Εμείς ζητούμε την ένωση των ανθρώπων διά της Παγκοσμιοποιήσεως, στην κοινωνική ένωση, στην εμπορική ένωση, στην πολιτισμική ένωση και, προπαντώς, εις την θρησκευτική ένωση, αυτό που ακριβώς λέμε Οικουμενισμός.

Στην χοάνη αυτή να ρίξουμε όλες τις θρησκείες, να βγάλουμε αυτό που λέμε Οικουμενισμός.

Θέτουμε, λοιπόν, «εκ ποδών» τον Θεόν, που σταμάτησε την πυργοποιΐα, τότε, και μας έδωσε την Πεντηκοστή.

Τον διώχνουμε τον Θεό, δεν τον χρειαζόμαστε τον Θεό. Αυτή η ενότητα είναι ακραιφνώς, ακραιφνώς δαιμονική.

(ομιλία πατρός Αθαν. Μυτιληναίου για την Πεντηκοστή-
Νέος Πύργος Βαβέλ ο Οικουμενισμός)


Ο Σατανάς, φθονών το μεγαλείον της Ορθοδοξίας, η οποία παρέμεινε παρθένος αγνή, άμικτος από τα μιάσματα πλανών και αιρέσεων, ετεχνούργησε το νέον τούτο σχήμα του Οικουμενισμού.
…… … ….…

Υπό το πρόσχημα της αγάπης κρύβεται ο Απατεών, ο οποίος προτρέπει τους Ορθοδόξους ν’ ανοίξουν τας θύρας και να δεχθούν και να εναγκαλισθούν όλους τους αιρετικούς, και τους αλλοθρήσκους ακόμη, και να γίνουν όλοι μία συναλοιφή.

(† επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης)


Σε καμία περίπτωση όμως και για κανένα λόγο η Εκκλησία δεν αδικεί την αλήθεια για να εξυπηρετήσει δήθεν την αγάπη, διότι αποκομμένη από την αλήθεια η αγάπη εκφυλίζεται σε απάτη.
Αυτήν την απάτη προβάλλει εντυπωσιακά και φαντασμαγορικά η αίρεση του Οικουμενισμού. Αν μας ενοχλεί η μαζοποίηση και η χυλοποίηση των πάντων κάτω από τον οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποίησης, δεν είναι λιγότερο επικίνδυνη η μετάλλαξη της οικουμενικότητας της Εκκλησίας στο πονηρό και διάτρητο οικουμενιστικό μοντέλο, που προωθεί ο Οικουμενισμός ανασταίνοντας τον σαρωτικά απέλπιδα συγκρητισμό. Αυτός θα αποτελεί τη βάση της προσχεδιασμένης και ήδη εκκολαπτόμενης νέας εκκλησίας.

(Στέργιος Ν. Σάκκος, καθηγητής Θεολογικής ΑΠΘ)