orthodoxon aritirion's Blog

Just another WordPress.com site

Ηλίας και Ενώχ, Μασωνία/Τεκτονισμός, Νέα Εποχή, New age, Προφήτης Ενώχ

Ενώχ. Η απάτη για το δήθεν απόκρυφο βιβλίο, ξεσκεπαζεται.

Αν κάνουμε μιά προσεκτική αναζήτηση στο διαδίκτυο θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν κάποιοι που ισχυρίζονται ότι τα εδάφια 14-15 από την καθολική επθστολή του Ιούδα, είναι ένα απόσπασμα που προέρχεται από «το βιβλίο του Ενώχ» 1:9.

Υποτίθεται επίσης ότι κι άλλα μέρη της Καινής Διαθήκης πάρθηκαν από αυτό που σήμερα ονομάζουν «το βιβλίο του Ενώχ».

Ακόμα, λένε κάποιοι, ότι αυτό «το βιβλίο του Ενώχ» γράφτηκε πριν από την εποχή του Χριστού, κι έτσι καταλήγουν, ότι ορισμένες έννοιες που βρίσκονται στην Καινή Διαθήκη πάρθηκαν από αυτό το βιβλίο, του Ενώχ και ότι κακώς δεν περιλαμβάνεται στον Κανόνα της Καινής Διαθήκης, ή ότι παλιά ήταν, αλλά κάποιοι για λόγους σκοπιμότητας το αφαίρεσαν.


Η αλήθεια είναι ότι κάποιος απατεώνας αντέγραψε από τις Θείες Γραφές και έφτιαξε αυτό το έκτρωμα.

Ας συνεχίσουμε να μελετάμε το βιβλίο σε σύγκριση με την Παλαιά Διαθήκη κυρίως.

*********************

Στο κεφάλαιο 60:1 διαβάζουμε:

Το έτος 500, τον έβδομο μήνα, την δέκατη τέταρτη ημέρα του μήνα της ζωής του Ενώχ.

Γένεση ε:23 και έγειναν πάσαι αι ημέραι του Ενώχ τριακόσια εξήκοντα πέντε έτη.

Τώρα, αν αυτό το «έτος 500» δεν ήταν μια αναφορά την ηλικία του Ενώχ, αλλά μάλλον αναφερόταν «στο έτος 500 από τη δημιουργία», τότε κι αυτό είναι τελείως λάθος, δεδομένου ότι Ενώχ δεν είχε γεννηθεί μέχρι το έτος 622.

V. Δεν συμφωνεί με την επιστολή του Ιούδα

Το ένατο εδάφιο του πρώτου κεφαλαίου του «βιβλίου του Ενώχ» πράγματι έχει τα ίδια λόγια που διαβάζουμε στον Ιούδα 14-15, αλλά όταν πάμε στο κεφάλαιο 10 στίχος 12, δεν λέει το ίδιο με τον Ιούδα 6. Διακηρύσσοντας την κρίση εναντίον των αγγέλων που αμάρτησαν, αυτός ο απατεώνας, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι ο Ενώχ, αλλά δεν είναι, γράφει,

11. Καὶ εἶπεν Μιχαήλ Πορεύου καὶ δήλωσον Σεμιαζᾷ καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς σὺν αὐτῷ ταῖς γυναιξὶν μιγεῖσιν, μιανθῆναι ἐν αὐταῖς ἐν ἀκαθαρσίᾳ αὐτῶν·

12. καὶ ὅταν κατασφαγῶσιν οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ ἴδωσιν τὴν ἀπώλειαν τῶν ἀγαπητῶν, καὶ δῆσον αὐτοὺς ἑβδομήκοντα γενεὰς εἰς τὰς νάπας τῆς γῆς μέχρι ἡμέρας κρίσεως αὐτῶν καὶ συντελεσμοῦ, ἕως τελεσθῇ τὸ κρίμα τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων.

13. τότε ἀπαχθήσονται εἰς τὸ χάος τοῦ πυρὸς καὶ εἰς τὴν βάσανον καὶ εἰς τὸ δεσμωτήριον συνκλείσεως αἰῶνος.

14. καὶ ὃς ἂν κατακαυθῇ καὶ ἀφανισθῆ ἀπὸ τοῦ νῦν, μετ’ αὐτῶν ὁμοῦ δεθήσονται μέχρι τελειώσεως γενεᾶς.

