Του Πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Κ. Διώτη
Θεολόγου και Δημοσιογράφου

Εκφράζονται πολλαί επιφυλάξεις ως προς την επιτυχίαν της μελλούσης να συγκληθή Πανορθοδόξου Ιεράς Συνόδου του 2016, διότι υπάρχουν αλληλοσυγκρουόμενα ρεύματα απόψεων εις ακανθώθη θέματα. Είναι μέγιστος ο κίνδυνος ακόμη και δημιουργίας σχισμάτων με πανορθοδόξους καταστρεπτικάς επιπτώσεις.


Προς την κατεύθυνσιν αυτήν δεν αποκλείεται να επενεργούν αοράτως και εχθρικοί παράγοντες της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Δυστυχώς, ως φαίνεται δεν εδημιουργήθησαν ακόμη αι ασφαλείς εκείναι προϋποθέσεις, ώστε αι εργασίαι της εν λόγω Συνόδου να διεξαχθούν εν Αγίω Πνεύματι.

Το ασφαλέστερον, εν προκειμένω, είναι να αναβληθή η συγκρότησις της Συνόδου αυτής, εις την οποίαν πρέπει οπωσδήποτε να τεθούν και τα ερωτήματα: Είναι ο Παπισμός αίρεσις (πολυαίρεσις) και ο Οικουμενισμός παναίρεσις, κατά τον άγιον Ιουστίνον Πόποβιτς ; Δεν προβλέπεται ότι θα υπάρξη σχετική ομοφωνία.

Εκτός από τα καθορισθέντα ή καθοριζόμενα θέματα προς συζήτησιν εις την λεγομένην Πανορθόδοξον Σύνοδον, εδημοσιοποιήθη εις το Διαδίκτυον ότι γίνονται συζητήσεις και διά διάφορα άλλα θέματα, όπως «αλλαγή του Μοναχισμού στο χαρακτήρα του. Πρότυπο αυτού θα είναι η Μονή του ESSEX. Θα υπάρξει σχετική απόφαση στην Σύνοδο του 2016».

Έκπληξις και κατάπληξις. Η Μονή του Έσσεξ (Essex) της Αγγλίας είναι οικτρόν παράδειγμα προς αποφυγήν και όχι προς μίμησιν. Η Μονή αυτή είναι ανδρογυναικεία. Είναι μικτή η Μονή αυτή από Μοναχούς και Μοναχάς. Αποτελείται από 12 Μοναχούς και από 20 Μοναχάς. Και οι Μοναχοί αυτοί και αι Μοναχαί αυταί συνοικούν εις τον αυτόν αυλόγυρον με κοινόν Ηγούμενον, κοινήν τράπεζαν, κοινήν προσευχήν, κοινόν εκκλησιασμόν, κοινήν συνεργασίαν εις τα διακονήματα, τα πάντα κοινά.

Την Μονήν του Έσσεξ ίδρυσεν ο κοιμηθείς κατά το έτος 1993 Ιερομόναχος Σωφρόνιος Σαχάρωφ με περιφρονητικήν παράβασιν ιερών Κανόνων Οικουμενικών Συνόδων και με ανατροπήν των θεσμίων του Ορθοδόξου Μοναχισμού.

Η ίδρυσις μικτής Μονής είναι μέγα σκάνδαλον και φοβερόν αμάρτημα. Το ανόμημα αυτό καταδικάζουν αυστηρώς όλοι οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά και Οικουμενικαί Σύνοδοι. Ιδού:

«Μήτε εν ανδρώω Μοναστηρίω γυνή, μήτε εν γυναικείω ανήρ καθευδέτω… Ει δε τούτο τις πράξοι, είτε Κληρικός είη είτε λαικός, αφοριζέσθω» (μζ΄ Κανών της ς ΄ Οικουμενικής Συνόδου).

