ψαλμός 106ος

Posted: 15/10/2012 in Ψαλμοί, Uncategorized

Μετά από μια μακροχρόνια αιχμαλωσία, ο Θεός κρατά την υπόσχεσή Του και ελευθερώνει τους ισραηλίτες ενώ ξανασυγκεντρώνει και όσους ιουδαίους είχαν διασπαρεί σε άλλες χώρες. Περιγράφεται με πολύ παραστατικές εικόνες η πορεία επιστροφής αλλά και οι κακουχίες τους.

Παραδέχεται ότι αιτία των κακουχιών τους όπως και της αιχμαλωσίας ήταν το γεγονός ότι Τον ξέχασαν, ότι περιφρόνησαν όσα τους είχε πεί. Αλλά όποτε Τον αναζήτησαν, όποτε θέλησαν να επιστρέψουν στην αγκαλιά Του, προσευχήθηκαν κι Εκείνος τους βοήθησε.Κάνει ο ψαλμωδός και μία παρομοίωση. Παρομοιάζει την πορεία τους με ένα μακρυνό ταξίδι που κάνει ένα καράβι το οποίο είναι φορτωμένο με εμπορεύματα. Δύσκολο ταξίδι. Πολλές οι φουρτούνες, μεγάλα κύμματα, πολλές καταιγίδες. Ποιός άνθρωπος μπορεί να τα αντέξει όλα αυτά; Αλλά ζήτησαν την βοήθεια του Κυρίου κι Εκείνος «είπε και σταμάτησε η καταιγίδα». Όπως έκανε αργότερα και στο πλοιάριο με τους μαθητές Του. Έτρεμαν οι ναύτες την καταιγίδα. Σαν κερί που λιώνει ήταν η ψυχή τους. Όλα όσα ήξεραν ως ναύτες έμπειροι ήταν άχρηστα και ανίκανα να τους βοηθήσουν. Και φώναξαν προς τον Θεό με όλη τους τη δύναμη και τους έβγαλε από τον πανικό και την στενοχώρια τους. Και όχι μόνο αυτό αλλά τους οδήγησε με ασφάλεια σε λιμάνι απάνεμο και ειρηνικό.

Κάπως έτσι δεν είναι και η καθημερινότητά μας;

Πόσα ταξίδια ξεκινάει ο άνθρωπος στη ζωή του; Αλλά ποτέ δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα φτάσει εκεί που επιθυμεί, ούτε κι αν θα είναι το λιμάνι, ο προορισμός που επέλεξε, αυτό που ονειρευόταν, αυτό που περίμενε, αυτό που είχε ανάγκη. Πολλές καταιγίδες στη ζωή και τρικυμίες και φουρτούνες. Ο άνθρωπος ανήμπορος κι αδύναμος. Αλλά όποτε στρέφεται στον Θεό, παίρνει αυτό που του είναι απαραίτητο. Όπως και οι Ιουδαίοι στην περίπτωσή μας. Αρκεί βέβαια να υπάρχει μετάνοια και εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού. Αυτό δεν είναι πάντοτε εύκολο να επιτευχθεί. Πολύ περισσότερο όταν ο άνρωπος είναι σε μια σχετική ευημερία και γαλήνη. Αν δεν καλλιεργεί μόνιμα και σταθερά την σχέση του με τον δημιουργό, είναι πολύ δύσκολο ή και αδύνατον. Εκτός κι αν υπάρξει, αν προκύψει κάποια δυσκολία. Κάποιο πρόβλημα. Κάποια αρρώστια. Κάποιο αδιέξοδο.

Πολύ συχνά οι λογής κακουχίες και τα προβλήματα οδηγούν τον άνθρωπο στην μεγάλη επιστροφή. Αλλά όχι πάντα. Χρειάζεται αληθινή εμπιστοσύνη στον Θεό. Να Του αφεθεί ο άνθρωπος. Κι εκείνος, μετατρέπει τις ερήμους σε τόπους έφορους για να κατοικήσουν τα παιδιά Του. Μάλιστα, ανθρώπους κακούς που είχαν έρθει στον τόπο τους και τους καταπίεζαν και τους κατέστρεφαν, τους ανάγκασε ο Θεός να φύγουν μακρυά από τους εκλεκτούς Του και να περιπλανώνται σε μέρη άγονα, σκληρά και απάτητα.

Δεν μοιάζει αρκετά και με την σημερινή κατάσταση της πατρίδας μας;

Μόνο που εμείς δεν επιστρέφουμε προς τον Κύριό μας. Κι όσο δεν επιστρέφουμε, θα ταλαντευόμαστε σαν το καράβι που το δέρνουν οι βοριάδες, οι καταιγίδες και οι θύελλες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s