Πρώτον, βιβλικά, οι άγγελοι που αμάρτησαν δεν τίθενται «εἰς τὰς νάπας τῆς γῆς», στις κοιλάδες της γης.

Μια τέτοια θέση έχει φως.

Στην επιστολή του Ιούδα 6, γράφει ότι ο Θεός τους «εφύλαξε με παντοτεινά δεσμά υποκάτω του σκότους» και στην Β’ Πέτρου β:4 αποκαλύπτει ότι ο Θεός, «ρίψας αυτούς εις τον τάρταρον δεδεμένους με αλύσεις σκότους, παρέδωκε διά να φυλάττωνται εις κρίσιν».

Δεύτερον, αυτός ο απατεώνας αξιώνει ότι αυτοί οι άγγελοι θα κρατούντο στις κοιλάδες της γης «για εβδομήντα γενεές… μέχρι την ημέρα της κρίσεως τους».

Εβδομήντα γενιές έχουν ήδη περάσει, και η ημέρα της κρίσης δεν έχει έρθει ακόμα.



Από τον Χριστό μέχρι τον Αβραάμ είναι σαράντα δύο γενιές (Ματθαίος α:17). Είναι άλλες δέκα γενιές από τον Αβραάμ μέχρι τον Νώε (χωρίς να μετράμε τον Νώε, Λουκάς γ:34-36). Μας μένουν 18 γενιές μέχρι τις «εβδομήντα». Ακόμη και αν υπολογίσουμε εκατό χρόνια την κάθε γενιά, μένουν ακόμα 1800 χρόνια από τον Χριστό. Αυτός ο καιρός έχει περάσει, και η μέρα της κρίσης δεν έχει έρθει ακόμα.

Αν κάποιος ισχυριστεί ότι αυτή η μέρα της κρίσης είναι με κάποιο τρόπο ιδιαίτερη μόνο γι’ αυτούς τους αγγέλους και έτσι έχει ήδη γίνει, πάλι δεν είναι σύμφωνη με την Αγία Γραφή, επειδή οι άγιοι θα κρίνουν τους αγγέλους (Α’ Κορινθίους ς:2-3). Αυτό προφανώς είναι ακόμη μελλοντικό γεγονός. Αυτοί οι άγγελοι είναι φυλαγμένοι «με παντοτεινά δεσμά υποκάτω του σκότους, δια την κρίσιν της μεγάλης ημέρας» (Ιούδα 6). Η Γραφή απεικονίζει τη «μεγάλη ημέρα» της κρίσης να είναι ακόμη μελλοντική (δες Αποκ.κ).

Διαβάζουμε στο κεφ.1:9, από το «βιβλίο του Ενώχ»…

9. ὅτι ἔρχεται σὺν ταῖς μυριάσιν αὐτοῦ καὶ τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, ποιῆσαι κρίσιν κατὰ πάντων, καὶ ἀπολέσει πάντας τοὺς ἀσεβεῖς, καὶ ἐλέγξει πᾶσαν σάρκα περὶ πάντων ἔργων τῆς ἀσεβείας αὐτῶν ὧν ἠσέβησαν καὶ σκληρῶν ὧν ἐλάλησαν λόγων, «καὶ περὶ πάντων ὧν κατελάλησαν» κατ’ αὐτοῦ ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς.

Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία βιβλική αναφορά σε κάποιο «βιβλίο του Ενώχ». Δεν υπάρχει ΚΑΜΊΑ αμφιβολία ότι ο Ενώχ έκανε αυτές τις δηλώσεις όπως ο Ιούδας επιβεβαιώνει, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει συγγράψει ολόκληρο «το βιβλίο του Ενώχ» (ή κάποια σχετικά με αυτά). Το θέμα είναι ποιος αντέγραψε ποιον; Και να θυμάστε, ο συγγραφέας της Βίβλου είναι ο Θεός, δεν είναι άνθρωπος… «διότι δεν ήλθε ποτέ προφητεία εκ θελήματος ανθρώπου, αλλ’ υπό του Πνεύματος του Αγίου κινούμενοι ελάλησαν οι άγιοι άνθρωποι του Θεού» (Β΄ Πέτρου α:21). Να υψώνει κανείς «το βιβλίο του Ενώχ» στο επίπεδο του λόγου του Θεού είναι επικίνδυνο, εκτός αν είναι πραγματικά λόγος Θεού!