«Από του παρόντος ορίζομεν, μη γίνεσθαι διπλούν Μοναστήριον, ότι σκάνδαλον και πρόσκομμα τοις πολλοίς γίνεται τούτο… Μη διαιτάσθωσαν εν ενί Μοναστηρίω Μοναχοί και Μονάστριαι· μοιχεία γαρ μεσολαβεί την συνδιαίτησιν. Μη εχέτω Μοναχός παρρησίαν προς Μονάστριαν η Μονάστρια προς Μοναχόν, ιδία προσομιλείν» (κ΄ Κανών της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου).


Φρίκη ! Φρίκη ! Φρίκη ! Ο ιδρυτής αυτός της άκρως αντικανονικής και σκανδαλώδους μικτής Μονής προορίζεται προς αγιοκατάταξιν. Όταν επληροφορήθην ότι έχει προγραμματισθή επισήμως η ένταξίς του εις το Αγιολόγιον της Εκκλησίας, ειργάσθην εντατικώς επί σειράν μηνών και έγραψα το βιβλίον «ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΤΥΧΟΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ» (Κέντρον Πατερικών Εκδόσεων, Πατησίων 5, 10431 Αθήναι, τηλ.: 2105243400).

Ο καθαιρετέος ένεκα της ιδρύσεως υπ’ αυτού μικτής Μονής Σωφρόνιος Σαχάρωφ έχει προβληθή διεθνώς ως εις εκ των κορυφαίων θεολόγων της εποχής μας. Όμως, έχει διατυπώσει πλήθος θεολογικών πλανών και αιρετικάς απόψεις. Αναφέρω δειγματοληπτικά τινα στοιχεία από τον θεολογικόν εκτροχιασμόν του Ιερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ.

+++++++++++++++++++

Όταν υπέστη έλεγχον διά την ίδρυσιν της αντικανονικής μικτής Μονής του Έσσεξ, απήντησεν ως εξής: «Με κατηγορείτε διά παράβασιν ιερών Κανόνων. Λησμονείτε ότι ″το Σάββατον διά τον άνθρωπον εγένετο, ουχ ο άνθρωπος διά το Σάββατον‶» (Μκ. Γ΄ 27).

Δηλαδή όπως ο Χριστός κατήργησε την αργίαν του ιουδαικού Σαββάτου, δυνάμεθα και ημείς να καταργούμε την ισχύν των ιερών Κανόνων.

Έδωκε και άλλην σχετικήν απάντησιν. Η παράβασις ιερών Κανόνων, είπε, διά την ίδρυσιν της μικτής Μονής «επεβλήθη κατ’ αναλογίαν των συνθηκών της εν τη Δύσει Ορθοδοξίας».

Κύριε, ελέησον ! Άλλη είναι η Ορθοδοξία εν τη Δύσει και άλλη εν τη Ανατολή;

Οι ιεροί Κανόνες έχουν αιώνιον και καθολικόν κύρος και χρονικόν και τοπικόν. Η άποψις ότι η παράβασις των ιερών Κανόνων είναι επιτρεπτή εις ωρισμένους τόπους αποτελεί αίρεσιν. Η απόρριψις της καθολικότητος των ιερών Κανόνων πράγματι είναι αιρετική δοξασία, διότι οι ιεροί Κανόνες είνα η εν τη πράξει εφαρμογή της Δογματικής Διδασκαλίας του Ορθοδόξου Χριστιανισμού.


Φεύ ! Ουαί ! Φρίξατε, αγαπητοί αναγνώσται. Υβρίζεται ευθέως ο Θεός. Ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ είπεν ακόμη ότι εκτός από τας εν Αγγλία υφισταμένας συνθήκας, την παράβασιν των ιερών Κανόνων διά την ίδρυσιν της μικτής Μονής επέβαλε «ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ». Οι αυστηρώς απαγορευτικοί ιδρύσεως μικτών Μονών ιεροί Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων εθεσπίσθησαν εν Αγίω Πνεύματι. Κατά ποίαν έννοιαν λοιπόν «ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» συνευδοκεί εις την ίδρυσιν μικτών Μονών;

Αυτοαναιρείται το θέλημα του Θεού;

Αντιφάσκει ο Θεός;

Ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ υπέπεσε και εις Τριαδολογικάς αιρέσεις. Εις το βιβλίον του «ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ» (σελ. 129) γράφει τα εξής: «Το Θείο Ον… μπορεί να ονομασθή ″Καθαρά Ενέργεια‶ (actus purus). Αυτή φανερώνει πλήρως την Ουσία και είναι συνεπώς όμοια με αυτήν».

