες κι εμείς. Οι χριστιανοί. Παροργίσαμε τον Θεό. Εκείνος περίμενε. Μας έδωσε χρόνο. Να σκεφτούμε, να μετανοήσουμε, να διορθώσουμε. Δεν το κάναμε όμως. Κι έτσι τώρα εισπράττουμε τους καρπούς των πράξεών μας.

Το χειρότερο, ίσως, είναι ότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα κανένα ίχνος μετάνοιας.

Χ. Σ.