Ο Ιησούς καταδίκασε το να ακολουθεί κανείς τις παραδόσεις των ανθρώπων πάνω από τις εντολές του Θεού (Μάρκος ζ:6-13).

Ακόμη και ο βασιλιάς Δαβίδ προειδοποίησε για τον κίνδυνο να εμπιστεύεσαι ανθρώπους και όχι τον Θεό (Ψαλμός ριη:8).

Γι’ αυτό οι Αντβεντιστές της 7ης ημέρας είναι λάθος, γιατί ανεβάζουν τα γραπτά της Ellen G. White σαν ισάξια με την Αγία Γραφή.

Οι Σαηεντολόγοι κάνουν το ίδιο, ανεβάζοντας τα γραπτά του Ron Hubbard στο ύψος του λόγου του Θεού.

Οι παπικοί είναι ελεεινά ένοχοι ανυψώνοντας την διδασκαλία του Βατικανού, την ανακατασκευασμένη ανά τους αιώνες, σαν ίση με την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη.

********************

Είναι απόλυτα σαφές γι’ αυτόν που μελετά το λόγο του Θεού, ότι αυτό το βιβλίο ΔΕΝ είναι θεόπνευστο. Είναι πιθανό, τα κηρύγματα του Ενώχ να έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης και να παρερμηνεύθηκαν σκόπιμα μετά το θάνατό του. Το ΓΕΓΟΝΌΣ του θέματος είναι ότι το «βιβλίο του Ενώχ» είναι σαφώς ένα ξέπλυμα, ένα αιρετικό χειρόγραφο γεμάτο με ασυναρτησίες. Σε αντίθεση με τη Βίβλο, το «βιβλίο του Ενώχ» δεν φαίνεται να οδηγεί πουθενά.

Το «βιβλίο του Ενώχ» είναι ένα κατασκεύασμα που απλά δεν χωράει πουθενά. Η διατύπωση είναι ασαφής – δημοφιλής μέθοδος εξαπάτησης που χρησιμοποιεί ο Σατανάς! Άκουσε τον μέσο τηλευαγγελιστή των ημερών μας, θα ακούσεις ένα νερωμένο κηρυγματάκι, αλλά καμία σαφή παρουσίαση του ευαγγελίου. Ο αποκρυφισμός προσπαθεί να συγχίσει τους ανθρώπους, αυτός είναι ο λόγος που τόσοι πολλοί διαφορετικοί, κατά τα άλλα αξιοπρεπείς άνδρες, εντάσσονται σε μια τέτοια σατανική οργάνωση όπως ο Ελευθεροτεκτονισμός.

Η ιστοσελίδα του Benny Hinn φαίνεται να παρουσιάζει τις βασικές αρχές του Ευαγγελίου, αλλά αυτός είναι γνωστός καθολικός, που πιστεύει ότι καλά έργα είναι απαραίτητα για τη σωτηρία.

Εάν προσθέσεις οτιδήποτε στο απλό Ευαγγέλιο, το έχεις μετατρέψει (Γαλάτες α:7).


Αζαζέλ ή Αζαήλ (στα Εβραϊκά είναι ο απολυτέος τράγος).

Βιβλικά, η Εβραϊκή λέξη Αζαζέλ ή Αζαήλ βρίσκεται μόνο στο Λευιτικό ις:8,10,26. Για το βιβλίο του Ενώχ, είναι το όνομα δύο εκπεσόντων αγγέλων (βλ. 69:2-3), ένας εκ των οποίων αποκαλύπτει ουράνια μυστικά στους ανθρώπους (9:6-7), και οι οποίοι, δίδαξαν τους ανθρώπους να κάνουν ξίφη, μαχαίρια, ασπίδες και θώρακες, και τους έκαναν γνωστά τα μέταλλα της γης και την τέχνη της κατεργασίας τους, και βραχιόλια, και στολίδια, και τη χρήση του αντιμονίου, και την ωραιοποίηση των βλεφάρων, και όλα τα είδη των πολύτιμων λίθων, και όλες τις χρωστικές. (8:1-2).