Εδώ, ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ ταυτίζει την Ουσίαν του Θεού με μίαν λεγομένην «Καθαράν Ενέργειαν» (actus purus). Αυτή η «Καθαρά Ενέργεια» (actus purus) «φανερώνει πλήρως την Ουσία», γράφει. Φανερώνω = καθιστώ γνωστόν. Δηλαδή, κατά τον Σωφρόνιον, η «Καθαρά Ενέργεια» (actus purus) καθιστά γνωστήν την Ουσίαν του Θεού και μάλιστα «πλήρως». Αίρεσις ολκής. Καταργείται και το δόγμα περί ακαταλήπτου του Θεού. Ούτε οι άγγελοι γνωρίζουν την Ουσίαν του Θεού. Το actus purus είναι αίρεσις των Φράγκων.
Εις το ως άνω βιβλίον του (σελ. 128) γράφει και αυτά τα τερατώδη ο θεολογικώς παραπαίων Σωφρόνιος Σαχάρωφ:

«Κάθε Υπόσταση είναι απολύτως η ίδια προς τις άλλες δύο Υποστάσεις της Αγίας Τριάδος. Και επίσης, η τέλεια αυτή ταυτότητα δεν μειώνει καθόλου τη μοναδικότητα κάθε Υποστάσεως».

Αποφαίνεται ο προς αγιοκατάταξιν Ιερομόναχος ούτος οτι αι τρεις Υποστάσεις της Αγίας Τριάδος, αι οποίαι έχουν εντελώς διαφορετικά υποστατικά ιδιώματα, ήτοι το Αγέννητον, το Γεννητόν και το Εκπορευτόν, ταυτίζονται, αλλά αυτή η ταύτισις «δεν μειώνει καθόλου τη μοναδικότητα κάθε Υποστάσεως», ως γράφει. Τραγέλαφος ! Η ταύτισις και μάλιστα «η τελεία αυτή ταυτότης» ουδέν περιθώριον αφήνει περί «μοναδικότητος». Και εδώ έπεσεν εις αίρεσιν ο Σωφρόνιος Σαχάρωφ. Ουδαμώς ταυτίζονται αι Υποστάσεις της Αγίας Τριάδος. Η τοιαύτη ταύτισις είναι και παράλογος, διότι είναι συγκεκριμένοι και διακεκριμένοι οι τρεις τρόποι υπάρξεως των Υποστάσεων τούτων. Και αυτή η Τριαδολογική αίρεσις είναι φρικιαστική (Σαβελλιανισμός).


Είναι ανεξάντλητοι αι διεσπαρμέναι κακοδοξίαι εις τα συγγράμματα του Ιερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ. Και αυτός λοιπόν ο αμφιλεγόμενος θεολογικώς Ιερομόναχος ευρίσκεται εις την σειράν αγιοκατατάξεως, κάτι το οποίον θεωρείται βέβαιον ότι θα ματαιωθή μετά από την έκδοσιν του προαναφερθέντος βιβλίου μου. Και μόνον η πρότασις προς αγιοκατάταξιν του Σωφρονίου Σαχάρωφ αποτελεί προσβολήν όλων των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Όχι παπική βιομηχανία παραγωγής «αγίων».


Αν αδημοσίευτη από το https://www.ekklisiaonline.gr/nea/amesos-panorthodoksos-kindynos-kai-o-sofronios-saxarof/