μετά τον θάνατο (2)

Posted: 19/10/2012 in Uncategorized

Κόλαση είναι κυρίως η κατάσταση των ψυχών. Και Παράδεισος, επίσης. Είναι η σχέση που έχουμε με τον Θεό λένε οι Πατέρες μας. Πολύ παραστατικά γράφει ο Ευγένιος Βούλγαρης: » Οι άγγελοι είτε στον Παράδεισο, είτε έξω απ’ αυτόν, όπου κι αν βρεθούν, στον Παράδεισο είναι.

 Αντίθετα οι διάβολοι σε τόπο καταδίκης είναι καί όταν, κατά παραχώηση του Θεού, ενοχλούν έναν άνθρωπο καί όταν κατά θεία αδεία, μπαίνουν μέσα στους χοίρους των Γαδαρηνών.

 Όπου κι αν βεθούν οι άγγελοι φέρνουν μαζί τους την μακαριότητα και οι δαίμονες την αθλιότητά τους. Δεν είναι ο τόπος, που τους ξεχωρίζει, αλλά η κατάσταση στην οποία βρίσκονται».

Κι αυτή η κατάσταση του καθενός είναι προσωπική του ευθύνη. Προσωπικό του κέρδος ή απώλεια. Είναι αποτέλεσμα των επιλογών που έκανε ή δεν έκανε όσο ζούσε. Είναι το τί τελικά επιθυμούσε και κατάφερε.Κυρίως το τί επιθυμούσε. Οπότε το σώμα και η ψυχή αναλαμβάνουν το αποτέλεσμα των επιλογών κάθε ανθρώπου. Και αυτό είναι για πάντα.

 

Λέει ο Μέγας ΒασίλειοςΕκείνοι που διέπραξαν φαυλότητες θα αναστηθούν ντροπιασμένοι και καταισχυμένοι, διότι θα βλέπουν στον εαυτό τους το αίσχος και τα στίγματα των αμαρτιών. Και η καταισχύνη αυτή θα είναι φοβερότερη και από το σκοτάδι και το αιώνιο πυρ, με το οποίο πρόκειται να ζουν αιώνια οι αμαρτωλοί, γιατί θα έχουν αδιάκοπα μπροστά στα μάτια τους τα ίχνη της σαρκικής αμαρτίας τους, σαν ανεξίτηλο βάψιμο, που θα παραμένουν για πάντα στην μνήμη της ψυχής τους«.

 

 Αξίζει να προσέξουμε ότι θα αναστηθούμε όλοι. Καί οι αμαρτωλοί και οι μετανοημένοι.

 Ο Θεός δεν έπλασε τον άνθρωπο για να πεθαίνει. Τον έπλασε αθάνατο. Κι αν ο ίδιος ο άνθρωπος με τις επιλογές του, έβαλε στη ζωή του τον θάνατο, αυτός αφορά μόνο το υλικό μέρος της υπόστασής του και όχι την ψυχή.

 Ο Θεός μας όμως δεν δημιούργησε τίποτα ατελές και αδύναμο. Κι αν η ανθρώπινη αυθαιρεσία τάραξε προσωρινά αυτή την τελειότητα, στο τέλος αυτού του κύκλου, επανέχονται όλα σην κανονική τους κατάσταση με την αγάπη Του. Κανένας δεν θα μείνει νεκρός. Ο Θάνατος δεν είναι δημιούργημα του Θεού και, πολύ περισσότερο δεν αφορά τον άνθρωπο. Θα αναστηθούμε όλοι λοιπόν μπροστά στον Κύριό μας Ιησού Χριστό κατά την Δευτέρα Παρουσία Του. Και θα ζήσουμε για πάντα.

 Τώρα όμως πρέπει να δούμε και το πώς θα ζήσει ο καθένας από εμάς.

Ο Χριστός, το απόλυτο παράδειγμα για κάθε άνθρωπο, μας έδειξε την οδό και την αλήθεια και την ελευθερία και την ελπίδα και την αθανασία.Μας έδειξε ποιοί είμαστε και ως πού μπορούμε να φθάσουμε. Δεν χρειάζονται ούτε ιδιαίτερα ταλέντα, ούτε χρήματα, ούτε γνώσεις. Μόνο Εκείνον χρειάζεται ο ταλαίπωρος άνθρωπος για να ξεκουραστεί. Σ’ αυτή τη ζωή και στην επόμενη.

 

Η ζωή μας λοιπόν είναι συνεχής με μιά μικρή διακοπή μόνο. Αλλά κι αν ο Θεός ανέχεται τον θάνατο είναι για δυο ακόμη λόγους:

  Για να δοξαστεί ο ίδιος μπροστά σε όλους τους ανθρώπους, ο πρώτος. Όχι οτι έχει ανάγκη να Τον δοξάσουμε εμείς. Αλλά για να αποδείξει σε όλους την αλήθεια όσων δίδαξε. Για να μην αμφιβάλλει κανείς από εμάς αφού όλοι ταυτόχρονα θα παρακολουθούμε, θα ζούμε το ίδιο ιστορικό γεγονός.

Ήδη η ανάσταση των πάντων καθώς και η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού μας, είναι ιστορικά γεγονότα. Έτσι κανείς μας δεν θα μπορεί να πει στον Θεό πως δεν έκανε όσα είπε και υποσχέθηκε, ή ακόμη πως είπε κάποια ανακρίβεια. Κάποιο ψέμα.

   Ο δεύτερος λόγος είναι για να δοξαστεί ό άνθρωπος. Ο άνθρωπος που με την παρακοή του έφερε τον θάνατο στην ζωή του την αθάνατη. Θα πεθάνει το σώμα. Θα ταπεινωθεί το παιδί του Θεού από τις λάθος επιλογές του αλλά ο στοργικός πατέρας το δοξάζει ξανά και το επαναφέρει στην αρχική του θέση και κατάσταση. Αφού το αναστήσει για να μοιραστεί ακόμη και την δόξα της ανάστασης. Για να συμμετέχει ο πολύπαθος άνθρωπος στην ήττα του αντιπάλου. Ήττα που θα είναι τελική και οριστική. Και να συνεχίσουν να ζουν χωρίς τέλος πιά στην αγκαλιά Του. Στην Αγάπη.

 Ας σκεφτούμε και κάτι ακόμη. Ποιός θα ήθελε να ζεί μακρυά από αυτή την αγάπη; Ποιός έχει σήμερα την (ανόητη) τόλμη να αρνηθεί αυτή την αγάπη; Πώς άραγε να είναι η ζωή χωρίς τον Χριστό; Γίνεται ζωή χωρίς τον Χριστό; Ποιός θα ήθελε να ζει μακρυά Του; Ποιός μπορεί να ζήσει με τις οδύνες της απουσίας της Αγάπης; Ποιός μπορεί να αρνηθεί από την ζωή του τον Χριστό; Και ποιός μπορεί να αρνηθεί στον Χριστό να γίνει η ζωή του;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s