Συνάντησα κάποτε σε ένα ταξίδι (καθόταν δίπλα μου) μία κυρία, η οποία κάθε φορά που περνούσαμε από Εκκλησία, έκανε τον σταυρό της, αλλά δεν τον έκανε καλά.

Με έναν πλάγιο τρόπο, της μίλησα για το πόσο σημαντικό είναι να κάνουμε σωστά τον σταυρό μας και ότι ο τύπος αυτού του σταυρού που έκανε, δεν τον φοβάται ο διάβολος.

Εκείνη, σαν να της πάτησα τον εγωισμό, μου είπε: Ξέρετε, εγώ θρησκεύω! Ξέρετε, ότι έχτισα Εκκλησία εγώ;

Και γιατί την χτίσατε; την ρώτησα.

Για να Εκκλησιάζεται ο κόσμος, ήταν απάντησή της (να μην Εκκλησιάζεται και αυτή, αλλά ο κόσμος!).

***** ***** ***** *****

Και τότε της είπα: Μπορείτε να μου πείτε, τί απέγιναν οι μαστόροι, που έφτιαξαν την κιβωτό του Νώε;

Δεν ήξερε να με απαντήσει. Και όταν της είπα ότι πνίγηκαν, δηλ. κολάστηκαν, έστω και αν φτιάξανε την κιβωτό.

Εκείνη θύμωσε!

Και μου απάντησε: Εγώ έφτιαξα το ναό του Αγίου Νικολάου και γι΄αυτό θα σωθώ, άσχετα αν δεν Εκκλησιάζομαι!


Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι, που πιστεύουν, ότι επειδή βοήθησαν να χτιστεί μία Εκκλησία ή κάνανε μια δωρεά στην Εκκλησία, θα σωθούν…

(Δημήτριος Παναγόπουλος, ιεροκήρυκας )