Η πηγή κάθε αληθινής χαράς, κάθε αληθινής ειρήνης, βρίσκεται στην Εκκλησία. Εκεί ενισχυόμαστε στην αρετή. Εκεί η Χάρις του Θεού, μας απαλλάσσει από την αμαρτία.

Υπόσχονται πολλά και οι τόποι της κοσμικής χαράς, όπως τα άσεμνα θεάματα και τα κέντρα διασκεδάσεων. Αλλά ό,τι προσφέρουν, ούτε από μακριά δεν μπορεί να συγκριθεί, με αυτό που μας χαρίζει ο Εκκλησιασμός…

Η Εκκλησία αναπαύει την ανθρώπινη ψυχή, όπως η μητέρα αναπαύει το παιδί στα γόνατά της. Πόσο θα έπρεπε να αγαπάμε την Εκκλησία!



Στην Εκκλησία ελευθερωνόμαστε από την γοητεία του κόσμου και από την μέθη των παθών και των εγκοσμίων επιθυμιών.

Εκεί φωτιζόμαστε, αγιαζόμαστε, καθαριζόμαστε από τις αμαρτίες μας, εγγιζουμε τιν Θεό, ενωνόμαστε μαζί Του.

Πόσο πρέπει να αγαπάμε και να ευλαβούμαστε τον ναό του Θεού! Πόσο τον αγαπούσαν οι Άγιοι του Θεού…



Πολλοί ενώ πηγαίνουν ευχάριστα σε θέατρα, στην Εκκλησία δυσκολεύονται!

Γιατί στα θέατρα ο άνθρωπος δεν προκαλεί τον διάβολο, απεναντίας τον ευχαριστεί! Οπότε ο διάβολος, δεν ενοχλεί πια τον άνθρωπο.

Είναι ευχαριστημένος, γιατί τίποτε εκεί μέσα δεν θυμίζει το Θεό! Ενώ στην Εκκλησία τα πάντα μιλάνε για Θεό. Τα πάντα εμπνέουν φόβο Θεού! Και έτσι ο διάβολος, κάνει τον άνθρωπο να μην βλέπει την ώρα, που θα βγει από την Εκκλησία! Το κακό θέατρο και η Εκκλησία είναι αντίθετοι κόσμοι. Το ένα είναι ναός του κόσμου, το άλλο ναός του Θεού!

Το ένα είναι σπίτι του διαβόλου, το άλλο είναι σπίτι του Κυρίου.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)