Η Γένεση δ:22 αποκαλύπτει ότι ήταν ο Θουβάλ-Κάιν που ήταν «χαλκέας παντός εργαλείου χαλκού και σιδήρου». Όμως, η πραγματική πλάνη βρίσκεται στην επόμενη δήλωση, δήθεν από τον Κύριο (10:8):

8. καὶ ἠρημώθη πᾶσα ἡ γῆ ἀφανισθεῖσα ἐν τοῖς ἔργοις τῆς διδασκαλίας Ἀζαήλ· καὶ ἐπ’ αὐτῷ γράψον τὰς ἁμαρτίας πάσας.

Ο Θεός λέει ότι «κάθε αμαρτία» πηγαίνει πίσω στον Αδάμ, όχι σε κάποιον άγγελο που ονομάστηκε Αζαήλ, όπως είναι γραμμένο, Διότι καθώς διά της παρακοής του ενός ανθρώπου οι πολλοί κατεστάθησαν αμαρτωλοί, ούτω και διά της υπακοής του ενός οι πολλοί θέλουσι κατασταθή δίκαιοι. (Ρωμ.ε:19).

Το Ρωμ.ε:12 και τα επόμενα εδάφια αποδεικνύουν ότι αυτός ο ένα άνθρωπος είναι ο Αδάμ.

Σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει αυτή τη δήλωση στο βιβλίο του Ενώχ, κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι ο «Ενώχ» αναφερόταν στον Σατανά, σαν «Αζαήλ», ήταν μια αναφορά στο διάβολο. Έτσι, ίσως αυτή είναι μια αναφορά στον πειρασμό της Εύας από το φίδι;

Όχι, δεν είναι έτσι. Πρώτον, ο Σατανάς αναφέρεται ονομαστικά στο κεφάλαιο 53 στίχος 3 και δεν γίνεται καμία νύξη ότι ονομάζεται Αζαήλ. Δεύτερο, σύμφωνα με το βιβλίο του Ενώχ, ο Γκαντριήλ ήταν εκείνος που πείραξε την Εύα. Μιλώντας στο πλαίσιο των πεπτωκότων αγγέλων, λέει,

Και ο τρίτος ονομάστηκε Γκαντριήλ: αυτός που έδειξε στους υιούς των ανθρώπων όλα τα χτυπήματα του θανάτου είναι αυτός που οδήγησε στο στραβό δρόμο την Εύα, και έδειξε [τα όπλα του θανάτου στους υιούς των ανθρώπων], την ασπίδα, τον αλυσιδωτό θώρακα, και το σπαθί για την μάχη, και όλα τα όπλα του θανάτου για τους υιούς των ανθρώπων (69:6-7).

Ας διαβάσουμε το τρίτο κεφάλαιο της Γένεσης, για να βρούμε την αλήθεια.




Μόνο ένα-δυο στίχους μετά από το παραπάνω απόσπασμα, υπάρχει μια πραγματικά ανόητη αξίωση. Μιλώντας για ένα άλλο άγγελο λέει:

8…και ο τέταρτος ονομαζόταν Πενεμουε: αυτός δίδαξε

9 τους υιούς των ανθρώπων το πικρό και το γλυκό, και τους δίδαξε όλα τα μυστικά της σοφίας τους. Και καθοδήγησε την ανθρωπότητα στη γραφή με μελάνι και χαρτί, και με αυτό τον τρόπο πολλοί αμάρτησαν από αιωνιότητα

10 σε αιωνιότητα μέχρι σήμερα. Γιατί οι άνθρωποι δεν δημιουργήθηκαν γι’ αυτό το σκοπό, να επιβεβαιώνουν

11 την πίστη τους με μελάνι και χαρτί. Επειδή οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν ακριβώς όπως οι άγγελοι, με την πρόθεση να συνεχίσουν αγνοί και καθαροί και ο θάνατος που καταστρέφει τα πάντα δεν θα είχε εξουσία σ’ αυτούς, αλλά μέσα απ’ αυτόν, η γνώση που τους προκαλούσε πόνο ή αμηχανία και μέσα από αυτή τη δύναμη

12 θα καταναλωνόμουν (69:8-12).

