ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ θαυμάσιο λόγο στὴν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ὁμολογητῆ τῆς Ὀρ­θοδοξίας μας, στὸν ὁποῖο ἐπισημαίνει ὅτι ἡ καθαρότητα τῆς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ τοῦ ἀνθρώπου, διατηρεῖται μόνον στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησίας.

Αυτό θα ήταν καλό να το γνωρίζουμε κι εμείς. Και να μην το ξεχνάμε

«Διαφυλάσσοντας τὴν ζῶσα Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκ­κλησία διεφύλαξε τὸν ἄν­θρωπο, διεφύλαξε τὸν Χριστὸ ὡς ἄνθρωπο.

Ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ἔγινε ἄνθρωπος, γιὰ νὰ βρῆ σ’ ἐμᾶς τοὺς ἀνθρώπους τὴν θεία Εἰκόνα, τὴν ζῶσα θεία Εἰκόνα, τὴν ὁποία ἐμεῖς ἀμαυρώσαμε μὲ τὶς ἁμαρτίες καὶ τὰ πάθη, τὴν παραμορφώσαμε, τὴν καταξέσαμε ὅλη μὲ τὴν ἁμαρτωλὴ ζωή μας.


Ὅπως λέγεται στοὺς θαυμάσιους ἐκκλησιαστικοὺς ὕμνους, ὁ Κύριος κατέβηκε σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, ἔγινε ἄνθρωπος, “ἵνα τὴν ἑαυτοῦ ἀναπλάσῃ Εἰκόνα”, νὰ ἀνακαινίση τὴν Ἰδικὴ Του Εἰκόνα στὸν ἄνθρωπο· “φθαρεῖ­σαν τοῖς πάθεσι”, ποὺ ἐφθάρη δηλαδὴ μὲ τὰ ἐλαττώματά μας καὶ μὲ τὶς ἁμαρτίες μας, καὶ ὁ ἄνθρωπος ἔγινε μία παραμορφωμένη, μία δύσμορφη, εἰκόνα τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ὁ Θεός, κατεβαίνοντας σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο σὰν καθαρή, ὁλοκάθαρη Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὡς Θεός, ἔδειξε τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τί εἶναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, πῶς πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἄνθρωπος σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο»