Να λέτε την ευχή. «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Να την λέτε μια-μια λέξη κατανοητά, καταληπτά.

Να μην προχωρείτε στην δεύτερη λέξη, αν δεν καταλάβετε την πρώτη.

Να τονίζεται περισσότερο το τελευταίο, δηλαδή ελέησόν με.

Θα σας έρθει τώρα στην αρχή ραθυμία και και ύπνος και μετεωρισμός και αμέλεια αλλά εσείς γρήγορα να συνέρχεστε. ‘Όταν λέτε την ευχή, να θεωρείτε τον εαυτό σας τώρα στην αρχή, ότι είσθε στη κόλαση και να φωνάζετε κλαίοντας, ζητώντας το έλεος του Θεού.

Μακριά από την απόγνωση, από την απελπισία και τα όμοια ταύτα.

Κατά την ώρα της προσευχής να μην δέχεστε ούτε φαντασία, ούτε μορφή, ούτε εικόνα της Παναγίας και του Χριστού ή άλλου τινός Αγίου, ούτε και τις λέξεις της ευχής να βλέπετε νοερώς

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)