Μα, τότε γιατί γράφεις; Αυτό είναι ανόητο. Αρκετές φορές ο Θεός διατάσσει τους ανθρώπους να γράφουν, και ποτέ δεν απεικονίζεται σαν κάτι κακό, η χρήση πένας και μελανιού, εκτός αν αυτό γίνεται για το κακό (Ησαΐας ι:1, Ιερεμίας η:8). Για παραδείγματα, ο Θεός διατάζει το γράψιμο: Έξοδος ιζ:14, λδ:27, Αριθμοί ε:23, ιζ:2-3, Δευτερονόμιο ς:9, ια:20, ιζ:18, κζ:3,8, λα:19, Ησαΐας η:1. λ:8, Ιερεμίας κβ:30. λ:2, λς:2,28, Ιεζεκιήλ κδ:2, λζ:16, μγ:11, Αββακούμ β:2, Αποκάλυψη α:11,19 β:1,8,12,18 γ:1,7,12,14, ιδ:13 ιθ:9, κα:5.

Δηλαδή….. η σοφία των ανθρώπων προήλθε από ένα δαίμονα που ονομάζεται Πενεμουέ; Αυτό είναι τρελό! Το μελάνι και το χαρτί προκάλεσε την πτώση της ανθρωπότητας; Τότε… καλύτερα να πετάξω αμέσως όλα μου τα στυλό!

Ήταν η αμαρτία του Αδάμ που έφερε την αμαρτία στον κόσμο (Ρωμαίους ε:12), δεν υπάρχει κανένα κακό στη λογοτεχνία. Η ανθρωπότητα έχει έμφυτο το κακό μέσα της, είναι επιρρεπής στα έργα της σάρκας (Γαλάτες ε:19-21). Οι χαρισματικοί Πεντηκοστιανοί δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στα δαιμόνια, για τις αμαρτωλές ενέργειες των ανθρώπων. Πιστεύουν ότι κάθε αμαρτία που διαπράττει ένας άνθρωπος, είναι απόδειξη ότι υπάρχει κατοχή από το αντίστοιχο δαιμόνιο. Αυτό είναι παράλογο! Οι άνθρωποι αμαρτάνουν επειδή είναι αμαρτωλοί! (Ρωμαίους γ:10,23).

Αν και τα δαιμόνια σίγουρα επηρεάζουν τους ανθρώπους για να κάνουν το κακό, η τελική απόφαση είναι δική ΜΑΣ. Ο διάβολος δεν μπορεί να υποχρεώσει κανέναν να αμαρτήσει. Οι άνθρωποι θα πρέπει να σταματήσουν να κατηγορούν τα δαιμόνια και το διάβολο, για τις αμαρτίες τους και να αρχίσουν να κοιτάζουν στον καθρέφτη. Ο Θεός έχει υποσχεθεί να βοηθήσει τα παιδιά του να ζήσουν σωστά… «Πειρασμός δεν σας κατέλαβεν ειμή ανθρώπινος· πιστός όμως είναι ο Θεός, όστις δεν θέλει σας αφήσει να πειρασθήτε υπέρ την δύναμίν σας, αλλά μετά του πειρασμού θέλει κάμει και την έκβασιν, ώστε να δύνασθε να υποφέρητε» (Α’ Κορινθίους ι:13). Όχι δικαιολογίες!





Το κεφ.42 ξεκινά έτσι,

Η σοφία δεν βρήκε τόπο κατοίκησης, μετά της υποδείχθηκε ένα κατοικητήριο στους ουρανούς. Η σοφία προχώρησε για να στήσει τον τόπο της κατοίκησής της ανάμεσα στους υιούς των ανθρώπων, και δεν βρέθηκε τόπος: Η σοφία επέστρεψε στη θέση της, και πήρε τη θέση της μεταξύ των Αγγέλων. (42,1-2)

Σύγκρινε αυτά τα λόγια με τα γραφόμενα στις Παροιμίες:

Παρ.θ:1-6 «Η σοφία ωκοδόμησε τον οίκον αυτής, ελατόμησε τους στύλους αυτής επτά· έσφαξε τη σφάγια αυτής, εκέρασε τον οίνον αυτής, και ητοίμασε την τράπεζαν αυτής· απέστειλε τας θεραπαίνας αυτής, κηρύττει επί των υψηλών τόπων της πόλεως, Όστις είναι άφρων, ας στραφή εδώ· και, προς τους ενδεείς φρενών, λέγει προς αυτούς, Έλθετε, φάγετε από του άρτου μου, και πίετε από του οίνου τον οποίον εκέρασα· αφήσατε την αφροσύνην και ζήσατε· και κατευθύνθητε εν τη οδώ της συνέσεως» δες επίσης Παροιμίες η:1-6, 14-17)

Αρέσει σε %d bloggers: