Την ωραιότητα της Παρθενίας σου,

και το υπέρλαμπρον το της αγνείας σου, ο Γαβριήλ καταπλαγείς, εβόα σοι Θεοτόκε.

Ποίον σοι εγκώμιον, προσαγάγω επάξιον;

τι δε ονομάσω σε;  απορώ και εξίσταμαι. Διό ως προσετάγην βοώ σοι.

Χαίρε, η Κεχαριτωμένη.