Να μην χάνουμε την ελπίδα μας

Posted: 07/08/2019 in Uncategorized

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα της Κυριακῆς 4 Αὐγούστου 2019, ζ΄ ἐπιστολῶν (Ῥωμ. ιε΄ 1-7)

Ἀδελφοί, ὀφείλομεν ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστά­ζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν. ἕκαστος ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν· καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν, ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ᾿ ἐμέ. ὅσα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν προεγράφη, ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν.

ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῴη ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν ᾿Ιησοῦν, ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε τὸν Θεὸν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. διὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς προσελάβετο ὑμᾶς εἰς δόξαν Θεοῦ.

«Ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν»

* * * * * * * * * * * *

Πολύ συχνά στὶς Ἐπιστολές του ὁ ἀ­­­­­πό­­­στολος Παῦλος χρησιμοποιεῖ ἁγιο­­­­­γρα­φικὰ χωρία προκειμένου νὰ διδάξει καὶ νὰ στηρίξει τὶς ψυχὲς τῶν Χριστιανῶν. Ὁ ἴ­­­διος εἶχε μελετήσει προσεκτικά τὶς Γραφὲς καὶ τις γνώριζε καλὰ. Είχε μελετήσει και βουτώντας στην προσευχή, κατανοούσε τὴν δύναμή τους και την σημασία τους. Την αξία τους στις ανάγκες και τις δυσκολίες της ζωής, καθημερινά.

❁ ❁ ❁ ❁ ❁ ❁❁ ❁ ❁

Στὸ συγκεκριμένο Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, ὑπογραμμίζει τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ μελέτη τῆς Καινης Διαθήκης, μᾶς μεταδίδει δύναμη κι ἐλπίδα.

Γράφει: Ὅσα γράφηκαν στὸ παρελθὸν ἀπὸ τοὺς θεόπνευστους ἄνδρες, γράφηκαν γιὰ τὴ δική μας διδασκαλία, «ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν», δηλαδὴ γιὰ νὰ κρατοῦμε στερεὰ τὴν ἐλπίδα μὲ τὴν παρηγοριὰ καὶ τὴν ἐνίσχυση ποὺ δίνουν οἱ Ἅγιες Γραφές.

πηγὴ ἐλπίδας

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πουθενὰ δὲν ­μπορεῖ ν’ ἀκούσει ἢ νὰ διαβάσει κανεὶς πιὸ γλυ­κὰ καὶ πιὸ ἐνισχυτικὰ καὶ παρηγορητικὰ ­λόγια. Δεν μπορεί να βρει παρηγοριά πουθενά. Μόνο στην Καινῆ Διαθήκη.

Πολλές φορές κι εμείς, όταν μελετάμε με προσευχή , ἡ ψυχή μας γλυκαίνεται. Ηρεμούμε. Κατσλαβαίνουμε ὅτι μᾶς μιλᾶ ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Βιώνουμε την σχέση, την επικοινωνία μαζί Του.

Γράφηκαν βέβαια ἀπὸ ἀνθρώπινο χέρι καὶ σὲ ἀνθρώπινη διάλεκτο, ὡστόσο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἦταν αὐτὸ ποὺ καθοδηγοῦσε τοὺς ἱεροὺς συγγραφεῖς γιὰ νὰ μεταφέρουν τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ και τις πληροφορίες, στοὺς ἀνθρώπους.

«Υπὸ Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἅγιοι Θεοῦ ἄνθρωποι» (Β΄ Πέτρ. α΄ 21).

Ἔτσι η Καινή Διαθήκη, όπως και το ψαλτήρι, μᾶς στηρίζουν, μᾶς ἐμπνέουν και γεννούν την ἐλπίδα μας αν δεν υπάρχει.

Αν υπάρχει, την στερεώνουν.

Επειδή είναι καρποί τοῦ Παρακλήτου. Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!

…………………..

(Αδελφότητα Θεολόγων «ο Σωτήρ»).

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.