Το πρώτο βήμα για να πλησιάσουμε στον Θεό είναι η μετάνοια. Μετάνοια στηριζόμενη στις οδηγίες της Καινής Διαθήκης.
Όχι αυτοσχεδιασμοί.
Όχι να κάνει ο κάθε άνθρωπος ό,τι νομίζει. Ότι θέλει.

    Αυτή είναι πρέπει να είναι η διαρκής και συνεχής μας σκέψη και φροντίδα καθημερινά. Κάθε στιγμή.
Αυτή είναι η πιό σπουδαία μελέτη μας.


Ο Θεός σήμερα μας δίνει την δυνατότητα να μετανοήσουμε, να πετάξουμε από πάνω μας τις αμαρτίες τα πάθη, τις συνήθειες, , και να μεταμορφωθούμε.
Aυτό πρέπει να γίνει τώρα.
Σήμερα.
Άμεσα.
Πρέπει να γίνεται καθημερινά.

  Γράφει ο Άγιος Εφραίμ: » Εφ’ όσον ζούμε στην παρούσα ζωή, έχουμε από τον Θεό την εξουσία και την δύναμη να σπάσουμε μόνοι μας τα δεσμά των πονηρών θελημάτων του εχθρού και να απορρίψουμε, διά της μετανοίας, το φορτίο των αμαρτιών μας, σωζόμενοι πλέον ασφαλώς και κληρονομώντας την Βασιλεία των ουρανών.
     Εάν όμως, μας προλάβει το φοβερό πρόσταγμα του θανάτου και φύγει η ψυχή μας από το σώμα και κατεβεί το σώμα στον τάφο, τότε πλέον δεν μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας, όπως ακριβώς και το ψάρι, όταν βγει από το νερό.
      Προοχή, μην τυχόν και τολμήσει κάποιος να πει ότι δεν έχει αμαρτίες.

Όποιος το λέει αυτό, είναι τυφλός και απατά τον εαυτό του μην γνωρίζοντας ότι ο σατανάς μπορεί να τον κυριεύει και με λόγους και με έργα και με την ακοή και με την όραση και με την αφή και με τους λογισμούς.

    Ποιος λοιπόν μπορεί να καυχηθεί ότι έχει αγνή καρδιά και καθαρές όλες τις αισθήσεις του;
   Κανείς δεν είναι αναμάρτητος, κανείς δεν είναι καθαρός, παρά μόνον Εκείνος, ο Χριστός που αν και ήταν πλούσιος »επτώχευσε» για μας. Αυτός μόνον είναι αναμάρτητος. Αυτός βαστάζει τις αμαρτίες του κόσμου και δεν θέλει τον θάνατο των αμαρτωλών, αλλά την σωτηρία τους. Προς Αυτόν ας καταφύγουμε και εμείς, γιατί όσοι αμαρτωλοί κατέφυγαν σε Εκείνον, σώθηκαν.



Ας μην απελπιζόμαστε λοιπόν, αδελφοί μου, για την σωτηρία μας. Εκείνος μας καλεί συνεχώς: »έλθετε προς με πάντες…



Όπως γράφει στην Κλίμακα ο Άγιος Ιωάννης, έτσι κι ο Άγιος Εφραίμ μας τονίζει πως πρέπει να φροντίζουμε με πολλή προσοχή την μετάνοιά μας. Για να είναι ορθή και να έχει αποτελέσματα.

»Αδελφέ μου, γνώριζε ότι εφ’ όσον ζούμε σε αυτήν την προσωρινή ζωή, διερχόμεθα διά μέσου πολλών παγίδων. Γι’ αυτό πρέπει πάντοτε να προσέχουμε μήπως πέσουμε σε καμμία θανατηφόρα παγίδα. Υπάρχει μεγάλος φόβος να πέσουμε στις παγίδες του πονηρού, διότι συγκαλύπτονται από παραπλανητική γλυκύτητα, ώστε να μην μπορεί η ψυχή να αντιληφθεί τον ενεδρεύοντα σε αυτές ψυχικόν θάνατο.
       Τις αποκρύπτει λοιπόν διαρκώς από την ψυχή μας ο διάβολος για να την παγιδεύσει και να την καταβαραθρώσει στην αιώνια κόλαση. Διότι είναι πολύ βλαβερό και επικίνδυνο να παραλύει η διάθεση της ψυχή για αντίσταση, εξ αιτίας της επιθυμίας μας να εξετάζουμε φιλήδονα τους πονηρούς λογισμούς, που μας ενοχλούν και έτσι να τους επιτρέπουμε να μπαίνουν στην ψυχή μας.
     
     Προσοχή λοιπόν για να μην αποχαυνωθούμε από την παραπλανητική γλυκύτητα των παγίδων που οδηγούν στον θάνατο και παρασυρθούμε στην προσεκτική ενασχόλησή μας με τους πονηρούς λογισμούς».